Horst-Wessel-Lied
| Horst-Wessel-Lied pol. Pieśń Horsta Wessela |
|
|---|---|
| Tytuł alternatywny | Die Fahne Hoch pol. Flaga w górę |
| Tekst | Horst Wessel |
Horst-Wessel-Lied (Pieśń Horsta Wessela), znana także jako Die Fahne Hoch (Flaga w górę, od pierwszego wersu), była hymnem nazistów niemieckich, wykonywanym ku czci Horsta Wessela. W okresie Trzeciej Rzeszy pieśń ta była wykonywana bezpośrednio po hymnie państwowym (Das Lied der Deutschen) w tempie wyraźnie żywszym. Wessel, który zginął w niejasnych okolicznościach w 1930, uznawany był przez nazistów za męczennika. Obecnie jej publiczne wykonywanie, także samej melodii, jest zakazane w Niemczech zgodnie z artykułami §86 i §86a Strafgesetzbuch (kodeksu karnego).
Autorem słów jest Horst Wessel, a melodia pochodzi prawdopodobnie z opery Joseph et ses frères Étienne-Nicolasa Méhula z 1807 roku.
Wspomniany "Rotfront" to Rotfrontverkaempferbund, paramilitarna organizacja Komunistycznej Partii Niemiec, która w latach 20. i 30., do 1933 r., prowadziła z SA otwarte walki uliczne, w których masowo ginęli ludzie. "Reakcja" oznacza konserwatywnych polityków rządzących Republiką Weimarską.
| wersja oryginalna | polska wersja literacka z lat 60. |
|---|---|
|
|
* Tłumaczenie z parafrazą; dosłownie wers znaczy: Ulica wolna dla członka Sturmabteilung.
Spis treści |
Parodie utworu w żartach politycznych [edytuj]
W "Cichych i gęgaczach", satyrycznej operze Janusza Szpotańskiego napisanej w roku 1964, która stała się rodzajem szopki politycznej, autor wykorzystał i sparafrazował wiele znanych utworów muzycznych m.in. Horst Wessel Lied. Utwór Szpotańskiego jest pamfletem przeciwko rządom Władysława Gomułki, którego nazwał w tym utworze Gnomem, a także satyrą na ówczesne postawy inteligencji"[1]. W czasie wydarzeń marca 1968 Szpotański stał się ulubionym celem niewybrednych ataków I sekretarza. Gomułka nazwał poetę "człowiekiem o moralności alfonsa", a jego utwór – "reakcyjnym paszkwilem, ziejącym sadystycznym jadem nienawiści do naszej partii". W "Operze" utwór śpiewany jest przez chór ZOMOwców z Golędzinowa. Ten fragment nazywany "Pieśnią pułkownika Cichych" winien być wykonywany na melodię hitlerowskiego marsza:
- "Gasrurkę wznieś! Szeregi mocno zwarte!
- Patrz - kawiarnianych literatów tłum!
- To bractwo znów jest krnąbrne i uparte,
- Najwyższy czas przyłożyć kilka gum! (bis)
- A gdy spod pały gęgaczy krew wytryśnie,
- I w nerę wetnie się wojskowy but
- Jutrzenka wstanie znów w ludowej nam ojczyźnie,
- I wnet nastanie gospodarczy cud! (bis)
- Wiec wolny szlak chłopcom z Golędzinowa,
- Więc wolny szlak gierojom z KBW,
- Najwyższy czas zapełnić cele Mokotowa,
- I ku wolności wlec w kajdanach lud! (bis)"
W roku 2006 swoją autorską wersję jak twierdzi, napisaną "specjalnie" dla LPR do muzyki Horst Wessel Lied i parodii opery Szpotańskiego ułożył kontrowersyjny dziennikarz i polityk Józef Kossecki.
Polskie przekłady [edytuj]
Pierwszą literacką wersję Pieśni Horsta Wessela w tłumaczeniu na język polski sporządził Andrzej Lam [2].podczas sympozjum polonistycznego w Samotni 1963 [3].
linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ „cisi” funkcjonariusze i agenci SB; „gęgacze” działacze tzw. opozycji w latach sześćdziesiątych np. Ludwik Hass, Jan Józef Lipski, Paweł Jasienica, Jan Kott i Antoni Słonimski, bywalcy saloniku PIWu na ul. Foksal.
- ↑ Jerzy Eisler: Marzec tysiąc dziewięćset sześćdziesiąt osiem. 1991, s. 477
- ↑ Andrzej Lam: Poznać to, co mówimy. 2009, s. 164
