Edward Law, 1. hrabia Ellenborough

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Law
1stEarlOfEllenborough.jpg
Data urodzenia 8 września 1790
Data śmierci 22 grudnia 1871
Gubernator generalny Indii
Okres urzędowania od 28 lutego 1842
do czerwiec 1844
Poprzednik lord Auckland
Następca William Wilberforce Bird (p.o.)

Edward Law, 1. hrabia Ellenborough GCB (ur. 8 września 1790, zm. 22 grudnia 1871) – brytyjski arystokrata i polityk, członek stronnictwa torysów i Partii Konserwatywnej, minister w rządach księcia Wellington, Roberta Peela i lorda Derby'ego.

Był najstarszym synem Edwarda Lawa, 1. barona Ellenborough, i Anne Towry, córki kapitana George'a Towry'ego. Wykształcenie odebrał w Eton College oraz w St John's College na Uniwersytecie Cambridge. W 1813 r. został wybrany do Izby Gmin z okręgu Mitchell. Po śmierci ojca w 1818 r. odziedziczył tytuł 2. barona Ellenborough i zasiadł w Izbie Lordów. Był dwukrotnie żonaty. Jego drugą żoną była Jane Digby. Edward miał z nią jednego syna, Arthura Dudleya (1828-1830).

W 1828 r. Ellenborough został Lordem Tajnej Pieczęci i przewodniczącym Rady Kontroli w rządzie Wellingtona. W 1829 r. przestał być Lordem Tajnej Pieczęci, ale na drugim stanowisku utrzymał się do upadku gabinetu w 1830 r. Na czele Rady Kontroli stanął ponownie w latach 1834-1835 i w 1841 r. Następnie został mianowany gubernatorem generalnym Indii. Ellenborough przybył do Indii "aby przywrócić pokój w Azji", ale jego 2,5-letnia kadencja upłynęła pod znakiem konfliktów zbrojnych.

Niedługo po przybyciu do Indii gubernator otrzymał wieści o masakrze brytyjskiej armii podczas odwrotu z Kabulu i oblężeniu Ghazni oraz Dżalalabadu. Wkrótce sytuacja w Afganistanie wyjaśniła się na korzyść Brytyjczyków po sukcesach generałów Pollocka i Notta. Dowodzona przez nich karna ekspedycja zdobyła i spaliła Kabul. Brytyjczycy osadzili na afgańskim tronie emira Dosta Mohammada, którego sami obalili trzy lata wcześniej, na początku wojny afgańskiej. Ellenborough powiedział wówczas: Niech Afganistan ma swego emira, niech powróci tam anarchia![1]. W 1843 r. generał Charles James Napier podbił Sindh, który został przyłączony do Indii. Zwierzchnictwu brytyjskiemu poddano również Gwalior. Ellenborough stale znajdował się w konflikcie z dygnitarzami Kompanii Wschodnioindyjskiej. Ostatecznie w 1844 r. Ellenborough został odwołany ze stanowiska.

Pomimo tego po powrocie do kraju gubernator otrzymał tytuł hrabiego Ellenborough oraz podziękowania od parlamentu. W 1846 r. został na krótko pierwszym lordem Admiralicji. W 1858 r. po raz czwarty stanął na czele Rady Kontroli. Rozpoczął pracę na ustawą zmieniającą zarząd nad Indiami, który od Kompanii Wschodnioindyjskiej miał przejść w ręce Korony. Popadł jednak w konflikt z gubernatorem generalnym Indii, lordem Canningiem i rychło musiał podać się do dymisji. Reforma została przeprowadzona przez jego następcę, lorda Stanleya.

Zmarł w 1871 r. Wraz z jego śmiercią wygasł tytuł hrabiego. Tytuł barona odziedziczył jego bratanek, Charles Towry-Law.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Edward Law, 1. baron Ellenborough
Baron Ellenborough
1818-1871
Następca
Charles Towry-Law, 3. baron Ellenborough
Poprzednik
nowa kreacja
Hrabia Ellenborough
1844-1871
Następca
powrót do domeny królewskiej