Eddie Fatu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wrestling pictogram.svg Eddie Fatu
{{{nazwa}}}
Pseudonim Umaga („Samoański Buldożer”)
Ekmo Fatu
O.G. Ekmo
Ekmo
Jamal
Umaga
Data urodzenia 28 marca 1973, Wyspy Samoa
Miejsce śmierci 4 grudnia 2009
Obywatelstwo  Samoa
Wzrost 193 cm
Masa ciała 160 kg

Eddie Fatu (ur. 28 marca 1973 na Wyspach Samoa, zm. 4 grudnia 2009 w Houston) – samoański profesjonalny wrestler, należał do federacji WWE. Był bratem dwóch innych wrestlerów: Solofy Fatu (Rikishi) i Sama Fatu (The Tonga Kid).

Oficjalnie do WWE włączył go w 2006 roku General Manager ECW, Armando Estrada. Z początku walczył pod przydomkiem Jamal, z czasem zmienił go na Umaga i utrzymał go aż do śmierci. W 2009 rozpoczął feud z CM Punkiem. Walczył z nim dwukrotnie na galach PPV: Judgment Day 2009, gdzie Umaga zwyciężył oraz Extreme Rules 2009, gdzie został pokonany w Samoan Strap Match.

W dniu 8 czerwca 2009 Umaga został zwolniony z WWE.

Początki[edytuj | edytuj kod]

Fatu urodził się w Samoa Amerykańskim, jest członek słynnej rodziny wrestlingowej Anoa’i. Jego matka, Vera, była siostrą Afa i Sika z Wild Samoans. Jego dwaj starsi bracia, Sam (lepiej znany jako Kid Tonga i Tama) oraz Solofa Jr (lepiej znany jako Rikishi), są również wrestlerami, którzy odnieśli własne sukcesy. Dwayne Johnson, znany również jako „The Rock”, jest jego kuzynem.

World Wrestling Federation / Entertainment (2002-2003)[edytuj | edytuj kod]

Fatu wyszkolił się wrestlersko w „Wild Samoan Pro Wrestling Training Center” obsługiwanym przez jego wujów, Afa i Sika. W 1995 r. skończył szkolenie, i zaczął walczyć w World Xtreme Wrestling (WXW). W następnym roku, zarówno Fatu i jego kuzyn Matt zostali wprowadzeni do World Wrestling Federation (WWF), aby wziąć udział w feud z Solafa Fatu Jr, bratem Eddiego i kuzyn Matta, który zakończył się szybko i zostali oni usunięci. Zostali wysłani do Heartland Wrestling Association, gdzie tworzyli tag team, który przebywał razem w różne federacjach, w tym Memphis Championship Wrestling oraz Frontier Martial-Arts Wrestling, trzymając w obu tytuły. W 2002 roku zespół został sprowadzony w World Wrestling Entertainment jako 3-Minute Warning, występowali na RAW gdzie General Managerem był Eric Bischoff. Byli tam w zespole zaledwie rok. Jamal został zwolniony z WWE w czerwcu 2003 roku, rzekomo po bójce w barze.

Total Nonstop Action Wrestling (2003)[edytuj | edytuj kod]

Po zwolnieniu z WWE, Fatu powrócił do nazwy Ekmo – używanej przez niego, kiedy był członkiem zespołu Boyz Island – i rozpoczął pracę dla Total Nonstop Action Wrestling (TNA). Pracował dla TNA okresie od czerwca do listopada 2003 r. W tym czasie został wprowadzony w Tag Team z Sonnym Siakim. Zespół feudował z America’s Most Wanted (Chris Harris i James Storm). Oba tagi czas Fatu w TNA dobiegła końca, gdy zdecydował się podjąć walk w Japonii.

All Japan Pro Wrestling (2003-2004)[edytuj | edytuj kod]

Fatu po odejściu z TNA trafił do All Japan Pro Wrestling, gdzie używał nazwy Jamal, tej samej nazwie, którą stosował jako członek 3-Minute Warning. Został ponownie wykorzystywane w ramach tagu, który stanowił krótko z Justinem Wiarygodnem przed tagiem jego z Taiyo Kea. Z Kea był AJPW Unified World Tag Team Championem i wygrał World’s Strongest Tag Team w 2004 roku. Zespół również zmagał się w Stint w federacji Hawai’i Championship Wrestling, trzymając HCW Kekaulike Heritage Tag Team Championship.

Powrót do WWE (2005-2009)[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 2005 r. Fatu ponownie podpisał kontrakt z World Wrestling Entertainment. Początkowo występował znowu w 3-Minute Warning w składzie Matt Anoa’i (Rosey) i Fatu (Jamal) walczyli razem na RAW. Jego menedżerem był Armando Alejandro Estrada, pod okiem którego Umaga stoczył pojedynki z Ricem Flairem, HHH’em, Shawnem Michaelsem, Kanem oraz dwukrotnie z Johnem Ceną o pas mistrzowski WWE w 2007 roku na galach Royal Rumble i No Way Out, przy czym Umaga obie te walki przegrał. Nie mniej jednak „Samoan Bulldozer”, bo taki otrzymał pseudonim od komentatorów, pozostał na jakiś czas w gronie main eventerów i na WrestleManii 23 wziął udział w głośnej walce z Bobbym Lashleyem, stoczonej w ramach feudu McMahon-Trump, którą sędziował Stone Cold Steve Austin. Umaga przegrał, a w rezultacie tej porażki Vince McMahon musiał zgodzić się na ogolenie głowy. Jego partner, Rosey został zwolniony z WWE. Kariera Eddiego w WWE została zachwiana w 2008 roku, kiedy to zawieszono go w następstwie naruszenia programu antydopingowego przyjętego przez organizację. Na ring powrócił w 2009 roku, gdzie na Smackdown szykowano jego feud z Undertakerem. Nic z tego jednak nie wyszło. Umagi zabrakło na kolejnej Wrestlemanii. Powrócił niedługo przed Judgment Day, by rozpocząć feud z CM Punkiem, zakończony porażką Fatu na Extreme Rules w walce Samoan Strap Match. Był to ostatni występ Umagi na gali PPV w WWE. Fatu został zwolniony z WWE w czerwcu 2009, a powodem wypowiedzenia umowy było naruszenie po raz kolejny programu antydopingowego oraz odmowa przejścia kuracji odwykowej, finansowanej przez WWE. Pod koniec 2009 roku Eddie Fatu wraz ze swoim bratem, znanym z występów w WWE jako Rikishi, odbył podróż w ramach Hulkamania Tour podczas której realizował program z Kenem Andersonem (również występującym w WWE, jako Mr.Kennedy)

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Zmarł 4 grudnia 2009 w wieku 36 lat, na atak serca. Usnął w nocy podczas oglądania telewizji, żona odnalazła go nieoddychającego i z krwotokiem z nosa[1]. Po przewiezieniu do szpitala w Houston zdiagnozowano atak serca. Fatu zmarł ok. godz. 6 po południu EST[2] (czasu amerykańskiego wschodniego), tj. ok. północy z 4 na 5 grudnia czasu polskiego.

Tytuły/Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ken Hoffman: Wild man in the ring, great guy outside it (ang.). Houston Chronicle, 2009-12-07. [dostęp 2012-08-13].
  2. Wrestling Observer „Umaga passes away” (ang.). [dostęp 16 grudnia 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]