Hymn Niemiec
| Das Lied der Deutschen pol. Pieśń Niemców |
|
|---|---|
Faksimilia hymnu Niemiec
|
|
| Państwo | |
| Tekst | August Heinrich Hoffmann von Fallersleben, 1841 |
| Muzyka | Joseph Haydn |
| Lata obowiązywania | 1922–1945 1952-dziś |
Das Lied der Deutschen (niem. Pieśń Niemców) – pieśń, której część jest hymnem państwowym Niemiec.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Autorem tekstu był niemiecki poeta, językoznawca i historyk literatury August Heinrich Hoffmann von Fallersleben. Pieśń powstała w 1841 roku na wyspie Helgoland. Składała się z trzech zwrotek, z których pierwsza zaczynała się od słów Deutschland, Deutschland über alles. Zapożyczono melodię z ówczesnego hymnu austriackiego Kaiserlied, którą skomponował Joseph Haydn. Pieśń Das Lied der Deutschen pisana była w czasie rozbicia Niemiec i pierwsza zwrotka wzywała do porzucenia partykularyzmów w dążeniu do jedności. W 1922 za hymn oficjalnie uznał ją pierwszy prezydent Republiki Weimarskiej, Friedrich Ebert - wcześniej, w czasach Cesarstwa Niemiec była popularna, uznawano ją za zbyt demokratyczną i egalitarną. Narodowo socjalistyczna propaganda wykorzystywała wymowę słów pierwszej zwrotki i dlatego po II wojnie światowej zrezygnowano z jej publicznego wykonywania.
W wyniku przejęcia przez państwo Polskie Biblioteki Pruskiej w 1945 autograf hymnu niemieckego Hoffmanna von Fallersleben znalazł się w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie.
Próba wprowadzenia nowego hymnu w 1950 zakończyła się fiaskiem, przez jakiś czas wykonywano jako hymn m.in. Odę do radości Beethovena. Później Lied der Deutschen został na długie lata hymnem, mimo niecałkowicie jasnego statusu prawnego. W 1952 kanclerz Konrad Adenauer zaproponował w liście do prezydenta Theodora Heussa, aby hymnem Niemiec był dawny hymn autorstwa Fallerslebena i Haydna, lecz by przy oficjalnych okazjach śpiewano jedynie trzecią strofę (druga strofa miała zbyt prozaiczny wydźwięk), rozpoczynającą się słowami Einigkeit und Recht und Freiheit (Jedność, prawo i wolność). Odpowiedź Heussa nie zawierała sprzeciwu. Listy zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym (Amtsblatt), co nadawało decyzji pozory oficjalności. Hymn pozostał po zjednoczeniu Niemiec, kiedy to wobec licznych wątpliwości i propozycji zmiany hymnu (m.in. zaproponowano Kinderhymne Brechta) Federalny Trybunał Konstytucyjny orzekł w wyroku z 7 marca 1990 (publikacja w zbiorze wyroków nr 81, strona 298 i kolejne), że hymn stanowi jedynie trzecia strofa Lied der Deutschen. Potwierdzili to w opublikowanej w 1991 wymianie listów prezydent Richard von Weizsäcker i kanclerz Helmut Kohl.
Wbrew obiegowym opiniom, wykonywanie pierwszej strofy pieśni nie jest obecnie w Niemczech zabronione[1]. Pierwsza i druga strofa nie stanowią części hymnu, omawia się je jednak w niektórych szkołach jako część utworu literackiego[2].
[edytuj] Tekst hymnu używany od roku 1952
| Das Lied der Deutschen Einigkeit und Recht und Freiheit |
Pieśń Niemców Jedność i prawo i wolność |
[edytuj] Pełny tekst pieśni, używany jako hymn do roku 1945
| Das Lied der Deutschen I |
Pieśń Niemców I |
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||||||