Janet Young

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janet Young
Data i miejsce urodzenia 23 października 1926
Widnes
Data i miejsce śmierci 6 września 2002
Oksford
Wielka Brytania Przewodnicząca Izby Lordów
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 1981
do 1983
Poprzednik lord Soames
Następca lord Whitelaw

Janet Mary Young, baronowa Young (ur. 23 października 1926 w Widnes w hrabstwie Lancashire, zm. 6 września 2002 w Oksfordzie) – brytyjska polityk, członek Partii Konserwatywnej, pierwsza kobieta, która przewodniczyła Izbie Lordów, jedyna kobieta, którą premier Margaret Thatcher powołała do swojego gabinetu.

Urodziła się jako Janet Mary Baker, córka Johna Bakera i Phyllis Hancock. Wykształcenie odebrała w Headington School w Oksfordzie, Mt. Holyoke College w Massachusetts oraz w St Anne's College na Uniwersytecie Oksfordzkim. W 1950 r. poślubiła dr Geoffreya Younga i miała z nim trzy córki.

Karierę polityczną zaczynała w radzie miasta Oksford. Została wybrana do rady w 1957 r., a w 1967 r. została jej przewodniczącą. W 1971 r. została na wniosek premiera Edwarda Heatha kreowana parem dożywotnim jako baronowa Young i zasiadła w Izbie Lordów. W 1972 r. została Lordem-in-Waiting. W 1973 r. objęła stanowisko podsekretarza stanu w ministerstwie środowiska. W latach 1979-1981 piastowała analogiczne stanowisko w departamencie edukacji i nauki. W 1981 r. została przewodniczącą Izby oraz Kanclerzem Księstwa Lancaster. W 1982 r. została Lordem Tajnej Pieczęci, pozostając jednocześnie na stanowisku przewodniczącego. W gabinecie zasiadała do 1983 r.

W późniejszych latach była ministrem stanu w Foreign Office w latach 1983-1987, dyrektorką National Westminster Bank plc w latach 1987-1996, dyrektorem Marks & Spencer plc w latach 1987-1997 oraz kanclerzem Uniwersytetu Greenwich od 1993 r. Gorliwie sprzeciwiała się liberalizacji przepisów dotyczących osób homoseksualnych. Próbowała zablokować w Izbie Lordów projekt zrównania wieku osób legalnie dopuszczających się kontaktów homo- i heteroseksualnych, a także przeciwstawiała się uchyleniu sekcji 28 Local Government Act z 1988 r., dotyczącego zakazu "propagandy homoseksualnej" w szkołach. W obu przypadkach poniosła porażkę.

Zmarła w 2002 r. po długiej walce z rakiem.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]