Bitynia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rzymska prowincja Bitynia
Mapa Azji Mniejszej

Bitynia − historyczna górzysta, a zarazem urodzajna kraina znajdująca się w Azji Mniejszej, nad Morzem Czarnym, na terenie dzisiejszej Turcji. Stolicą Bitynii była pierwotnie Nikomedia a następnie Nicea (Nikaia, obecnie Iznik w Turcji).

Od VII wieku p.n.e. zamieszkiwana przez Traków. Podbita przez Lidię ok. 550 roku p.n.e., przyłączona do Persji w 334 p.n.e. Od II do I wieku p.n.e. uzależniana od Rzymu − przekształcona w prowincję rzymską. W XI wieku podbita przez Turków seldżuckich i włączona do ich państwa w Azji Mniejszej, nazywanego Sułtanatem Rum.

Bitynia leżała na trasie przemarszu I wyprawy krzyżowej po opuszczeniu przez nią Konstantynopola. Oblężenie Nicei przez krzyżowców w 1097 r. przywróciło na pewien czas władzę cesarza bizantyjskiego nad Bitynią.

Głównym źródłem informacji o Bitynii są listy Pliniusza Młodszego do cesarza Trajana.

Wspomniani w Nowym Testamencie - Paweł i Tymoteusz próbowali przejść do Bitynii, ale Duch Jezusa nie pozwolił im[1]. Bitynia nie została jednak pominięta, ponieważ w I liście Piotra wymieniona jest pośród adresatów[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy