433 Eros
Z Wikipedii
| (433) Eros | |
 433 Eros sfotografowany przez sondę NEAR |
|
| Odkrywca | Carl Gustav Witt |
| Data odkrycia | 13 sierpnia 1898 |
| Nr kolejny planetoidy | 433 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
grupa Amora |
| Półoś wielka | 1,4582 j.a. |
| Mimośród | 0,2227 |
| Peryhelium | 1,1334 j.a. |
| Aphelium | 1,7830 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
1 rok 277 dni 14 godzin |
| Średnia prędkość orbitalna |
24,36 km/s |
| Nachylenie orbity względem ekliptyki |
10,82° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 34,4×11,2×11,2 km |
| Masa | 7,2 × 1015 kg |
| Średnia gęstość | 2,4 g/cm3 |
| Okres obrotu wokół własnej osi |
(5 h 16 min 12 s) h |
| Albedo | 0,16 |
| Jasność absolutna | 11,16 m |
| Typ spektralny | Typ S |
| Średnia temperatura powierzchni | ~227K |
| Satelity naturalne | brak |
433 Eros to jedna z planetoid z typu Amor.
Spis treści |
[edytuj] Odkrycie
Planetoida została odkryta 13 sierpnia 1898 roku w Berlinie przez astronoma Carla Gustava Witta. Tej samej nocy planetoidę tą sfotografował również Auguste Charlois jednak odkrycie jest przyznawane wyłącznie Carlowi Wittowi.
Obiekt ten nosi imię mitologicznego boga miłości i namiętności seksualnej Erosa.
[edytuj] Orbita
Orbita 433 Erosa nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 10,83°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 1,76 roku, krążąc w średniej odległości 1,45 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 24,36 km/h.
Eros należy do grupy Amora, grupy planetoid zbliżających się w swym obiegu wokół Słońca do orbity Ziemi.
[edytuj] Właściwości fizyczne
433 Eros ma bardzo nieregularny kształt, jego rozmiary to 34,4×11,2×11,2 km. Jego albedo wynosi 0,16, a jasność absolutna to 11,16m. Średnia temperatura na powierzchni to ok. 227 K (>+100°C po stronie nasłonecznionej, -150°C po stronie nocnej) . Planetoida ta zalicza się do asteroid typu S. Na jej powierzchni występują krzemiany. Dodatkowo można na niej dostrzec wiele kraterów uderzeniowych.
[edytuj] Badania bezpośrednie
Eros była celem wyprawy sondy NEAR, która dokonała lądowania na powierzchni planetoidy 12 lutego 2001 roku. Ostatnie zdjęcia wykonane przez tę sondę pokazują szczegóły wielkości rzędu kilkunastu centymetrów.
[edytuj] Lista tworów geologicznych na powietrzni 433 Eros
Regiony
Regiony na Erosie zostały nazwane na cześć współodkrywców tej planetoidy.
| Region | Nazwa pochodzi od |
|---|---|
| Charlois Regio | Auguste Charlois |
| Witt Regio | Gustav Witt |
Grzbiety górskie
Formacje te nazwano na cześć astronomów, którzy zajmowali się badaniem Erosa.
| Grzbiet górski | Nazwa pochodzi od |
|---|---|
| Finsen Dorsum | William Stephen Finsen |
| Hinks Dorsum | Arthur Robert Hinks |
Kratery
Kratery uderzeniowe na Erosie noszą imiona słynnych kochanków.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Baza danych o małych ciałach Układu Słonecznego
- 433 Eros w bazie JPL
- Diagram orbity 433 Eros
- USGS: Eros nomenclature (en)
- Nineplanets.pl - Eros (en)
- Strona Główna misji Eros (en)
[edytuj] Galeria
 Zagłębienie na Erosie - widać tu szczegóły wielkości ok. 90 m |
