Car tank

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Car Tank)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Царь-танк
Царь-танк
Dane podstawowe
Państwo  Rosja
Typ pojazdu czołg
Trakcja kołowa
Załoga 10
Historia
Prototypy 1915
Wycofanie 1923
Egzemplarze 1
Dane techniczne
Silnik 2 silniki spalinowe Maybach
o mocy 240 KM (każdy)
Transmisja mechaniczna
Długość 17,80 m
Szerokość 12,00 m
Wysokość 9,00 m
Masa bojowa: 60 000 kg
Osiągi
Prędkość 17 km/h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 działa (planowane)

2 karabiny maszynowe Maxim kal. 7,62 mm

Użytkownicy
Rosja

Car tank lub Car wśród czołgów (ros. Царь-танк, "Czołg-car"), zwany też Nietoperz (Нетопырь) lub czołg Lebiedenki (Танк Лебеденко) – prototypowy rosyjski pojazd opancerzony skonstruowany w latach 1914-1915. Projekt został zarzucony po testach, które wykazały, że zastosowane silniki są zbyt słabe, a sam pojazd podatny na ogień artylerii.

Na pomysł konstrukcji tego nietypowego pojazdu wpadł inżynier Lebiedenko, który pracował w prywatnej firmie produkującej uzbrojenie dla armii carskiej. Drewniany model poruszający się dzięki mechanizmowi gramofonu został zaprezentowany carowi Mikołajowi II, który zlecił budowę pojazdu pełnowymiarowego.

Budowa pojazdu odbiegała zupełnie od dziś stosowanych standardów – wóz nie poruszał się przy pomocy gąsienic, ale oparty był na trójkołowym podwoziu, składającym się z dwóch większych kół przednich o średnicy 9 metrów oraz pojedynczego tylnego o średnicy 1,5 metra. Wieża, w której miały być zamontowane działa i karabiny maszynowe, znajdowała się na wysokości prawie 5 metrów nad ziemią. Po bokach kadłuba miały znajdować się stanowiska dział, a dodatkowe uzbrojenie miało być także umieszczone w wieżyczce podwieszanej pod podwoziem.

Nazwa nietoperz wywodziła się od wyglądu wozu przypominającego wiszącego śpiącego nietoperza (jeśli patrzyło się na niego z wysokości).

Współczesna, pomniejszona replika.

Potężne koła przednie miały za zadanie ułatwiać pokonywanie większych przeszkód. W wyniku błędnych obliczeń wagi pojazdu tylne koło często grzęzło w miękkiej ziemi i rowach, a silniki zastosowane w przednich kołach były zbyt słabe, żeby wyciągnąć z nich wóz. Prezentacja przed specjalną komisją w sierpniu 1915 r. zakończyła się fiaskiem. Konstruktorzy podjęli prace nad zastosowaniem mocniejszych silników, lecz zarzucili je ze względu na zbyt wysokie koszty. Pojazd został ostatecznie złomowany w 1923 r.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]