Weber (jednostka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Weber (Wb) – jednostka strumienia indukcji magnetycznej w układzie SI (Jednostka pochodna układu SI). Jeden weber jest strumieniem indukcji magnetycznej o wartości 1 tesli przecinającej pod kątem prostym powierzchnię 1 metra kwadratowego. Wartość 1 webera można też zinterpretować następująco: jeśli weźmiemy otwartą pętlę (z przewodnika) o powierzchni 1 metra kwadratowego, i będziemy jednostajnie zwiększać strumień magnetyczny przecinający tę pętlę prostopadle tak, aby strumień magnetyczny wzrastał z szybkością 1 webera na sekundę, to na końcach tej otwartej pętli wyindukuje się siła elektromotoryczna o wartości 1 wolta.

Nazwa weber pochodzi od nazwiska niemieckiego fizyka Wilhelma Webera.

Związek webera z innymi jednostkami[edytuj | edytuj kod]

\mbox{Wb} = \mbox{T}\cdot\mbox{m}^2=\dfrac{\mbox{J}}{\mbox{A}}=\mbox{V}\cdot\mbox{s}=\dfrac{\mbox{kg}\cdot\mbox{m}^2}{\mbox{s}^2\cdot\mbox{A}}

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]