Butrus Butrus Ghali

Butrus Butrus Ghali
Data i miejsce urodzenia	14 listopada 1922 Kair
Sekretarz generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych
Okres urzędowania	od 1 stycznia 1992 do 31 grudnia 1996
Poprzednik	Javier Pérez de Cuéllar
Następca	Kofi Annan
Minister spraw zagranicznych Egiptu
Okres urzędowania	od 1977 do 1978
Poprzednik	Muhammad Ibrahim Kamal
Następca	Mustafa Chalil
Odznaczenia
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Butrus Butrus Ghali, Boutros Boutros-Ghali (ur. 14 listopada 1922 w Kairze) – polityk egipski, sekretarz generalny ONZ od 1 stycznia 1992 do 31 grudnia 1996.

Biografia

Urodził się w rodzinie chrześcijańskiej (Koptyjski Kościół Ortodoksyjny), z której wywodził się premier Egiptu Butrus Ghali. W 1946 ukończył uniwersytet w Kairze, w 1949 uzyskał doktorat z prawa międzynarodowego na uniwersytecie w Paryżu i został mianowany profesorem prawa międzynarodowego i stosunków międzynarodowych na uniwersytecie w Kairze, gdzie pracował do 1977. W 1975 został prezesem Centrum Studiów Politycznych i Strategicznych uniwersytetu kairskiego, a w 1980 – prezesem Afrykańskiego Stowarzyszenia Studiów Politycznych. W latach 1954–1955 był stypendystą Fundacji Fulbrighta na Columbia University, pracował też w haskiej Akademii Prawa Międzynarodowego i na wydziale prawa uniwersytetu w Paryżu.

W latach 1977–1991 był egipskim ministrem spraw zagranicznych, odgrywając istotną rolę w rozmowach pokojowych między prezydentem Egiptu Anwarem Sadatem i premierem Izraela Menachemem Beginem.

Kadencja Butrusa Ghalego na stanowisku sekretarza generalnego ONZ budziła kontrowersje. Był krytykowany za niepowodzenie w działaniach ONZ na rzecz powstrzymania wojny domowej i ludobójstwa w Rwandzie, w 1994, gdzie zginęło ok. 800 tys. ludzi, aczkolwiek pierwotną przyczyną był brak dostatecznego wsparcia ze strony USA. Administracja Clintona, po doświadczeniach z Somalii, oświadczyła, że nie będzie brać udziału w akcjach pokojowych. ONZ nie była także w stanie powstrzymać przedłużającej się wojny domowej w Angoli, w tym samym roku, trwającej już po wyborach w tym kraju.

10 członków Rady Bezpieczeństwa ONZ, w tym trzech członków z Afryki (Egipt, Gwinea Bissau i Botswana), wystąpiło z rezolucją popierającą następną kadencję Butrusa Ghalego, do 2001, jednak Stany Zjednoczone zawetowały ten wybór, prawdopodobnie wskutek jego poparcia dla Palestyny. Poparcia nie udzieliły mu też Wielka Brytania, Polska, Korea Południowa i Włochy. Chociaż Butrus Ghali nie był pierwszym sekretarzem, który spotkał się z wetem, był pierwszym, który nie został wybrany na drugą kadencję.

W latach 1997–2002 Butrus Ghali był sekretarzem generalnym La Francophonie – organizacji krajów strefy języka francuskiego.

Poprzednik Javier Pérez de Cuéllar

Sekretarze generalni Organizacji Narodów Zjednoczonych 1992–1996

Następca Kofi Annan