Krzysztof Zanussi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Krzysztof Zanussi
Krzysztof Zanussi (2010)
Krzysztof Zanussi (2010)
Data i miejsce urodzenia 17 czerwca 1939
Polska Warszawa
Zawód reżyser
scenarzysta
Lata aktywności od 1967
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" Order Jarosława Mądrego V Stopnia (Ukraina) Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Krzysztof Zanussi w Wikicytatach
Krzysztof Zanussi w czasie zdjęć do filmu "Persona non grata" we wrześniu 2004 w Moskwie

Krzysztof Zanussi (ur. 17 czerwca 1939 w Warszawie) – polski reżyser, scenarzysta filmowy oraz filozof.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował fizykę na Uniwersytecie Warszawskim (1955–1959) i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim (1959–1962). W 1967 ukończył studia na Wydziale Reżyserii Szkoły Filmowej w Łodzi.

Od 1980 jest kierownikiem artystycznym zespołu, a następnie dyrektorem Studia Filmowego TOR. W latach 1971–1983 był wiceprezesem Stowarzyszenia Filmowców Polskich, a od 1987 członkiem Komitetu Kinematografii. Jest autorem kilku książek (teoria filmu, scenariusze filmowe, felietony, wspomnienia). Publikował też w miesięczniku psychologicznym Charaktery. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Od 2002 Wiceprzewodniczący Rady Fundacji Centrum Twórczości Narodowej.

Jest wykładowcą Wydziału Radia i Telewizji im. Krzysztofa Kieślowskiego Uniwersytetu Śląskiego, Collegium Civitas w Warszawie oraz Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.

Osobie i twórczości Krzysztofa Zanussiego poświęcono dwa filmy dokumentalne: Struktura człowieka (1989, reż. Grażyna Banaszkiewicz)[1] i Niepokój (2004, reż. Krzysztof Tchórzewski)[2].

Fabularne filmy pełnometrażowe[edytuj | edytuj kod]

Filmy telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Cykl telewizyjny "Opowieści weekendowe"[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • O montażu w filmie amatorskim (1968)
  • Nowele filmowe (Warszawa 1976 ; zawiera: Twarzą w twarz. Zaliczenie. Szansa. Góry o zmierzchu. Rola. Za ścianą. Miłosierdzie płatne z góry. Hipoteza. Śmierć prowincjonała)
  • Scenariusze filmowe (Warszawa 1978)
  • Rozmowy o filmie amatorskim (Warszawa 1978)
  • Kontrakt (Warszawa 1980)
  • Scenariusze filmowe II (Warszawa 1985)
  • Scenariusze filmowe III (Warszawa 1992)
  • Opowieści weekendowe. Cykl nowel telewizyjnych (Wrocław 1997)
  • Pora umierać. Wspomnienia, refleksje, anegdoty (Warszawa 1997)
  • Scenariusze filmowe IV (Warszawa 1998)
  • Między jarmarkiem a salonem (Warszawa 1999)
  • "Wielbłąd i ucho igielne" (Zamość 2001)
  • Bigos nie zginie!!!! ... w rodzinnej Europie (Warszawa 2003)

Ważniejsze nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Uroczystość wręczenia Medalu Per Artem Ad Deum - Krzysztof Zanussi z Prezesem Targów Kielce, dr. Andrzejem Mochoniem
  • 1971: Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za twórczość artystyczną III stopnia
  • 1982: Nagroda specjalna jury za film Imperatyw na MFF w Wenecji
  • 1984: Złoty Lew św.Marka za film Rok spokojnego słońca na MFF w Wenecji
  • 1984: Nagroda Państwowa I stopnia za osiągnięcia w dziedzinie filmu kinowego i telewizyjnego
  • 1985: Nominacja do Złotego Globu za film Rok spokojnego słońca
  • 1987: nagroda "Lumière" przyznawana przez Włoskie Stowarzyszenie Autorów Teatralnych i Filmowych za całokształt twórczości w dziedzinie filmowej
  • 1991: Nagroda Przewodniczącego Komitetu Kinematografii dla producentów filmowych
  • 1996: Nagroda specjalna jury na festiwalu filmowym w Tokio za film Cwał
  • 1998: "Nagroda Ostatnich Lat XX Wieku" przyznawana przez Międzynarodową Grupę Lektury w San Miniato
  • 2001: nagroda za całokształt twórczości w Przeglądzie "Febiofest" w Pradze
  • 2002:
    • nagroda za całokształt twórczości na 29. Festiwalu Premii Internazionali E. Flaiano w Pesarze we Włoszech
    • nagroda za całokształt twórczości na 19. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Jerozolimie
  • 2003: Nagroda im. Roberta Bressona przyznana przez Ministra Kultury Watykanu, wręczona podczas MFF w Wenecji
  • 2004: tytuł doktora honoris causa KUL[3]
  • 2009: Nagroda "Pontifici" przyznawana przez warszawski Klub Inteligencji Katolickiej
  • 2010: tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Opolskiego[4]
  • 2010: Medal Per artem ad Deum (Przez sztukę do Boga), przyznawany przez Papieską Radę ds. Kultury, wręczony podczas targów Sacroexpo w Kielcach
  • 2013: tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Łódzkiego

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 4220691 Krzysztof Zanussi w bazie filmpolski.pl
  2. 4220691 Krzysztof Zanussi w bazie filmpolski.pl
  3. Doktorzy Honoris Causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. kul.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
  4. Doktorzy Honoris Causa UO. [dostęp 16 lutego 2011].
  5. Pierwotnie, postanowieniem Prezydenta RP z dnia 28 czerwca 1999 (M.P. z 1999 r. Nr 29, poz. 444 – pkt 1.), odznaczony niższą klasą OOP – Krzyżem Komandorskim; korekta wprowadzona postanowieniem Prezydenta RP z dnia 5 listopada 1999 (M.P. z 2000 r. Nr 5, poz. 94)
  6. Warszawa. Wręczono złote medale "Gloria Artis". e-teatr.pl, 10 września 2005. [dostęp 21 czerwca 2011].
  7. Указ Президента України № 233/2009 (ukr.). president.gov.ua. [dostęp 13 kwietnia 2011].
  8. Komunikat Nr 189/VI kad.. orka.sejm.gov.pl, 5 lipca 2010.
  9. Zanussi komandorem francuskiego orderu (pol.). Polski Instytut Sztuki Filmowej, 2012-12-14. [dostęp 2012-12-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]