Frederick Robinson, 1. wicehrabia Goderich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Frederick Robinson, 1. wicehrabia Goderich
Frederick John Robinson, 1st Earl of Ripon by Sir Thomas Lawrence.jpg
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1782
Londyn
Data i miejsce śmierci 28 stycznia 1859
Londyn
Flaga Wielkiej Brytanii Premier Wielkiej Brytanii
Przynależność polityczna Torysi
Okres urzędowania od 31 sierpnia 1827
do 21 stycznia 1828
Poprzednik George Canning
Następca Książę Wellington
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Frederick John Robinson, 1. hrabia Ripon (ur. 1 listopada 1782 w Londynie, zm. 28 stycznia 1859 tamże) – polityk brytyjski, premier Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii w latach 1827-1828.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata życia i początki kariery politycznej[edytuj | edytuj kod]

Był synem Thomasa Robinsona, 2. barona Grantham, i lady Mary Yorke, córki 2. hrabiego Hardwicke. Wykształcenie odebrał w Harrow School oraz w St John's College na Uniwersytecie Cambridge. W 1806 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Carlow Borough. Od 1807 r. reprezentował okręg wyborczy Ripon. W 1812 r. został członkiem Tajnej Rady.

W 1812 r. został wiceprzewodniczącym Zarządu Handlu. W latach 1813-1817 był ponadto płacmistrzem armii, wspólnie z Charlesem Longiem. Jako wiceprzewodniczący Zarządu Handlu odpowiadał za przyjęcie w 1815 r. ustaw zbożowych. W 1818 r. został członkiem gabinetu jako przewodniczący Zarządu Handlu. W 1823 r. został Kanclerzem Skarbu. Okres jego urzędowania charakteryzował się trudnościami ekonomicznymi. Dziennikarz William Cobbett nadał Kanclerzowi ironiczny przydomek "Prosperity Robinson".

Na czele rządu[edytuj | edytuj kod]

Kiedy w 1827 r. premierem został George Canning, Robinson, kreowany 1. wicehrabią Goderich, został ministrem wojny i kolonii, oraz przewodniczącym Izby Lordów. Po rychłej śmierci Canninga stanął na czele rządu złożonego z postępowych torysów (tzw. "Canningites") oraz wigów. Rząd Godericha przetrwał od sierpnia 1827 do stycznia 1828 r. i nie zebrał się nigdy na sesji parlamentu. Goderich nie był także w stanie efektywnie pokierować pracą skłóconego gabinetu. W styczniu 1828 r. podał się do dymisji. Nowym premierem został książę Wellington.

Dalsze lata[edytuj | edytuj kod]

Goderich powrócił do gabinetu w 1830 r., kiedy to otrzymał tekę ministra wojny i kolonii w wigowskim gabinecie lorda Greya. W 1833 r. otrzymał tytuł 1. hrabiego Ripon i stanowisko Lorda Tajnej Pieczęci. Zrezygnował w 1834 r. na tle sporu o likwidację Kościoła Irlandii. W 1841 r. został przewodniczącym Zarządu Handlu w konserwatywnym gabinecie Roberta Peela. W latach 1843-1846 był przewodniczącym Rady Kontroli.

W latach 1830-1833 lord Goderich był prezesem Królewskiego Towarzystwa Geograficznego. W latach 1834-1845 był prezesem Królewskiego Towarzystwa Literatury.

Był żonaty z lady Sarah Hobart. Ich syn, George, odziedziczył po śmierci ojca tytuł hrabiego Ripon. Był ministrem wielu liberalnych rządów i wicekrólem Indii.

Gabinet lorda Goderich, sierpień 1827 - styczeń 1828[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Rząd lorda Goderich.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
nowa kreacja
Wicehrabia Goderich
1827-1859
Następca
George Robinson, 1. markiz Ripon
Poprzednik
nowa kreacja
Hrabia Ripon
1833-1859
Następca
George Robinson, 1. markiz Ripon