Randy Orton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wrestling pictogram.svg Randall Kenneth Orton
{{{nazwa}}}
Pseudonim Randy Orton
The Viper
The Legend Kiler
WWE Apex Predator
Data urodzenia 1 kwietnia 1980
Obywatelstwo St. Louis Missouri
Wzrost 6 ft 5 in (1,96 m)[1] cm
Masa ciała 235 lb (107 kg ) kg
Debiut 21 listopada 2000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Randal Keith Orton, znany jako Randy Orton (ur. 1 kwietnia 1980 w Knoxville) – amerykański wrestler. Najbardziej znany z występów w World Wrestling Entertainment w brandzie WWE SmackDown!, którego członkiem był do 2013 roku. Należał do grup: „Evolution”, „Rated RKO” i „The Legacy”. Orton jest najmłodszym w historii zdobywcą tytułu WWE World Heavyweight Championship. Okazjonalnie zajmuje się aktorstwem.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 2003 po raz pierwszy wywalczył tytuł WWE Intercontinental Championship. Jako team Rated RKO (wraz z Edgem) zdobył pas WWE World Tag Team Championship. Na gali Night of Champions (2010), walcząc w Six Pack Matchu, zdobył pas WWE Champion odbierając go Sheamusowi. Stracił go na Raw na rzecz Miza, który skorzystał z walizki Money in the Bank.

Na Smackdown 6 maja 2011 zdobył pas mistrza świata wagi ciężkiej pokonując Christiana. Na Over the Limit obronił pas w pojedynku z Christianem. Podczas Capitol Punishment kolejny raz pokonał tego wzmiankowanego wyżej wrestlera i obronił pas wagi ciężkiej. Stracił go podczas Money in The Bank Ladder Matchu na rzecz Christiana. Na SummerSlam odebrał tytuł temuż zawodnikowi tym samym stając się nowym World Heavyweight Championem. Tytuł ten stracił na Night of Champions na rzecz Marka Henry’ego. Na Elimination Chamber 2012 miał stanąć przed szansą odzyskania tytułu World Heavyweith Championship, jednak nie wystąpi z powodu kontuzji, której doznał na RAW. Na Wrestlemanii XXVIII przegrał z Masked Kanem. Jednak na następnym SmackDown pokonał Kane'a w walce bez dyskwalifikacji. Na Extreme Rules 2012 po raz kolejny wygrał z Wielkim Czerwonym Potworem. 30 maja 2012 został zawieszony na 60 dni za naruszenie zasad Wellness Policy. Na WWE Night of Champions 2012 wygrał walkę z Dolphem Zigglerem. Wygrał z Albertem Del Rio na Hell in a Cell 2012, Alberto został pokonany poprzez imponujące RKO wykonane przez Apex Predatora. W lipcu 2013 roku wygrał Money in the Bank ladder match tym samym stając sie Mr. MITB. Na SummerSlam 2013 wykorzystał walizkę na Danielu Bryanie z pomocą Triple H który wykonał na nim Pedigree. Orton stał się WWE Championem. Na WWE Night of Champions stracił pas na WWE walcząc przeciwko Danielowi Brayanowi. Na Hell in a Cell 2013 odzyskał pas WWE pokonując Daniela Bryana w Hell in a Cell Matchu, w którym sędzią specjalnym był HBK Shawn Michaels. Orton wygrał po Sweet Chin Music w wykonaniu HBK na Bryanie.Pokonał Johna Cene na TLC 2013. Orton obronił pas WWE i WHC na royal rumble pokonując Johna Cene, dzięki ingerencji Bray Wyatta. Stracił pasy na rzecz Daniela Bryana w walce wieczoru Wrestelmanii 30

Styl walki[edytuj | edytuj kod]

Finishery

  • O-Zone (Overdrive) – 2002–2003
  • RKO (Jumping cutter, sometimes from the top rope or used as a counter to a midair opponent) – 2003–po dziś dzień
  • Running punt kick to an opponent's head – used mainly to cause a storyline concussion – 2007–po dziś dzień

Standardowe akcje

  • Big boot
  • Clothesline
  • Corner clothesline
  • DDT
  • Dropkick
  • European uppercut
  • Gutwrench elevated neckbreaker
  • Inverted headlock backbreaker
  • Leaping knee drop
  • Lou Thesz press followed by mounted punches
  • Multiple stomps while circling a grounded opponent – adopted from Ron Garvin
  • Multiple suplex variations
    • Belly-to-back, sometimes onto the barricade
    • Side belly-to-belly
    • Slingshot
    • Super – adopted from his father, "Cowboy" Bob Orton
    • T-bone (Exploder)
  • Olympic slam
  • Rope-hung DDT, sometimes from the turnbuckle, or from the top rope
  • Scoop slam
  • Side headlock takedown
  • Snap scoop powerslam,sometimes with a pin
  • Swinging neckbreaker

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

World Wrestling Entertainment

  • PWI Nowicjusz roku (2001)
  • PWI Największe postępy roku (2004)
  • PWI umieściło go na 1. miejscu z 500. wrestlerów roku 2008
  • PWI Najbardziej znienawidzony wrestler roku (2007) (2009) (2014)
  • PWI Feud roku (2009) vs. Triple H
  • PWI Wrestler Roku (2009) (2010)
  • PWI Najbardziej popularny wrestler roku (2010)
  • PWI umieściło go na 2. miejscu z 500. wrestlerów roku 2011

Ohio Valley Wrestling

  • 2 x OVW Hardcore Championship

Wrestling Observer Newsletter

  • Most Improvided (2004)

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • To cały ja (That's What I Am, 2011) jako Ed Freel
  • 12 rund 2 (12 Rounds: Reloaded, 2013) jako Nick Malloy

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]