Etylenodiamina
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Etylenodiamina | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C2H8N2 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Inne wzory | C2H4(NH2)2 NH2C2H4NH2 NH2CH2CH2NH2 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 60,10 g/mol | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wygląd | przezroczysta, bezbarwna lub jasnożółta, higroskopijna, dymiąca ciecz[4] o zapachu amoniaku[3] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 107-15-3 18299-54-2 (monochlorowodorek) 15467-15-9 (chlorowodorek) 20829-66-7 (diazotan) 10193-72-3 (monosiarczyn) 22029-36-3 (monosiarczan) 25723-52-8 (siarczan) 333-18-6 (dichlorowodorek) 5700-49-2 (dijodowodorek) 624-59-9 (dibromowodorek) |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | 3301[6] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Etylenodiamina (przest. etylenodwuamina, oznaczana symbolem en, gdy występuje w postaci ligandu) – organiczny związek chemiczny z grupy amin. W warunkach normalnych jest bezbarwną cieczą o charakterystycznym zapachu podobnym do amoniaku. Jest umiarkowanie mocną zasadą aminową. Szeroko stosowana w przemyśle chemicznym jako składnik wielu syntez chemicznych. Roczna produkcja światowa w roku 1998 wyniosła ok. 500 tys. ton.
Zastosowanie [edytuj]
Etylenodiamina jest używana w dużych ilościach do produkcji wielu przemysłowych związków chemicznych. Tworzy pochodne z kwasami karboksylowymi (amidy), alkoholami, dwusiarczkiem węgla, aldehydami i ketonami. Jej dwufunkcyjna natura (dwie aminowe grupy funkcyjne -NH2) powoduje, że łatwo tworzy formy heterocykliczne.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Etylenodiamina (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
- ↑ 2,0 2,1 Etylenodiamina (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-08-10].
- ↑ 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 Etylenodiamina (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-08-10].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
- ↑ 5,0 5,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji wg Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Etylenodiamina (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-08-10].
- ↑ Etylenodiamina – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
