Bernard Lichtenberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błogosławiony
Bernard Lichtenberg
Bernhard Lichtenberg
męczennik
Bernhard Lichtenberg Büste Hof.JPG
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Data beatyfikacji 23 czerwca 1996
Berlin
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 5 listopada
kanonik, prezbiter
Kraj działania  Cesarstwo Niemieckie
 Rzesza Niemiecka
 III Rzesza
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1875
Ohlau (Oława)
Data i miejsce śmierci 5 listopada 1943
Hof
proboszcz parafii św. Jadwigi w Berlinie
Okres sprawowania 1938 - 1941
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja diecezja wrocławska
diecezja berlińska
Prezbiterat 21 czerwca 1899
Odznaczenia
Sprawiedliwy wśród Narodów Świata
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bernard Lichtenberg (ur. 3 grudnia 1875 w Oławie, zm. 5 listopada 1943 w Hof) – błogosławiony i męczennik Kościoła katolickiego, był niemieckim księdzem rzymskokatolickim i proboszczem katedry św. Jadwigi Śląskiej w Berlinie. Uwięziony przez nazistów za przekonania, ratowanie i pomoc berlińskim Żydom. Zmarł w drodze do niemieckiego obozu koncentracyjnego Dachau (KL).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Oławie na Dolnym Śląsku w zamożnej rodzinie kupieckiej, jako syn Augusta i Emilii z domu Hubrich. 12 marca 1895 ukończył Królewskie Gimnazjum w Oławie, zdając egzamin dojrzałości z wyróżnieniem. Po maturze studiował teologię najpierw w Innsbrucku, a następnie od 26 października 1895 r. do 3 października 1898 r. w Uniwersytecie Wrocławskim. 21 czerwca 1899 r. kardynał Georg Kopp udzielił mu święceń kapłańskich w katedrze wrocławskiej[1]. Jako neoprezbiter przez pierwszy rok posługiwał w parafii św. Jakuba w Nysie.

W 1931 biskup diecezji berlińskiej mianował go kanonikiem kapituły katedralnej w berlińskiej katedrze św. Jadwigi Śląskiej, a w 1938 proboszczem katedry i polecił mu niesienie pomocy Żydom.

Po nocy kryształowej publicznie modlił się za Żydów w czasie nieszporów. Protestował także przeciw wprowadzonej eutanazji. W październiku 1941 został aresztowany i 22 maja 1942 skazany na 2 lata więzienia. Uznany za osobę "niezdolną do poprawy" został wysłany do KL Dachau, ale w drodze zasłabł i zmarł w bawarskiej miejscowości Hof. Jego grób znajduje się w krypcie katedry św. Jadwigi Śląskiej w Berlinie.

Pamięć[edytuj | edytuj kod]

  • imię Bernarda Lichtenberga nosi katolicka szkoła podstawowa w berlińskiej dzielnicy Spandau[2].
  • jedna z ulic w berlińskiej dzielnicy Charlottenburg nosi imię Bernarda Lichtenberga.
  • w 2004 został uhonorowany pośmiertnie tytułem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata przez izraelski Instytut Yad Vashem za pomoc i ratowanie prześladowanych Żydów[3].
  • Kościół św. Bernarda w berlińskiej dzielnicy Reinickendorf poświęcony jego pamięci został konsekrowany 27 marca 1960.

Proces Beatyfikacyjny[edytuj | edytuj kod]

23 czerwca 1996 na stadionie olimpijskim w Berlinie papież Jan Paweł II dokonał beatyfikacji ks. Bernarda Lichtenberga wraz z ks. Karolem Leisnerem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy

  1. ks. Tomasz Zagała: Jego führerem był Chrystus (pol.). [dostęp 3 marca 2010].
  2. Home
  3. Yad Vashem, Jerusalem: Righteous Among the Nations Honored by Yad Vashem (ang.). 1 stycznia 2010. [dostęp 7 września 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. The Unique Path of Bernhard Lichtenberg. W: Kevin P. Spicer: Resisting the Third Reich: The Catholic Clergy in Hitler's Berlin. DeKalb: Northern Illinois University Press, 2004. (ang.)
  2. Tomasz Zagała: Kapłan w świecie bez Boga: Ks. Bernard Lichtenberg z Oławy (1875-1943). Wrocław: Wydawnictwo Lamis, 2003. ISBN 8391695468. (pol.)
  3. Heinz Kühn: Blutzeugen des Bistums Berlin: Erich Klausener, Bernhard Lichtenberg, Carl Lampert, Friedrich Lorenz OMI, Herbert Simoleit, Rudolf Mandrella, Albert Hirsch, Alfons M. Wachsmann, Max J. Metzger, Karl H. Schäfer, Josef Lenzel, Albert Willimsky, August Froehlich. Berlin: Morus-Verlag, 1952. (niem.)
  4. Erzbistum Berlin. Seliger Dompropst Bernhard Lichtenberg. W: Helmut Moll: Zeugen für Christus. Das deutsche Martyrologium des 20. Jahrhunderts. Paderborn: Verlag Ferdinand Schöningh na zamówienie Konferencji Episkopatu Niemiec, 1999, s. 101÷103. ISBN 978-3-506-75778-4. (niem.)
  5. Stefan Samerski: Bernhard Lichtenberg. W: Johannes Gröger, Michael Hirschfeld, Werner Marschall: Schlesische Kirche in Lebensbildern. Wyd. 7. Münster: Aschendorff Verlag, 2006, s. 201÷205. ISBN 978-3-402-02491-1. (niem.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]