Triple H

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wrestling pictogram.svg Paul Michael Levesque
{{{nazwa}}}
Pseudonim Triple H

The Connecticut Blueblood
The Cerebral Assassin
The Game
The King of Kings
Hunter Hearst Helmsley (HHH)

Data urodzenia 27 lipca 1969

Nashua New Hampshire (USA)

Obywatelstwo Greenwich, Connecticut (USA)
Wzrost 188 cm
Masa ciała 120 kg
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Triple H jako WWE Champion

Triple H, właściwie Paul Michael Levesque (ur. 27 lipca 1969 w Nashua) – amerykański zawodowy zapaśnik, występujący w federacji WWE w brandzie RAW. Jego pseudonim to skrót od Hunter Hearst Helmsley (HHH).

W 1992 wstąpił do szkoły wrestlingu Killera Kowalskiego. Wystąpił na gali Independent Wrestling Federation (IWF) zdobywając pas IWF Heavyweight Championship. Na początku 1994 podpisał roczną umowę z World Championship Wrestling (WCW), gdzie występował pod pseudonimem Terra Ryzing. W styczniu 1995 przeszedł do World Wrestling Federation (WWF).

Od debiutu w WWF (później WWE) był 13 razy mistrzem świata - 8 razy pas WWE Championship oraz 5 razy WWE World Heavyweight Championship. W 1997 wygrał turniej King of the Ring, w 2002 Royal Rumble oraz był drugim Grand Slam Championem. Wraz z Shawnem HBK Michealsem tworzył tag team D-Generation X.

21 października 1996 zdobył po raz pierwszy tytuł Intercontinental Championship. 8 czerwca 1997 zdobył tytuł „King of the Ring”. Na Wrestlemanii 14 Helmsley wygrał pojedynek o pas WWF European Championship. Podczas WWE SummerSlam 1999, w Triple Threat Matchu, zdobył pierwszy raz WWF Championa. 21 maja 2001, podczas gali RAW, doznał poważnej kontuzji, która wykluczyła go z występów do stycznia 2002. Powrócił 7 stycznia w Madison Square Garden, i w tym samym miesiącu wygrał Royal Rumble 2002, dzięki czemu zdobył tytuł WWE Championship na Wrestlemanii X8. Triple H był również pierwszym World Heavyweight Championem, we wrześniu 2002 został nagrodzony tym pasem. Pod koniec 2004, Levesque wydał książkę pt. „Making the Game: Triple H’s Approach to a Better Body”, poświęconą głównie kulturystyce. 21 lutego 2011 roku powrócił po długiej kontuzji na RAW.

Na WrestleManii 27 przegrał walkę z Undertakerem

Od 18 lipca 2011 jest dyrektorem generalnym WWE, na którym to stanowisku zastąpił swojego teścia Vincenta McMahona.

3 października 2011 na RAW otrzymał od zawodników, komentatorów i ekipy telewizyjnej votum nieufności w wyniku wydarzeń które zaszły na gali Hell In a Cell.

10 października 2011 na RAW pomógł CM Punkowi z Mizem i R-Truthem co zapoczątkowało walkę na gali Vengeance (CM Punk & The Game vs. The Miz & R-Truth) która została przez nich przegrana.

24 października 2011, w wyniku brutalnego ataku dokonanego przez Kevina Nasha, doznał uszkodzeń kręgosłupa na odcinku lędźwiowym co wyeliminowało go z jakiejkolwiek działalności do grudnia tego samego roku.

18 grudnia 2011r na gali TLC pokonał Kevina Nasha w Sledgehammer Ladder Matchu.

1 kwietnia 2012r po raz trzeci przegrał z Undertakerem na WrestleManii XXVIII.

30 kwietnia 2012 roku na Gali Raw Supershow został kontuzjowany przez Brock'a Lesnar'a.

Na SummerSlam 2012 przegrał walkę z Brockiem Lesnarem i ponowie został kontuzjowany.

Na gali Slammy Awards 2012 odebrał statuetkę za Walkę Roku, którą stoczył z Undertakerem na Wrestlemanii XXVIII.

Na WrestleManii XXIX w starciu rewanżowym, którego stawką była kariera Triple H pokonał Brock'a Lesnar'a.

Na Extreme Rules 2013 Brock Lesnar pokonał Triple H. Stypulacją pojednyku był Steel Cage Match.

Na Raw po Extreme Rules, w walce z Curtisem Axelem, doznał wstrząśnienia mózgu. Na Summerslam 2013 pomógł Randemu Ortonowi wygrać pas WWE, wykonując pedigree na Danielu Bryanie, tym samym przechodząc heel turn.

7 października 2013r na Monday Night RAW, pomimo ochrony przez The Shield, został znokautowany przez Big Showa który na początku gali został zwolniony przez Stephanie McMahon.

Na Wrestlemanii 30 przegrał walkę z Danielem Bryanem, której stawką było iż zwycięzca zawalczy w walce wieczoru o miano niekwestionowanego mistrza. Po walce zaatakował Bryana.

Osiągnięcia i tytuły[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]