Barbara Kwiatkowska-Lass

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Barbara Kwiatkowska-Lass
Imię i nazwisko Barbara Kwiatkowska
Data
i miejsce urodzenia
1 czerwca 1940
Polska Patrowo
Data
i miejsce śmierci
6 marca 1995
Niemcy Baldham
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Rzeźba nagrobna Barbary Kwiatkowskiej-Lass na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie

Barbara Kwiatkowska (pseudonim art. Barbara Lass, ur. 1 czerwca 1940 w Patrowie koło Gostynina, zm. 6 marca 1995 w Baldham w gminie Vaterstetten koło Monachium) - polska aktorka filmowa.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Popularność zdobyła rolą Ewy w komedii Tadeusza Chmielewskiego Ewa chce spać (1957)[1]. Tę rolę aktorka otrzymała dzięki zwycięstwu w konkursie tygodnika "Film", mającym wyłonić główną bohaterkę tego filmu (nie jest natomiast prawdą, że była laureatką konkursu pod hasłem "Piękne dziewczyny na ekrany").

Barbara Kwiatkowska tańczyła w Zespole Pieśni i Tańca "Skolimów" oraz uczyła się w warszawskiej Szkole Baletowej[1]. Mimo edukacji tanecznej została zawodową aktorką.

W 1959 roku wyszła za reżysera Romana Polańskiego. Rozwiedli się w 1962 roku[1].

Kariera za granicą[edytuj | edytuj kod]

Już w 1959 roku trafiła na Zachód, grając główną rolę - obok Jeana-Louisa Trintignanta - we francuskim obrazie Tysięczne okno[1]. Rok później wystąpiła wraz z Alainem Delonem w filmie Co za radość żyć[1].

Grała w produkcjach włoskich, francuskich i niemieckich. Wystąpiła m.in. w filmie Krzysztofa Zanussiego Blaubart (Sinobrody, 1983) oraz w głównej roli - jako Ines - obok Helmuta Griema w Stachel im Fleisch (1981).

Na planie filmu Rififi w Tokio poznała Karlheinza Böhma, który został jej drugim mężem. Owocem tego związku jest znana aktorka Katharina Böhm (ur. 1964)[1].

Po drugim rozwodzie partnerem życiowym Barbary Kwiatkowskiej był, aż do jej śmierci, muzyk jazzowy - Leszek Żądło[1].

Współpracowała z Rozgłośnią Polską Radia Wolna Europa[2], działała w niepodległościowym Klubie Niezależnej Myśli Politycznej imienia Juliusza Mieroszewskiego.

Była wiceprzewodniczącą i jednym z założycieli Stowarzyszenia na Rzecz Porozumienia Niemiecko-Polskiego[2]. Między innymi to jej zasługą było wprowadzenie do monachijskiej telewizji kablowej Telewizji Polonia.

Zmarła nagle na wylew krwi do mózgu[3], 6 marca 1995 roku, podczas koncertu legendy muzyki swingowej Al Porcino[1].

Spoczywa w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[1]. Grób i pomnik jest dziełem wybitnego rzeźbiarza - Mariana Koniecznego.

Koncert ku pamięci Barbary Kwiatkowskiej odbył się w Monachium w Teatrze "Kleine Komedie", 6 marca 2005 w dziesiątą rocznicę jej śmierci[2].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Filip Gańczak: Taka była pierwsza żona Polańskiego. kultura.newsweek.pl, 2010-03-06. [dostęp 2012-07-16].
  2. 2,0 2,1 2,2 X rocznica śmierci. polonikmonachijski.de, 2005. [dostęp 2012-07-16].
  3. Austria: W kurorcie Bad Ischl.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]