Andrzej Tęczyński (zm. 1536)

Andrzej Tęczyński herbu Topór (ur. ok. 1480, zm. 2 stycznia 1536) – wojewoda lubelski, wojewoda sandomierski, wojewoda krakowski, kasztelan krakowski.

Spis treści

Pochodził z możnowładczego, najpotężniejszego rodu w Małopolsce Tęczyńskich, pieczętującego się herbem Topór.

Zamek Tęczyn

1503 - dworzanin królewski,
1510 - sekretarz królewski
1510 - podkomorzy sandomierski
1511 - kasztelan biecki,
1512 - referendarz koronny,
1515 - 1519 – wojewoda lubelski,
1519 – wojewoda sandomierski,
1527 – otrzymał od cesarza dla swojego rodu dziedziczny tytuł hrabiego cesarstwa. (Habsburgowie jako cesarze rzymscy niektórym rodom polskim nadawali w dowód wdzięczności swoje tytuły książąt i hrabiów Sacri Imperii Romanii. Stąd przedstawicieli tych rodów nazywano "hrabiami cesarstwa rzymskiego").
1527 – wojewoda krakowski,
1532 - kasztelan krakowski,
poza tym piastował urzędy: starosta sandomierski, starosta bełski, starosta chełmski, starosta trembowelski, starosta krasnostawski, starosta hrubieszowski, starosta sokalski, starosta ojcowski, starosta ratneński, starosta tyszowiecki,
zmarł 2 stycznia 1536 roku.

był chwalony przez pisarzy XVI w., np. Stanisław Orzechowski w Mowie na pogrzeb Zygmunta tak określił Jędrzeja Tęczńskiego mały wzrostem, ale wielki umysłem i wymową zaś w Dyjalogu około egzekucyjej VI pisał o nim jeden z ludzi, którzy w radzie królewskiej Demostenesowi i Cyceronowi bardzo podobne^[1]

↑ Por. St. Orzechowski:Wybór pism. Oprac. J. Starnawski. Wrocław 1970. BN Ser. I, nr 210, s.41, 425-426