Avia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy przedsiębiorstwa z Czech. Zobacz też: Avia Świdnik – polski klub sportowy.
Avia Ashok Leyland Motors s. r. o.
Avia Ashok Leyland Motors s. r. o.
Avia Ashok Leyland Motors s. r. o.
Fabryka Avii
Forma prawna spol. s r.o.
Założyciel(e) Pavel Beneš i Miroslav Hajn
Data założenia 1919
Państwo  Czechy
Siedziba ul. Beranových 140
199 03 Praga
Branża motoryzacja
Produkty samochody ciężarowe, autobusy, dawniej samoloty
Strona internetowa

Aviaczeskie (do 1993 roku czechosłowackie) przedsiębiorstwo, ulokowane w stolicy Czech – Pradze, produkujące samochody ciężarowe oraz autobusy a dawniej samoloty.

Historia i opis fabryki[edytuj | edytuj kod]

W Pradze w nieczynnej rafinerii cukru konstruktorzy Pavel Beneš i Miroslav Hajn uruchamiają fabrykę samolotów i silników lotniczych, która dostaje nazwę Avia. M.in. zostaje skonstruowany samolot myśliwski Avia B-534 a produkcja samolotów utrzymuje się do końca II wojny światowej[1].

Po zakończeniu wojny Czechosłowacja stała się krajem socjalistycznym przez co w 1946 roku zapada decyzja o wykorzystaniu fabryki do produkcji ciężarówek. Początkowo montowane są Škody 706 R i Tatra 805. W 1956 roku pod nazwą Avia Mk3 powstaje jednomiejscowy samochód wyścigowy (egzemplarz przetrwał do dziś). W 1961 roku zostaje ostatecznie zamknięta produkcja lotnicza. Na zlecenie rządu fabryka produkuje dla wojska Pragę V3S i S5T oraz opancerzone transportery OT-64 (Skot). W 1967 roku zostaje kupiona licencja od RenaultSaviem na modele SG4 Super Galion i SG2 Super Goelette, które otrzymują nazwę Avia A15 i Avia A30. Wraz z kupnem licencji budowane są nowe hale fabryczne oraz zakupione zostają nowe maszyny. Produkcja osiąga 17 tys. sztuk przy częstej modernizacji pojazdów. W 1983 roku modele A30 oraz A15 przechodzą modernizacje po której otrzymują nazwę odpowiednio A31 oraz A20 i A21. Modele na eksport do Afryki Północnej otrzymują logo Renault. 1 czerwca 1988 roku Avia staje się koncernem. W Pradze odbywa się montaż silników i kabin, a nadwozia specjalne powstają w Brnie i słowackiej Żylinie. Powstają także na podwoziach Avii autobusy wielu firm m.in. Karosy czy TAZ. W 1989 roku dochodzi jednak do rozpadu koncernu na osobne jednostki a wkrótce transformacja ustrojowa utrudnia działalność fabryki. W 1992 roku Avia staje się spółką akcyjną w wyniku restrukturyzacji i podejmuje z firmą Hamilton Standard nieudaną próbę montażu helikopterów. Dla ratowania sytuacji fabryki powstają nowe projekty m.in. z turbodoładowaniem modele Avia A21T i A31T jednak również są to nieudane próby. Podjęte zostają rozmowy z zagranicznymi inwestorami i w efekcie 50,2% udziałów kupuje koreańskie Daewoo, które wcześniej z austriackim Steyrem tworzy konsorcjum. Fabryka przyjmuję nazwę Daewoo-Avia i zostaje uruchomiona produkcja modelów A60, A75 i A80, których produkcja kończy się 13 listopada 2000 roku po wyprodukowaniu 250 tys. ciężarówek. W latach 1994–1996 produkowane były na zlecenie czeskiej armii samochody terenowe Avia A 11 Trend na licencji kupionej od francuskiej firmy Auverland. W 1996 roku w lubelskiej FSC odbywa się montaż ciężarówek Avia a w latach 1997–1999 w fabryce Avii odbywa się montaż polskich Lublinów. W 2000 roku pojawia się nowa gama ciężarówek Avia D-line o ładowności 6-9 ton. Problemy finansowe GM Daewoo sprawiają że większościowy pakiet akcji przejmuje Odien Capital, partner SGM International B.V. i ponownie fabryka wraca do nazwy Avia[2]. W 2006 roku indyjskie przedsiębiorstwo Ashok Leyland wykupuje Avię[1][3].

W roku 2012 w ofercie firmy znajdowały się samochody ciężarowe w wersji podwozie pod zabudowę, o DMC od 5990 kg (model D75 w najlżejszym wariancie D60) przez 9000 kg (standardowa wersja D90) do 11 990 kg (D120). Ten najcięższy występuje także w wersji 4x4. Dostępna jest tylko jedna wersja długości kabiny – pojedyncza.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Modele[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Sławomir Rummel: Wygodny pomocnik (pol.).
  2. Encyklopedia samochodów terenowych. Jiří Fiala. Warszawa: Bellona, 2010, s. 40. ISBN 978-83-11-11912-3.
  3. trucks.com.pl - Od skrzydeł do samochodów (Tadeusz Meszko 2008)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]