Bazylika św. Pankracego za Murami
| Bazylika św. Pankracego za Murami | |||||||||||
| San Pancrazio | |||||||||||
| Kościół tytularny | |||||||||||
Fasada bazyliki |
|||||||||||
| Państwo | |||||||||||
| Miejscowość | Rzym Piazza San Pancrazio 5 D |
||||||||||
| Wyznanie | katolickie | ||||||||||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||||||||||
| San Pancrazio | |||||||||||
| Wezwanie | św. Pankracy | ||||||||||
| Wspomnienie liturgiczne | 12 maja | ||||||||||
| Przedmioty szczególnego kultu | |||||||||||
| Relikwie | św. Pankracy | ||||||||||
|
|||||||||||
|
Położenie na mapie Rzymu
|
|||||||||||
|
Położenie na mapie Włoch
|
|||||||||||
| Strona internetowa | |||||||||||
Bazylika św. Pankracego za Murami (wł. San Pancrazio, łac. S. Pancratii) – rzymskokatolicka bazylika mniejsza i kościół tytularny w Rzymie, ufundowany przez papieża Symmachusa na początku VI wieku. Znajduje się przy Piazza San Pancrazio, na zachód od Porta San Pancrazio, na wzgórzu Janikulum.
Obecnym kardynałem-prezbiterem San Pancrazio jest Antonio Cañizares Llovera. Wśród poprzednich znajdowali się m.in. papieże Paweł IV, Klemens VIII, Innocenty XII oraz Polak, kard. Stanisław Hozjusz.
W bazylice znajduje się relikwiarz z głową św. Pankracego, patrona świątyni[1].
Historia [edytuj]
Bazylikę zbudowano około 500 roku na plecenie papieża Symmachusa (498-514) na miejscu grobu św. Pankracego, który został jej patronem. Kościół kilkakrotnie przebudowywano[2]. W 1622 roku papież Aleksander VII przekazał ją karmelitom bosym[3], którzy dokonali jej całkowitej renowacji. Kolejnej dokonano w XIX wieku, zachowując piętnastowieczną ceglaną fasadę z herbem Innocentego VIII[4]. W tym samym stuleciu świątynię plądrowały wojska Napoleona Bonapartego i Giuseppe Garibaldiego[3]. Od 1997 roku bazyliką opiekują się polscy karmelici bosi[3], którzy zorganizowali obchody 1700-lecia męczeństwa św. Pankracego[5].
Pod kościołem znajdują się starożytne katakumby. Naprzeciwko wejścia do bazyliki znajduje się muzeum z fragmentami rzeźb oraz pogańskimi i wczesnochrześcijańskimi inskrypcjami[4].
Kardynałowie-prezbiterzy [edytuj]
- Ferdinando Ponzetti (1517-1527)
- Francesco Cornaro (1528-1534)
- Gian Pietro Carafa (1537)
- Federico Cesi (1545-1550)
- Juan Álvarez de Toledo (1551-1553)
- Miguel de Silva (1553)
- Giovanni Antonio Capizucchi (1556-1562)
- Bernardo Navagero (1562)
- Stanisław Hozjusz (1562-1565)
- Simon de Nigro Pasca (1565)
- Tolomeo Gallio (1565-1568)
- Giovanni Paolo della Chiesa (1568-1575)
- sede vacante (1575-1586)
- Ippolito Aldobrandini (1586-1592)
- Girolamo Mattei (1592-1603)
- Pietro Aldobrandini (1604-1605)
- Domenico Ginnasi (1605-1606)
- Ludovico de Torres (1606-1609)
- sede vacante (1609-1617)
- Gabriel Trejo y Paniagua (1617-1621)
- Cosimo de Torres (1623-1641)
- Gaspare Mattei (1643-1648)
- sede vacante (1648-1653)
- Francesco Maidalchini (1653-1654)
- Carlo Gualterio (1654-1667)
- Giacomo Franzoni (1670-1673)
- Pietro Vidoni (1673-1681)
- Antonio Pignatelli (1681-1691)
- Bandino Panciatici (1691-1710)
- sede vacante (1710-1721)
- Hugo Damian von Schönborn-Buchheim (1721-1726)
- Vincenzo Ludovico Gotti, O.P. (1728-1738)
- sede vacante (1738-1743)
- Gioacchino Bessozzi, O.Cist. (1743-1744)
- Federico Marcello Lante Montefeltro Della Rovere (1745-1753)
- Giuseppe Maria Feroni (1753-1764)
- sede vacante (1764-1824)
- Giovanni Battista Bussi (1824-1844)
- sede vacante (1844-1848)
- Carlo Vizzardelli (1848-1851)
- Clément Villecourt (1855-1867)
- Josip Mihalović (1877-1891)
- Francesco Ricci Paracciani (1891-1894)
- Achille Manara (1895-1906)
- Aristide Rinaldini (1907-1920)
- Giovanni Bonzano (1922-1924)
- Lorenzo Lauri (1927-1941)
- sede vacante (1941-1946)
- Carlos Carmelo de Vasconcellos Motta (1946-1982)
- Jose Alí Lebrún Moratinos (1983-2001)
- Antonio Cañizares Llovera (2006-)
Przypisy
- ↑ 12 maja - św. Pankracy, męczennik. Podlasie24, 2011-05-12. [dostęp 2012-01-29].
- ↑ Hugo Hoever: Żywoty świętych pańskich. Olsztyn: Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne, 1999, s. 111. ISBN 83-86503-89-0.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Warszawska Prowincja Karmelitów Bosych. [dostęp 2012-01-29].
- ↑ 4,0 4,1 Roma e dintorni. Mediolan: Touring Club Italiano, 1965, s. 455. (wł.)
- ↑ Rzym: obchody 1700-lecia męczeństwa św. Pankracego. Opoka, 2004-05-13. [dostęp 2012-01-29].