Iain Macleod

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Iain Norman Macleod
Iain Macleod crop.jpg
Iain Macleod prowadzący kampanię wyborczą w mieście York w 1970 r.
Data i miejsce urodzenia 11 listopada 1913
Skipton
Data i miejsce śmierci 20 lipca 1970
City of Westminster, Londyn
Kanclerz Skarbu Wielkiej Brytanii
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 20 czerwca 1970
do 20 lipca 1970
Poprzednik Roy Jenkins
Następca Anthony Barber
Kanclerz Skarbu
w brytyjskim gabinecie cieni
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 11 listopada 1965
do 20 czerwca 1970
Poprzednik Edward Heath
Następca Roy Jenkins
Przewodniczący Izby Gmin
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 9 października 1961
do 20 października 1963
Poprzednik Rab Butler
Następca Selwyn Lloyd
Kanclerz Księstwa Lancaster
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 9 października 1961
do 20 października 1963
Poprzednik Charles Hill
Następca John Hare
Przewodniczący Brytyjskiej
Partii Konserwatywnej
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 9 października 1961
do 20 października 1963
Poprzednik Rab Butler
Następca John Hare
Minister kolonii Wielkiej Brytanii
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 14 października 1959
do 9 października 1961
Poprzednik Alan Lennox-Boyd
Następca Reginald Maudling
Minister pracy Wielkiej Brytanii
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 20 grudnia 1955
do 14 października 1959
Poprzednik Walter Monckton
Następca Edward Heath
Minister zdrowia Wielkiej Brytanii
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 7 maja 1952
do 20 grudnia 1955
Poprzednik Harry Crookshank
Następca Robin Turton
Deputowany do brytyjskiej Izby Gmin
z okręgu Enfield West
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 23 lutego 1950
do 20 lipca 1970
Poprzednik Ernest Davies
Następca Cecil Parkinson
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Iain Norman Macleod (ur. 11 listopada 1913 w Skipton, zm. 20 lipca 1970 w Londynie), brytyjski polityk, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach Winstona Churchilla, Anthony'ego Edena, Harolda Macmillana i Edwarda Heatha.

Wykształcenie odebrał w Ermysted's Grammar School w Skipton oraz w Fettes College w Edynburgu. Studiował historię w Gonville and Caius College na Uniwersytecie Cambridge. Macleod grywał w brydża - w 1937 r. wygrał Gold Cup. Napisał również książkę Bridge is an Easy Game. Podczas II wojny światowej został przydzielony do pułku księcia Wellington i brał udział w kampanii francuskiej 1940 r., gdzie został ranny w udo. W 1944 r. brał udział w lądowaniu w Normandii jako zastępca asystenta generalnego kwatermistrza 50 dywizji Northumbrii. W walkach na kontynencie brał udział do listopada 1944 r. Wojnę zakończył w stopniu majora.

W 1945 r. bez powodzenia startował w wyborach do Izby Gmin w okregu Western Isles. W 1946 r. rozpoczął pracę w parlamentarnym sekretariacie Partii Konserwatywnej, szybko przekształconego w Conservative Research Department. W 1950 r. wygrał wybory w okręgu Enfield West i zasiadł w Izbie Gmin. Początkowo nie otrzymał żadnego stanowiska w administracji rządowej, ale w marcu 1952 r. zwrócił na siebie uwagę premiera Churchilla podczas debaty z Aneurinem Bevanem na temat służby zdrowia. 7 maja tego roku Macleod otrzymał stanowisko ministra zdrowia.

Kiedy premierem został w 1955 r. Anthony Eden Macleod otrzymał stanowisko ministra pracy i służby narodowej, które piastował do 1959 r., kiedy to Harold Macmillan powierzył mu stanowisko ministra kolonii. Za jego kandencji niepodległość uzyskało wiele brytyjskich kolonii - Nigeria, Somali Brytyjskie, Tanzania, Sierra Leone, Kuwejt i Kamerun. Macleod dał się również poznać jako przeciwnik kary śmierci oraz zwolennik legalizacji aborcji i kontaktów homoseksualnych. W 1961 r. został Kanclerzem Księstwa Lancaster, przewodniczącym Izby Gmin oraz przewodniczącym Partii Konserwatywnej.

Po rezygnacji Macmillana w 1963 r. Macleod poparł kandydaturę Raba Butlera na lidera konserwatystów. Zwycięzcą został jednak Alec Douglas-Home. Macleod odmówił wstąpienia do jego gabinetu, jednak kiedy Partia Konserwatywna przeszła do opozycji po wyborach 1964 r. wstąpił do gabinetu cieni byłego premiera. W 1965 r. poparł kandydaturę Edwarda Heatha na lidera Partii Konserwatywnej. W latach 1963-1965 był redaktorem Spectatora. W 1965 r. został Kanclerzem Skarbu w konserwatywnym gabinecie cieni.

W 1970 r. Partia Konserwatywna wygrała wybory parlamentarne i Macleod został Kanclerzem Skarbu w rządzie Heatha. 7 lipca trafił do szpitala w wyniku zapalenia wyrostka robaczkowego. 18 lipca został wypisany ze szpitala, ale 20 lipca o 10:30, w swoim biurze przy 11 Downing Street, doznał zawału serca i zmarł o 11:35.

Był żonaty z Evelyn Mason, którą poślubił 25 stycznia 1941 r. Jego córka, Diana Heimann, kandydowała z ramienia Partii Niepodległości Zjednoczonego Królestwa w wyborach parlamentarnych w okręgu Banbury w 2005 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]