WWE Intercontinental Championship

(WWE) Intercontinental Championship – pas mistrzowski organizacji World Wrestling Entertainment. Początkowo był to drugi pod względem ważności pas w federacji. Obecnie jest drugim co do ważności pasem brandu SmackDown!. Do 2009 roku był na RAW, ale po Drafcie Rey Mysterio został przeniesiony razem z pasem do rosteru SmackDown.

Historia

Intercontinental Championship było oryginalnie zwane (WWF) Intercontinental Heavyweight Championship. 15 września 1979 roku, Pat Patterson został pierwszym posiadaczem tego tytułu. Tytuł ten powstał w wyniku unifikacji WWF North American Heavyweight Championship oraz South American Heavyweight Championship podczas turnieju, odbywającego się w Rio de Janeiro. Dopiero jakiś czas później tytuł zmienił nazwę na WWF Intercontinental Championship.

W marcu 2001 roku, World Wrestling Federation kupiło World Championship Wrestling. Krótko po tym, doszło do tzw. "Inwazji" w wyniku, której Alliance (złożona z wrestlerów WCW oraz ECW) została kompletnie rozmontowana. Podczas gali Survivor Series 2001, tytuł został zunifikowany z WCW United States Championship. Ówczesny WCW US Champion Edge pokonał pokonał Mistrza Interkontynentalnego Testa. Pas Stanów Zjednoczonych stał się nieaktywny, zaś Edge został Intercontinental Championem.

Po tym jak, w 2002 roku, World Wrestling Federation zostało zmuszone do zmiany nazwy na World Wrestling Entertainment, w związku z czym tytuł zmienił nazwę na WWE Intercontinental Championship. Następnie tytuł zunifikowano z European Championship 22 lipca 2002. 26 sierpnia zunifikowano go z WWE Hardcore Championship. ówczesny IC Champion Rob Van Dam pokonał Mistrza Europy Jeffa Hardy'ego, a także Hardcore Championa, Tommy'ego Dreamera. Dzięki temu Van Dam został nazwany ostatnim Hardcore i European Championem. Do kolejnej unifikacji doszło podczas No Mercy 2002, kiedy World Heavyweight Champion Triple H, pokonał Intercontinental Championa Kane'a. Jednakże, w maju 2003 roku ówczesny General Manager Raw Stone Cold Steve Austin reaktywował tytuł jako drugi pod względem ważności tytuł tego brandu. Pas Interkontynentalny był na Raw do 2009 roku, kiedy to Rey Mysterio zabrał ten tytuł na SmackDown, gdzie był do dnia 23 lipca 2012 r. 2 października 2011 roku na gali Hell in a Cell Cody Rhodes zmienił wygląd pasa i nazwał go WWE Classic Intercontinental Title, zaś pas o starym wyglądzie wrzucił do papierowej torby.The Miz zawodnik z RAW pokonał mistrza IC Christiana i ten tytuł z powrotem wrócił na RAW

Obecny Mistrz

Obecnie Mistrzem Interkontynentalnym jest Wade Barrett, który pokonał The Miza na WWE RAW dnia 09.04.2013 r.

Statystyki

Rekordy

Rekord	Posiadacz tytułu	Liczba
Najwięcej wygranych	Chris Jericho	9
Najdłuższe posiadanie	Honky Tonk Man	454 dni
Najkrótsze posiadanie	The Mountie	2 dni
Najstarszy posiadacz	Ric Flair	56 lat 205 dni
Najcięższy posiadacz	Big Show	200 kg
Najlżejszy posiadacz	Chyna	70 kg

Historia tytułu

Nazwy

Name	Years
WWF Intercontinental Heavyweight Championship	15 września 1979 - 5 kwietnia 1992
WWF Intercontinental Championship	5 kwietnia 1992 - 6 maja 2002
WWE Intercontinental Championship	6 maja 2002 – 20 października 2002; od 18 maja 2003

Posiadanie

Stan na kwiecień 28, 2013.

#	Wrestler	Posiadanie	Data	Dni utrzymania	Lokalizacja	Wydarzenie	Uwagi
001 !1	Pat Patterson	1	1979–09–01	233			.
002 !2	Ken Patera	1	1980–04–21	231	Nowy Jork	Live event
003 !3	Pedro Morales	1	1980–12–08	194	Nowy Jork	Live event
004 !4	Don Muraco	1	1981–06–20	156	Filadelfia	Live event
005 !5	Pedro Morales	2	1981–11–23	425	Nowy Jork	Live event
006 !6	Don Muraco	2	1983–01–22	385	Nowy Jork	Live event
007 !7	Tito Santana	1	1984–02–11	226	Boston	Live event
008 !8	Greg Valentine	1	1984–09–24	285	London, Ontario	Maple Leaf Wrestling
009 !9	Tito Santana	2	1985–07–06	217	Baltimore	Live event	Wygrał tytuł w steel cage matchu.
010 !10	Randy Savage	1	1986–02–08	414	Boston	Live event
011 !11	Ricky Steamboat	1	1987–03–29	65	Pontiac, Michigan	WrestleMania III
012 !12	The Honky Tonk Man	1	1987–06–02	454	Buffalo, New York	WWF Superstars of Wrestling
013 !13	The Ultimate Warrior	1	1988–08–29	216	Nowy Jork	SummerSlam (1988)
014 !14	Rick Rude	1	1989–04–02	148	Atlantic City	WrestleMania V
015 !15	The Ultimate Warrior	2	1989–08–28	216	East Rutherford, New Jersey	SummerSlam (1989)
015.5 !-	wakat	0 !-	1990–04–01	0	Toronto	WrestleMania VI	Wakat tytułu, gdy Warrior pokonał Hulka Hogana zdobywając WWF Championship.
016 !16	Mr. Perfect	1	1990–04–23	126	Austin	WWF Superstars	Pokonał Tito Santana w finale turnieju. Walkę wyemitowano 19 maja 1990
017 !17	The Texas Tornado	1	1990–08–27	84	Filadelfia	SummerSlam (1990)
018 !18	Mr. Perfect	2	1990–11–19	280	Rochester	WWF Superstars
019 !19	Bret Hart	1	1991–08–26	144	Nowy Jork	SummerSlam (1991)
020 !20	The Mountie	1	1992–01–17	2	Springfield	Live event
021 !21	Roddy Piper	1	1992–01–19	77	Albany	Royal Rumble (1992)
022 !22	Bret Hart	2	1992–04–05	146	Indianapolis	WrestleMania VIII
023 !23	The British Bulldog	1	1992–08–29	59	Londyn	SummerSlam (1992)
024 !24	Shawn Michaels	1	1992–10–27	202	Terre Haute, Indiana	Saturday Night's Main Event
025 !25	Marty Jannetty	1	1993–05–17	20	Nowy Jork	Raw
026 !26	Shawn Michaels	2	1993–06–06	113	Albany	Live event
026.5 !-	wakat	0 !-	1993–09–27	0			Michaels został pozbawiony tytułu ponieważ nie bronił go przez 30 dni. -->
027 !27	Razor Ramon	1	1993–09–27	198	New Haven, Connecticut	Raw	Ramon i Rick Martel byli ostatnimi dwoma uczestnikami battle royal, w którym nagrodą była walka o zwakantowany tytuł w następnym tygodniu; Ramon wygrał mecz wyemitowany 11 października 1993 na tape delay. Shawn Michaels powrócił później twierdząc, że jest prawdziwym mistrzem, ponieważ nikt nie pokonał go w walce o tytuł; Ramon pokonał Michaelsa w ladder matchu 20 marca 1994 na Wrestlemanii X zostając undisputed championem.
028 !28	Diesel	1	1994–04–13	138	Rochester	WWF Superstars
029 !29	Razor Ramon	2	1994–08–29	146	Chicago	SummerSlam (1994)
030 !30	Jeff Jarrett	1	1995–01–22	94	Tampa	Royal Rumble (1995)
030.5 !-	wakat	0 !-	1995–04–26	0	Moline, Illinois	Live event	Wstrzymany, gdy obrona Jarretta przeciwko Bob Holly zakończyła sie kontrowersyjnie.
031 !31	Jeff Jarrett	2	1995–04–26	23	Moline	Live event	Pokonał Boba Hollyego w rematchu o wakat tytułu.
032 !32	Razor Ramon	3	1995–05–19	3	Montreal	Live event	Wygrał tytuł w ladder matchu.
033 !33	Jeff Jarrett	3	1995–05–22	62	Trois-Rivieres	Live event
034 !34	Shawn Michaels	3	1995–07–23	91	Nashville	In Your House 2: The Lumberjacks
035 !35	Dean Douglas	1	1995–10–22	0	Winnipeg	In Your House 4: Great White North
036 !36	Razor Ramon	4	1995–10–22	91	Winnipeg	In Your House 4: Great White North
037 !37	Goldust	1	1996–01–21	71	Fresno	Royal Rumble (1996)
037.5 !-	Wakat	0 !-	1996–04–01	0	San Bernardino	Raw	Wstrzymany, gdy obrona przeciwkoSavio Vega zakończyła sie wynikiem no contest.
038 !38	Goldust	2	1996–04–01	83	San Bernardino	Raw	Pokonał Savio Vega w rematchu. Wyemitowano 22 kwietnia 1996.
039 !39	Ahmed Johnson	1	1996–06–23	50	Milwaukee	King of the Ring (1996)	Pierwaszy Afroamerykański Mistrz Interkontynentalny.
039.5 !-	wakat	0 !-	1996–08–12	0	Seattle	Raw
040 !40	Marc Mero	1	1996–09–23	28	Hershey, Pensylwania	Raw
041 !41	Triple H	1	1996–10–21	115	Fort Wayne, Indiana	Raw
042 !42	The Rock	1	1997–02–13	74	Lowell, Massachusetts	Thursday Raw Thursday
043 !43	Owen Hart	1	1997–04–28	97	Omaha, Nebraska	Raw is War
044 !44	Stone Cold Steve Austin	1	1997–08–03	36	East Rutherford	SummerSlam (1997)
044.5 !-	wakat	0 !-	1997–09–08	0
045 !45	Owen Hart	2	1997–10–05	35	St. Louis, MO	Badd Blood: In Your House
046 !46	Stone Cold Steve Austin	2	1997–11–09	29	Montreal	Survivor Series (1997)
047 !47	The Rock	2	1997–12–08	265	Portland	Raw is War
048 !48	Triple H	2	1998–08–30	40	Nowy Jork	SummerSlam (1998)	Wygrał tytuł w ladder match.
048.5 !-	Wakat	0 !-	1998–10–09	0			Wakat - kontuzja.
049 !49	Ken Shamrock	1	1998–10–12	125	Uniondale	Raw is War
050 !50	Val Venis	1	1999–02–14	29	Memphis	In Your House: St. Valentine's Day Massacre	Billy Gunn jako sędzia specjalny.
051 !51	Road Dogg	1	1999–03–15	14	San Jose	Raw is War
052 !52	Goldust	3	1999–03–29	14	East Rutherford	Raw is War
053 !53	The Godfather	1	1999–04–12	43	Detroit	Raw is War
054 !54	Jeff Jarrett	4	1999–05–25	60	Moline	Raw is War
055 !55	Edge	1	1999–07–24	1	Toronto	Live event
056 !56	Jeff Jarrett	5	1999–07–25	2	Buffalo	Fully Loaded (1999)
057 !57	D'Lo Brown	1	1999–07–27	26	Columbus	Raw is War
058 !58	Jeff Jarrett	6	1999–08–22	56	Minneapolis	SummerSlam (1999)
059 !59	Chyna	1	1999–10–17	56	Cleveland	No Mercy (1999)	Był to Good Housekeeping match.
060 !60	Chris Jericho	1	1999–12–12	22	Sunrise	Armageddon (1999)
060.5 !-	Chris Jericho & Chyna	1†	2000–01–03	20	Miami	Raw is War
061 !61	Chris Jericho	2	2000–01–23	35	Nowy Jork	Royal Rumble (2000)	Jericho pokonał Chyn'e &Hardcore Holly w triple threat matchu stając się niekwestionowanym mistrzem.
062 !62	Kurt Angle	1	2000–02–27	35	Hartford, Connecticut	No Way Out (2000)
063 !63	Chris Benoit	1	2000–04–02	30	Anaheim	WrestleMania 2000
064 !64	Chris Jericho	3	2000–05–02	6	Richmond	SmackDown!
065 !65	Chris Benoit	2	2000–05–08	43	Uniondale	Raw is War
066 !66	Rikishi	1	2000–06–20	14	Memphis	SmackDown!
067 !67	Val Venis	2	2000–07–04	54	Fort Lauderdale	SmackDown!
068 !68	Chyna	2	2000–08–27	8	Raleigh	SummerSlam (2000)	Wygrał tytuł intergender tag team match that pitted Chyna i Eddie Guerrero przeciwko Venis & Trish Stratus
069 !69	Eddie Guerrero	1	2000–09–04	78	Lexington	Raw is War	Był to triple threat match z udziałem Kurt Angle.
070 !70	Billy Gunn	1	2000–11–21	19	Sunrise	SmackDown!
071 !71	Chris Benoit	3	2000–12–10	42	Birmingham	Armageddon (2000)
072 !72	Chris Jericho	4	2001–01–21	72	Nowy Orlean	Royal Rumble (2001)	Był to ladder match.
073 !73	Triple H	3	2001–04–03	7	Oklahoma City	SmackDown!
074 !74	Jeff Hardy	1	2001–04–10	6	Filadelfia	SmackDown!
075 !75	Triple H	4	2001–04–16	34	Knoxville	Raw is War
076 !76	Kane	1	2001–05–20	37	Sacramento	Judgment Day (2001)	Był to Texas Bullrope match.
077 !77	A-Train	1	2001–06–26	27	Nowy Jork	SmackDown!	Był to No Disqualification match.
078 !78	Lance Storm	1	2001–07–23	27	Buffalo	Raw is War
079 !79	Edge	2	2001–08–19	35	San Jose	SummerSlam (2001)
080 !80	Christian	1	2001–09–23	28	Pittsburgh	Unforgiven (2001)
081 !81	Edge	3	2001–10–21	15	St. Louis	No Mercy (2001)	Był to ladder match.
082 !82	Test	1	2001–11–05	13	Uniondale	Raw
083 !83	Edge	4	2001–11–18	63	Greensboro	Survivor Series (2001)	Był to unification match
084 !84	William Regal	1	2002–01–20	56	Atlanta	Royal Rumble (2002)
085 !85	Rob Van Dam	1	2002–03–17	35	Toronto	WrestleMania X8
086 !86	Eddie Guerrero	2	2002–04–21	36	Kansas City	Backlash (2002)
087 !87	Rob Van Dam	2	2002–05–27	63	Edmonton	Raw	Był to ladder match.
088 !88	Chris Benoit	4	2002–07–29	27	Greensboro	Raw
089 !89	Rob Van Dam	3	2002–08–25	22	Uniondale	SummerSlam (2002)	Tytuł powrócił na Raw
090 !90	Chris Jericho	5	2002–09–16	14	Denver	Raw
091 !91	Kane	2	2002–09–30	20	Houston	Raw
092 !92	Triple H	5	2002–10–20	0	North Little Rock, Arkansas	No Mercy (2002)	Był to unification match - unifikacja Intercontinental z tytułem jaki posiada Triple H World Heavyweight Championship.
092.5 !-	Unifikacja tytułu	0 !-	2002–10–20	0	North Little Rock	No Mercy (2002)	Unifikacja tytułu z tytułem World Heavyweight Championship Triple H'a.
093 !93	Christian	2	2003–05–18	50	Charlotte	Judgment Day (2003)
094 !94	Booker T	1	2003–07–07	34	Montreal	Raw
095 !95	Christian	3	2003–08–10	50	Des Moines, Iowa	Live event
096 !96	Rob Van Dam	4	2003–09–29	28	Rosemont, Illinois	Raw	Był to ladder match.
097 !97	Chris Jericho	6	2003–10–27	0	Fayetteville	Raw
098 !98	Rob Van Dam	5	2003–10–27	48	Fayetteville	Raw	Był to steel cage match.
099 !99	Randy Orton	1	2003–12–14	210	Orlando	Armageddon (2003)	Mick Foley jako sędzia specjalny.
100 !100	Edge	5	2004–07–11	57	Hartford	Vengeance (2004)
100.5 !-	Wakat	0 !-	2004–09–06	0	Wichita Falls	Raw	Wakat - kontuzja
101 !101	Chris Jericho	7	2004–09–12	37	Portland	Unforgiven (2004)
102 !102	Shelton Benjamin	1	2004–10–19	244	Milwaukee	Taboo Tuesday (2004)
103 !103	Carlito	1	2005–06–20	90	Phoenix	Raw
104 !104	Ric Flair	1	2005–09–18	155	Oklahoma City	Unforgiven (2005)
105 !105	Shelton Benjamin	2	2006–02–20	69	Trenton, New Jersey	Raw
106 !106	Rob Van Dam	6	2006–04–30	15	Lexington	Backlash (2006)
107 !107	Shelton Benjamin	3	2006–05–15	41	Lubbock, Texas	Raw	Był to 3-on-2 Handicap Texas Tornado match z udziałem Sheltona Benjamina, Chris Masters i Triple H przeciwko WWE Champion John Cena i Rob Van Dam
108 !108	Johnny Nitro	1	2006–06–25	99	Charlotte	Vengeance (2006)	Był to triple threat match z udziałem Carlito.
109 !109	Jeff Hardy	2	2006–10–02	35	Topeka, Kansas	Raw
110 !110	Johnny Nitro	2	2006–11–06	7	Columbus	Raw	Był to No disqualification match.
111 !111	Jeff Hardy	3	2006–11–13	98	Manchester	Raw
112 !112	Umaga	1	2007–02–19	56	Bakersfield	Raw
113 !113	Santino Marella	1	2007–04–16	77	Mediolan	Raw	Był to No Holds Barred match
114 !114	Umaga	2	2007–07–02	62	Dallas	Raw
115 !115	Jeff Hardy	4	2007–09–02	190	Columbus	Raw
116 !116	Chris Jericho	8	2008–03–10	111	Milwaukee	Raw
117 !117	Kofi Kingston	1	2008–06–29	49	Dallas	Night of Champions (2008)
118 !118	Santino Marella	2	2008–08–17	85	Indianapolis	SummerSlam (2008)
119 !119	William Regal	2	2008–11–10	70	Manchester	Raw
120 !120	CM Punk	1	2009–01–19	49	Rosemont	Raw	Był to No disqualification match.
121 !121	John "Bradshaw" Layfield	1	2009–03–09	27	Jacksonville, Florida	Raw
122 !122	Rey Mysterio	1	2009–04–05	63	Houston	WrestleMania XXV
123 !123	Chris Jericho	9	2009–06–07	21	Nowy Orlean	Extreme Rules (2009)	Był to No Holds Barred match.
124 !124	Rey Mysterio	2	2009–06–28	65	Sacramento	The Bash	Był to Mask vs. Title match.
125 !125	John Morrison (formerly Johnny Nitro)	3	2009–09–01	103	Cleveland	SmackDown
126 !126	Drew McIntyre	1	2009–12–13	161	San Antonio	TLC: Tables, Ladders & Chairs (2009)
127 !127	Kofi Kingston	2	2010–05–23	66	Detroit	Over the Limit (2010)
128 !128	Dolph Ziggler	1	2010–07–28	160	Laredo, Texas	SmackDown
129 !129	Kofi Kingston	3	2011–01–04	77	Tucson, Arizona	SmackDown
130 !130	Wade Barrett	1	2011–03–22	89	Columbus	SmackDown
131 !131	Ezekiel Jackson	1	2011–06–19	51	Waszyngton	Capitol Punishment
132 !132	Cody Rhodes	1	2011–08–09	236	Sacramento	SmackDown
133	The Big Show	1	2012–04–01	28	Miami Gardens	WrestleMania XXVIII
134	Cody Rhodes	2	2012-04-29	21	Rosemont	Extreme Rules (2012)	Był to Tables match.
135	Christian	4	201-05-20	64	Raleigh	Over the Limit (2012)	Na OtL Christian wygrał 20-osobowy Battle Royal o prawo walki tej samej nocy o pas IC lub US. Wybrał walkę z Codym Rhodesem i pokonał go, stając się nowym mistrzem.
136	The Miz	1	2012-07-23	85	St Louis	Raw 1000
137	Kofi Kingston	4	2012-10-16	74	Memphis	Main Event	Wyemitowano 17 października 2012
138	Wade Barrett	2	0029-12-20122012 grudnia 29	99	Washington, D.C.	Raw	Wyemitowano 31 Grudnia 2012
139	The Miz	2	0007-04-20132013 kwietnia 07	1	East Rutherford, NJ	WrestleMania 29	WrestleMania 29 pre-show.
140	Wade Barrett	3	0008-04-20132013 kwietnia 08	20+	East Rutherford, NJ	Raw	Było to starcie rewanżowe

Lista posiadania tytułu

Chris Jericho, jako 9-krotny posiadacz tytułu Intercontinental Championship.

Klucz

Symbol	Znaczenie
†	Obecny posiadacz tytułu
<1	Najkrótsze utrzymanie tytułu - poniżej 1 dnia.

Stan na kwiecień 28, 2013.

Rank	Wrestler	# ilość Posiadań	Dni utrzymania
1	Pedro Morales	2	619
2	Don Muraco	2	541
3	The Honky Tonk Man	1	454
4	Tito Santana	2	443
5	Razor Ramon	4	438
6	The Ultimate Warrior	2	432
7	Randy Savage	1	414
8, 9	Shawn Michaels	3	406
	Mr. Perfect	2	406
10	Shelton Benjamin	3	354
11	The Rock	2	339
12	Jeff Hardy	4	329
13	Chris Jericho	9	318
14	Jeff Jarrett	6	297
15	Bret Hart	2	290
16	Greg Valentine	1	285
17	Kofi Kingston	4	268
18	Cody Rhodes	2	257
19	Pat Patterson	1	233
20	Ken Patera	1	231
21	Rob Van Dam	6	211
22	Randy Orton	1	210
23	John Morrison	3	209
24	Wade Barrett	3	208+
25	Triple H	5	196
26	Christian	4	192
27	Edge	5	171
28	Goldust	3	168
29	Santino Marella	2	162
30	Drew McIntyre	1	161
31	Dolph Ziggler	1	160
32	Ric Flair	1	155
33	Rick Rude	1	148
34	Chris Benoit	4	142
35	Diesel	1	138
36	Owen Hart	2	132
37	Rey Mysterio	2	128
38	William Regal	2	126
39	Ken Shamrock	1	125
40	Umaga	2	118
41	Eddie Guerrero	2	114
42	Carlito	1	90
43	Wade Barrett	1	89
44	The Miz	2	86
45	Texas Tornado	1	84
46	Val Venis	2	83
47	Roddy Piper	1	77
48, 49	Ricky Steamboat	1	65
	Stone Cold Steve Austin	2	65
50	Chyna	2	64
51	British Bulldog	1	59
52	Kane	2	57
53	Ezekiel Jackson	1	51
54	Ahmed Johnson	1	50
55	CM Punk	1	49
56	The Godfather	1	43
57	Kurt Angle	1	35
58	Booker T	1	34
59, 60	Marc Mero	1	28
	Big Show	1	28
61, 62, 63	Albert	1	27
	John "Bradshaw" Layfield	1	27
	Lance Storm	1	27
64	D'Lo Brown	1	26
65	Marty Jannetty	1	20
66	Billy Gunn	1	19
67, 68	Rikishi	1	14
	Road Dogg	1	14
69	Test	1	13
70	The Mountie	1	2
71	Dean Douglas	1	<1

Zobacz też

• lista posiadaczy pasa WWE Intercontinental Championship