Satanizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy ogólnego pojęcia satanizm. Zobacz też: satanizm (ujednoznacznienie).
Odwrócony pentagram – powszechnie uznawany za symbol satanizmu

Satanizm – termin określający wiele różnych systemów religijnych, wierzeń oraz praktyk, które nawiązują do różnie rozumianego Szatana[1]. Cechy wspólne wszystkich odmian satanizmu to wywyższenie własnej osoby, posunięte nawet do samouwielbienia, sprzeciw wobec norm i wzorców społecznych, przeświadczenie o posiadaniu wiedzy tajemnej nawiązującej do wyobrażeń o demonach. Wiedza tajemna wcale nie musi być powiązana z kultem zła lub wiarą w osobowego Szatana[2].

Wyróżnić można dwa nurty satanizmu:

  • satanizm teistyczny, będący kultem chrześcijańskiego diabła[1],
  • satanizm ateistyczny, nie związany z czcią jakiegokolwiek bóstwa, a powiązany z kultem między innymi władzy, zmysłowości, sił natury[1].

Satanizm teistyczny Kościoły chrześcijańskie przypisały osobom zajmującym się magią i czarami od okresu renesansu[1].

Współczesny ruch satanistyczny zainicjował Anton Szandor LaVey zakładając według tradycji 30 kwietnia 1966 roku w Noc Walpurgii Kościół Szatana. W rzeczywistości organizacja została stworzona rok później. Przypadło to na okres ówczesnej rewolucji obyczajowej. Grupa wyznawców szatanizmu laveyańskiego to największa organizacja satanistyczna istniejąca współcześnie[1].

Poza satanizmem wyróżniane są różne formy pseudosatanizmu takie jak:

  • satanizm XVI wieczny, urojona forma satanizmu związana z oskarżeniami o czary, zaprzedanie duszy diabłu, sprowadzanie chorób na ludzi lub zwierzęta[1];
  • seryjni mordercy, którzy odpowiedzialność za swoje czyny zrzucają na Szatana[1];
  • morderstwa, które początkowo widziane są jako morderstwa rytualne na tle satanistycznym, a które w dalszym toku śledztwa okazują się dziełami zwykłych psychopatów[1];
  • przestępstwa seksualne wobec dzieci, dokonywane w otoczce satanistycznej po to, by ewentualne zeznania ofiar zabrzmiały niewiarygodnie[1];
  • satanizm zespołów rockowych, heavy metalowych, którego motywy powiązane są z dążeniem do rozgłosu i zwiększenia sprzedaży[1];
  • Świątynia Seta, grupa założona przez członka Kościoła Szatana, czcząca egipskiego boga Seta jako bóstwo „przedsatanistyczne”, istotę stojącą poza siłami przyrody i całkowicie od nich niezależną[1].

W Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej od lat 60. XX wieku powstały setki grup nawiązujące do mitu satanistycznego. Wiele z tych grup to odłamy Kościoła Szatana. Mit satanistyczny wykorzystali także muzycy tworzący w kategorii trash metal, death metal i black metal. Najwięcej grup satanistycznych powstało w USA. W katolickich społeczeństwach Europy grup takich powstało mniej. We Włoszech powstała grupa Dzieci Szatana, założona przez Marco Dimitriegoo w roku 1982[3].

Pojęcie satanizmu wywodzi się ze starożytnej Palestyny; Żydzi odnosili je do osób, które podważały treści biblijne[potrzebne źródło]. O satanizm byli często posądzani wolnomularze. Były mason, Léo Taxil, opublikował dzieło, w którym twierdził, że czczą oni tajnie Szatana[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 B.A. Robinson: Religious Satanism, 16th century Satanism, Satanic Dabbling, etc.. Ontario Consultants on Religious Tolerance., 2006-MAR-16. [dostęp 2014-09-10].
  2. Arkadiusz Sołtysiak. Stanizm wspólczesny. „Antropologia religii”. V, s. 86-96, 2013. 
  3. Arkadiusz Sołtysiak. Współczesny satanizm: Krótki przegląd głównych nurtów i ideologii. „Przegląd Religioznawczy”. 2, 2011. Polskie Towarzystwo Religioznawcze. 
  4. Norbert Wójtowicz, Szatan w loży