Henr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
henr [H]
Układ SI
Wymiar \left[ \mathrm{\frac{kg \cdot m^2}{A^2 \cdot s^2}} \right]
Jednostka indukcyjności
Typowe symbole wielkości L
w jednostkach SI \dfrac{\mbox{Wb}}{\mbox{A}}
Źródło nazwy J. Henry

Henr (H) – jednostka indukcyjności oraz permeancji (przewodności magnetycznej) w układzie SI (Jednostka pochodna układu SI). Nazwa henr pochodzi od nazwiska amerykańskiego fizyka Josepha Henry'ego.

Wymiar henra[edytuj | edytuj kod]

\mbox{H }= \dfrac{\mbox{m}^2 \cdot \mbox{kg}}{\mbox{s}^{2} \cdot \mbox{A}^2} = \dfrac{\mbox{Wb}}{\mbox{A}} = \dfrac{\mbox{V} \cdot \mbox{s}}{\mbox{A}} = \dfrac{\mbox{m}^2 \cdot \mbox{kg}}{\mbox{C}^2}

Definicja henra[edytuj | edytuj kod]

Henr jest to indukcyjność takiego obwodu, w którym prąd o natężeniu 1 ampera wytwarza strumień magnetyczny o wartości 1 webera lub też: obwód ma indukcyjność jednego henra, jeżeli przy jednostajnej zmianie prądu o 1 amper w czasie jednej sekundy indukuje się w nim napięcie samoindukcji równe 1 woltowi.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]