Figowiec sykomora
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Figowiec sykomora | |
 |
|
| Systematyka wg Reveala | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | Rosopsida |
| Rząd | pokrzywowce |
| Rodzina | morwowate |
| Rodzaj | figowiec |
| Gatunek | figowiec sykomora |
| Nazwa systematyczna | |
| Ficus sycomorus L. | |
| Sp. pl. 2:1059. 1753 | |
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons |
|
Figowiec sykomora, sykomora, figa morwowa, figa ośla, karwia (Ficus sycomorus L.) – gatunek drzewa z rodziny morwowatych (Moraceae). Występuje w Egipcie, Palestynie i Syrii oraz Afryce subsaharyjskiej i wschodniej. Uprawiany jest w basenie Morza Śródziemnego (Kreta, Cypr).
Morfologia [edytuj]
Drzewo o grubym pniu kształtu gruszkowatego dorasta do 20 m wysokości. Liście owalne, sercowatojajowate, lśniące. Owoce jadalne, jednak niesmaczne i ciężkostrawne.
Zastosowanie [edytuj]
Drewno lekkie i trwałe, używane już w starożytności przez Egipcjan do wyrobu skrzyń, trumien dla mumii, sarkofagów, obecnie do wyrobu mebli. Owocostan jadalny, choć mniej smaczny niż powszechnie spożywane owocostany figowca pospolitego.
Bibliografia [edytuj]
- Rośliny użytkowe, Wiedza Powszechna, W-wa, 1966
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Państwowe Wydawnictwo Robotnicze i Leśne. ISBN 83-09-00256-4.
