1 Morski Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej
1 Morski Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej – pododdział artylerii przeciwlotniczej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon sformowany został na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych z 26 października 1931 roku jako Kadra 9 Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej. 8 lutego 1933 roku jednostka rozwinięta została w Morski Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej, a z dniem 1 listopada 1935 roku przemianowana w 1 Morski Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej. We wrześniu 1939 roku dywizjon został użyty do obrony przeciwlotniczej zespołu portowego w Gdyni, a także do wsparcia wojsk lądowych ogniem prowadzonym do celów naziemnych oraz do obrony przeciwdesantowej Wybrzeża.
Dywizjon był jednostką mobilizującą. Zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w okresie zagrożenia, w grupie jednostek oznaczonych kolorem zielonym, formował cztery pododdziały:
- 1 Morski Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej,
- kompania karabinów maszynowych przeciwlotniczych typ B nr 1 marynarska,
- morska kompania reflektorów przeciwlotniczych,
- XI bateria 100 mm armat Canet,
natomiast w grupie "brązowej 2" wystawiał uzupełnienie dla wymienionych wyżej jednostek. Ponadto, do czerwca 1939 roku, mobilizował również 1 morski pluton żandarmerii.
[edytuj] Obsada personalna dywizjonu
Dowództwo dywizjonu:
- dowódca – kmdr ppor. Stanisław Jabłoński
- oficer zwiadowczy – por. Wacław Wrzesiński
- oficer łączności – ppor. Wiktor Zygmunt Klosse
- oficer żywnościowy – por. Antoni Frezer
- oficer mobilizacyjny – kpt. Tadeusz Adam Dorula (od 19 IX dowódca 1 baterii)
1 bateria:
- dowódca baterii – por. mar. Marian Rostkowski (do 19 IX)
- dowódca 1 plutonu – ppor. rez. Włodzimierz Marian Kruszewski
- dowódca 2 plutonu – ppor. rez. Stanisław Marek Studnicki
2 bateria:
- dowódca baterii – kpt. Zenon Kumorkiewicz
- dowódca 1 plutonu – ppor. rez. Stanisław Józef Tyczyński
- dowódca 2 plutonu – ppor. rez. Roman Włodzimierz Turczynowicz
3 bateria:
- dowódca baterii – kpt. Władysław Faczyński (do 17 IX)
- dowódca 1 plutonu – por. rez. Jerzy Szczepkowski (od 17 IX dowódca baterii)
- dowódca 2 plutonu – ppor. rez. Antoni Stanisław Jeżyński
4 bateria:
- dowódca baterii – kpt. Józef Janowicz
- dowódca 1 plutonu – ppor. rez. Jan Juchniewicz
- dowódca 2 plutonu – ppor. rez. Witold Herman-Iżycki
kompania karabinów maszynowych przeciwlotniczych
pluton łączności
pluton dozorowania
Każda z czterech baterii stałych uzbrojona była w dwie 75 mm armaty przeciwlotnicze wz. 1922/1924, a obie kompanie karabinów maszynowych przeciwlotniczych w karabiny maszynowe wz. 1908/1915.
[edytuj] Bibliografia
- Rafał Witkowski, Hel na straży wybrzeża 1920-1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1974, wyd. I
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, Oficyna Wydawnicza "Adiutor", Warszawa 2010, ISBN 978-83-86100-83-5
- Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W", Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Oficyna Wydawnicza "Ajaks" i Zarząd XII Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Pruszków 1995, ISBN 83-85621-87-3
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
