Mikołaj Herburt Odnowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Herb

Mikołaj Herburt Odnowski z Odnowa[1] i Felsztyna herbu Herburt (zm. ok. 1555, pochowany we Lwowie) – syn Piotra, wnuk Jana z Odnowa, prawnuk Frydrusza z Chlipel, wojewoda krakowski do 1555, wojewoda sandomierski do 1553, kasztelan przemyski od 1538, starosta lwowski, krasnostawski (1550), kasztelan biecki i starosta sądecki, doradca królowej Bony.

Ożeniony z Anną z Bobrku Ligęzówną. Właściciel zamku w Zboiskach 1529, który rozbudował i umocnił istniejące założenie.

Właściciel kompleksu dóbr na Pogórzu Bukowskim, Tokarni, Osławicy, Zahoczewia, zamku i folwarku w Zboiskach, sołectwo we wsi Prusiek, Bukowska z folwarkiem, Wolicy, Woli Piotrowej, Karlikowa, Przybyszowa, Płonnej wraz z folwarkiem, Wysoczan, Kamiennego, Mchawy, Żernicy, Roztoki Dolne, Kalnica, Graniczna, Radoszyc, które otrzymał za zasługi w roku 1539, oraz wsi Osławica, Dołżyca, Czystohorb, Jawornik, Wisłok Wielki. Dzierżawami dożywotnimi były wsie Artasów, Koszelów, Stroniatyn i Zachorzyce. Dobra dziedziczne Odnów i Sulinów. Z braku męskiego potomka dobra te miały przypaść stryjowi Janowi Herburtowi z Felsztyna. Mikołaj Herburt był fundatorem (1538) gotycko-renesansowego kościoła pw. św. Mikołaja w Kulikowie na ziemi lwowskiej.

Rodzeństwo; siostry; Katarzyna, Anna, Elżbieta i Barbara żona Stanisława Reya[2] z Nagłowic, matka Mikołaja Reja[3]

Przypisy

  1. Obecnie ukr. Уднів, pl. Udnów - parafia Kulikowo, 18 km od Żółkwi
  2. „A ten to Mikołaj Odnowski był mu bratem bliskim i dał mu był swe prawo jeszcze za żywota swego, a był kasztelanem przemyskim i starostą lwowskim. Potym tu, w krakowskiej ziemi, nad Nidą, założył był miasto przy Nagłowicach, przezwiskiem herbu swego Okszą, i niemało był imienia tam potym przykupił.” [w:] Andrzej Trzecieski. Żywota...
  3. „Która gdy mu umarła, pojął był drugą żonę tamże w Rusi, z imieniem niemałym, Barbarę Herburtównę, z domu z dawna sławnego Fulsztyńskiego, siostrę rodzoną Herburta Odnowskiego, kasztelana bieckiego i starosty sądeckiego, herbu trzech mieczów w jabłku, która była została wdową po zacnym człowieku, po Żórawińskim, którego byli pojmali Turcy na Bukowinie za Aleksandra króla, który potym tamże w tym więzieniu w kilka lat umarł. Tamże w Rusi potym mieszkał. Tamże się mu z tej Herburtówny urodził syn, ten to Mikołaj, w miasteczku w Żórawnie, które dzierżał nad Niestrem, niedaleko Żydaczowa, w mięsopustny wtorek roku bożego 1505”. [w:] Andrzej Trzecieski. Żywota i spraw poczciwego szlachcica polskiego