Tor ruchu
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tor ruchu (trajektoria) – w kinematyce krzywa zakreślana w przestrzeni przez poruszające się ciało. Jeżeli wypadkowa siła działająca na ciało wynosi 0, wówczas z I zasady dynamiki Newtona wynika, że ciało porusza się po torze prostoliniowym. Jeżeli na poruszające się ciało działa niezrównoważona siła, której kierunek nie jest styczny do toru ruchu, wówczas tor ruchu jest krzywoliniowy.
Klasyfikacja ruchów ze względu na kształt toru [edytuj]
Na podstawie kształtu toru ruchu, ruchy klasyfikuje się na:
- prostoliniowe,
- krzywoliniowe,
- jedno- dwu- i trójwymiarowe,
- cykliczne (po torze zamkniętym)[1],
- niecykliczne (po torze otwartym).
Podział ten wprowadza się w celu określenia stosowalności poszczególnych wzorów kinematycznych do opisu różnych rodzajów ruchów.
Przykłady torów [edytuj]
- Parabola - w jednorodnym polu sił. Na przykład - rzut kamieniem w polu grawitacyjnym Ziemi w pobliżu jej powierzchni na niewielką odległość z pominięciem sił oporu ośrodka.
- Krzywa balistyczna - w polu grawitacyjnym Ziemi z uwzględnieniem siły oporu powietrza.
- Elipsa - w centralnym polu sił. Np. satelita okrążający planetę.
- Linia śrubowa - w jednorodnym polu magnetycznym, dla naładowanego ciała, którego prędkość nie jest równoległa ani prostopadła do wektora indukcji magnetycznej.
- Łamana - ruchy Browna.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Ruch cykliczny może być również jednowymiarowy, np. jednowymiarowego oscylatora harmonicznego.