Alfons II Aragoński
| Alfons II Aragoński król Aragonii, hrabia Barcelony i Prowansji |
|
 |
|
| Król Aragonii | |
| Okres panowania | od 1162 do 1196 |
| Poprzednik | Petronela Aragońska |
| Następca | Piotr II Katolicki |
| Hrabia Prowansji | |
| Okres panowania | od 1167 do 1173 |
| Poprzednik | Douce II Prowansalska |
| Następca | Rajmund Berengar III Prowansalski |
| Hrabia Barcelony | |
| Okres panowania | od 1162 do 1196 |
| Poprzednik | Rajmund Berengar IV |
| Następca | Piotr II Katolicki |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Barcelońska |
| Urodzony | 1152 |
| Zmarł | 26 kwietnia 1196 |
| Ojciec | Rajmund Berengar IV |
| Matka | Petronela Aragońska |
| Żona | Sancha |
| Dzieci | Piotr II Katolicki Alfons Konstancja Aragońska Eleonora Sancha |
Alfons II Aragoński (hiszp. Alfonso II de Aragón, katal. Alfons II d'Aragó, aragon. Alifonso II d'Aragón) noszący przydomki Trubadur (hiszp. el Trovador, katal. el Trobador) oraz Cnotliwy (hiszp. el Casto, katal. el Cast) – król Aragonii 1162-1196, hrabia Barcelony (jako Alfons I) 1162-1196, hrabia Prowansji 1167-1196 (jako Alfons I), hrabia Girony, Osony, Besalu, Cerdagne i Roussillon.
Urodzony 25 marca 1157, zm. 25 kwietnia 1196 w Perpignan. Syn Ramona Berengara IV i Petroneli, córki króla Aragonii Ramiro II. Początkowo nosił popularne w jego rodzie imię Ramon, jednak później jego ojciec zmienił je na Alfons, bliższe tradycji aragońskiej. Alfons II był pierwszym królem Aragonii z dynastii barcelońskiej (jego ojcu, mimo faktycznych rządów, przysługiwał tytuł księcia Aragonii, królową Aragonii była zaś jego matka Petronela).
Po śmierci ojca objął władzę w Królestwie Aragonii i w hrabstwie Barcelony, choć na początku panowania musiał podjąć walkę z fałszywym synem króla Alfonsa I, który zmarł w 1134 r. z odniesionych ran podczas kolejnej rekonkwisty. Alfons II kontynuował rekonkwistę swoich poprzedników, nadto umacniał swoje wpływy w południowej części obecnej Francji, przyłączył do hrabstwa Barcelony Roussillon i Urgell (zob. Alt Urgell), nadto objął władzę w hrabstwie Prowansji oraz podporządkował min. Carcassonne, Nîmes, Bigorre oraz Béarn. Sukcesy króla doprowadziły do sporu z hrabiami Tuluzy oraz z królestwem Kastylii, co spowodowało, iż w 1179 r. Alfons II zawarł układ z królem Kastylii Alfonsem VIII rozgraniczający wpływy Aragonii i Kastylii na obszarach objętych rekonkwistą. Już wcześniej w 1170 r. Alfons II pomógł Alfonsowi VIII w walce o utrzymanie tronu kastylijskiego, w zamian za co odzyskał utraconą w 1158 Saragossę i potwierdzenie suwerenności Aragonii wobec Kastylii. Król Alfons II był wielkim protektorem trubadurów.
Żoną Alfonsa II była poślubiona w 1174 Sancza (zm. 1208), córka króla Kastylii Alfonsa VII oraz Rychezy (Ryksy, która była córką księcia polskiego Władysława II Wygnańca). Z tego związku pochodziły dzieci:
- Piotr II Katolicki, król Aragonii 1196-1213,
- Alfons, hrabia Prowansji 1196-1209
- Konstancja, żona króla Węgier Emeryka, następnie żona cesarza Fryderyka II Hohenstaufa,
- Eleonora, żona hrabiego Tuluzy Rajmunda VI
- Sancha, żona hrabiego Tuluzy Rajmunda VII
| Poprzednik Petronela |
 |
król Aragonii 1162-1196 |
|
Następca Piotr II Katolicki |
| Poprzednik Douce II |
 |
Hrabia Prowansji 1167-1173 |
|
Następca Rajmund Berengar III |
