Lorenzo Lauri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lorenzo Lauri
kardynał prezbiter
Lorenzo Lauri
Herb Lorenzo Lauri
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 15 października 1864
Rzym
Data i miejsce śmierci 8 października 1941
Rzym
Penitencjarz Większy
Okres sprawowania 31 lipca 1927 – 8 października 1941
Kamerling
Okres sprawowania 11 grudnia 1939 – 8 października 1941
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 4 czerwca 1887
Nominacja biskupia 5 stycznia 1917
arcybiskup tytularny Efezu
Sakra biskupia 21 stycznia 1917
Kreacja kardynalska 20 grudnia 1926
Pius XI
Kościół tytularny Bazylika św. Pankracego za Murami
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 21 stycznia 1917
Konsekrator Donato Raffaele Sbarretti

Lorenzo Lauri (ur. 15 października 1864 w Rzymie, zm. 8 października 1941 tamże) – włoski kardynał prezbiter, nuncjusz w Polsce, urzędnik Kurii Rzymskiej, Penitencjarz Większy, kamerling. Odznaczony Orderem Orła Białego.

Ukończył Pontyfikalne Seminarium Rzymskie, po czym przyjął święcenia kapłańskie 4 czerwca 1887 roku. Wykładał na swej macierzystej uczelni, a także w Ateneum "De Propaganda Fide". W latach 1895-1910 był oficjałem w Wikariacie Rzymskim. 5 lipca 1910 przyjął substytut regenta w Penitencjarni Apostolskiej, a niedługo później, 5 kwietnia, uzyskał godność prałata domowego Jego Świątobliwości.

5 stycznia 1917 został mianowany internuncjuszem w Peru i jednocześnie arcybiskupem tytularnym Efezu. Konsekrowany dwa tygodnie później przez kardynała Donata Sbarrettiego. Pół roku po nominacji został nuncjuszem w Peru. 25 maja 1921 został mianowany nuncjuszem w Polsce. Wraz z Władysławem Studzińskim pracował nad uzgodnieniem stanowisk[1] i opracował dokument konkordatu między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską zawartego w 1925[2]. Lauri został kreowany kardynałem 20 grudnia 1926 roku przez Piusa XI, kończąc urząd nuncjusza w Polsce. Został pracownikiem Kurii Rzymskiej, będąc od 1927 Penitencjarzem Większym, a od 1939 także Kamerlingiem Świętego Kościoła Rzymskiego.

Lorenzo Lauri zmarł w wieku 76 lat w Rzymie. Został pochowany na cmentarzu Campo Verano.

Przypisy

  1. Czasy najnowsze 1914 – 1978. W: Marian Banaszak: Historia Kościoła Katolickiego – tom 4. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Wyszyńskiego, 1992, s. 17.
  2. Stanisław Wilk: Episkopat Kościoła katolickiego w Polsce w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Salezjańskie, 1992, s. 61.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Eugenio Pacelli
Sede vacante.svg Kamerling
Świętego Kościoła Rzymskiego

1939-1941
Sede vacante.svg Następca
Benedetto Aloisi Masella