Edward Grey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Grey
Ed Grey.jpg
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1862
Londyn
Data i miejsce śmierci 7 września 1933
Fallodon
Wielka Brytania Minister spraw zagranicznych
Przynależność polityczna Partia Liberalna
Okres urzędowania od 10 grudnia 1905
do 10 grudnia 1916
Poprzednik lord Lansdowne
Następca Arthur Balfour
Lord Grey of Fallodon

Edward Grey, 1. wicehrabia Grey of Fallodon KG (ur. 25 kwietnia 1862 w Londynie, zm. 7 września 1933 w Fallodon (pn. Anglia)), polityk brytyjski, minister spraw zagranicznych, krewny Charlesa, 2. hrabiego Grey, premiera Wielkiej Brytanii z lat 1830-1834, członek Partii Liberalnej, minister w rządach Henry'ego Campbella-Bannermana i Herberta Henry'ego Asquitha. W latach 1905-16 kierował brytyjską dyplomacją nieprzerwanie przez dokładnie 11 lat - dłużej niż ktokolwiek inny w historii.

Był synem pułkownika George'a Henry'ego Greya i Harriet Pearson, córki Charlesa Pearsona. Wykształcenie odebrał w Temple Grove School, Winchester College oraz Balliol College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Na studiach grał w tenisa. W 1883 r. wygrał zawody w Oksfordzie. W latach 1889, 1891, 1895, 1896 i 1898 był mistrzem Anglii. W 1884 r. został asystentem prywatnego sekretarza Hugh Childersa, Kanclerza Skarbu. W październiku 1885 r. poślubił Dorothy Widdrington.

Karierę polityczną rozpoczął w 1885 r. jako liberalny członek Izby Gmin z okręgu Berwick-upon-Tweed. W latach 1892-1895 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W roku 1905 został ministrem spraw zagranicznych, przeprowadził wzmocnienie ententy z Francją i zbliżenie do Rosji (1907). Latem 1914 r. próbował skłonić Niemcy do wycofania wojsk z Belgii. Wobec niepowodzenia tych prób, opowiedział się stanowczo za realizacją zobowiązań sojuszniczych, czym doprowadził Wielką Brytanię do udziału w I wojnie światowej. Cesarz Wilhelm II Hohenzollern uznał go potem za głównego wroga Niemiec i osobę odpowiedzialną za przekształcenie wojny w konflikt światowy.

W 1916 r. był zmuszony do usunięcia się z życia politycznego z powodu choroby oczu. Otrzymał tytuł 1. wicehrabiego Grey of Fallodon. W latach 1919-1920 był posłem brytyjskim w Waszyngtonie. W roku 1921 powrócił do polityki, jako przywódca niezawisłych liberałów i przeciwnik Lloyd George'a. Zmarł w 1933 r. Wraz z jego śmiercią wygasł tytuł parowski.

Słynął z precyzyjnego rozkładu zajęć i punktualności. Był wielkim miłośnikiem wędkarstwa i znawcą ptaków. W swojej posiadłości Fallodon stworzył rezerwat dzikiego ptactwa. Został ministrem spraw zagranicznych, choć poza słabą znajomością francuskiego nie mówił w żadnym obcym języku i niemal nie podróżował poza Wielką Brytanię. Mimo to jest uważany za jednego z najwybitniejszych polityków brytyjskich początku XX wieku. Polityczny mentor Winstona Churchilla.

Napisał pamiętniki, wyjaśniające genezę wojny światowej: Twenty-Five Years, 1892—1916 (1925).

Jest autorem znanego zdania, wypowiedzianego w sierpniu 1914 r.: "Gasną światła w całej Europie".

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
nowa kreacja
Wicehrabia Grey of Fallodon
1916-1933
Następca
powrót do domeny królewskiej
Poprzednik
Rufus Isaacs, 1. hrabia Reading
Stany Zjednoczone Brytyjski ambasador w Stanach Zjednoczonych
1919-1920
Stany Zjednoczone Następca
Auckland Geddes