Entelechia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Entelechia (gr. entelecheia od én télos échein – dosłownie ucelowienie) – termin Arystotelesa. Twierdził on, że każdy istniejący byt, dzięki swojej przybranej formie posiada własną entelechię, czyli ucelowioną duszę, nadającą rzeczy jedność.

Entelechia w ciele nieorganicznym to określony stosunek w jakim mieszają się jego elementy.

Entelechia w organizmach żywych to ontologiczny początek ruchu wewnętrznego, traktowanego przez Arystotelesa za przejaw życia, mający trzy postaci:

  • roślinną – odżywianie się i rozmnażanie;
  • zwierzęcą – możliwość odbierania bodźców ze środowiska i poruszania się;
  • ludzką – rozum.

Literatura[edytuj | edytuj kod]