Lorenzo Lauri

	Sukcesja apostolska
Data konsekracji	21 stycznia 1917
Konsekrator	Donato Raffaele Sbarretti

	Lorenzo Lauri
	kardynał prezbiter
Kraj działania	Włochy
Data i miejsce urodzenia	15 października 1864; Rzym
Data i miejsce śmierci	8 października 1941; Rzym
	Penitencjarz Większy
Okres sprawowania	31 lipca 1927 - 8 października 1941
	Kamerling
Okres sprawowania	11 grudnia 1939 - 8 października 1941
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Prezbiterat	4 czerwca 1887
Nominacja biskupia	5 stycznia 1917; arcybiskup tytularny Efezu
Sakra biskupia	21 stycznia 1917
Kreacja kardynalska	20 grudnia 1926; Pius XI
Kościół tytularny	Bazylika św. Pankracego za Murami

Lorenzo Lauri (ur. 15 października 1864 w Rzymie, zm. 8 października 1941 tamże) – włoski kardynał prezbiter, nuncjusz w Polsce, urzędnik Kurii Rzymskiej, Penitencjarz Większy, kamerling. Odznaczony Orderem Orła Białego.

Ukończył Pontyfikalne Seminarium Rzymskie, po czym przyjął święcenia kapłańskie 4 czerwca 1887 roku. Wykładał na swej macierzystej uczelni, a także w Ateneum "De Propaganda Fide". W latach 1895-1910 był oficjałem w Wikariacie Rzymskim. 5 lipca 1910 przyjął substytut regenta w Penitencjarni Apostolskiej, a niedługo później, 5 kwietnia, uzyskał godność prałata domowego Jego Świątobliwości.

5 stycznia 1917 został mianowany internuncjuszem w Peru i jednocześnie arcybiskupem tytularnym Efezu. Konsekrowany dwa tygodnie później przez kardynała Donata Sbarrettiego. Pół roku po nominacji został nuncjuszem w Peru. 25 maja 1921 został mianowany nuncjuszem w Polsce. Lauri został kreowany kardynałem 20 grudnia 1926 roku przez Piusa XI, kończąc urząd nuncjusza w Polsce. Został pracownikiem Kurii Rzymskiej, będąc od 1927 Penitencjarzem Większym, a od 1939 także Kamerlingiem Świętego Kościoła Rzymskiego.

Lorenzo Lauri zmarł w wieku 76 lat w Rzymie. Pochowany został na cmentarzu Campo Verano.