Liga Polskich Rodzin
| Liga Polskich Rodzin | |
| Skrót | LPR |
| Lider | Witold Bałażak |
| Data założenia | 21 kwietnia 2001 |
| Adres siedziby | ul. Hoża 9, 04-017 Warszawa |
| Ideologia polityczna | narodowy konserwatyzm, narodowa demokracja, eurosceptycyzm |
| Deklarowane poglądy gospodarcze |
solidaryzm, częściowy autarkizm |
| Liczba członków | ok. 6000 (styczeń 2008) |
| Członkostwo międzynarodowe |
brak |
| Europejska Grupa Parlamentarna |
ostatnio niezrzeszeni, wcześniej Niepodległość i Demokracja oraz Unia na rzecz Europy Narodów |
| Młodzieżówka | Ruch Młodych LPR (w latach 2001–2006 Młodzież Wszechpolska) |
| Barwy | biel czerwień lazur (błękit) |
| Obecni posłowie | 0 |
| Obecni senatorowie | 0 |
| Obecni eurodeputowani | 0 |
| Strona oficjalna | |
|
Prawo
Władza ustawodawcza
Władza wykonawcza
Władza sądownicza
Samorząd terytorialny
Partie polityczne
Wybory
Polityka zagraniczna
|
Liga Polskich Rodzin (LPR) – polska prawicowa partia polityczna, powstała 21 kwietnia 2001 (zarejestrowana sądownie 30 maja 2001) z połączenia Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego i Stronnictwa Narodowego, których wspólne władze wybrano na I Kongresie LPR 5 maja 2001. W skład Komitetu Wyborczego Ligi Polskich Rodzin weszły także inne ugrupowania prawicy, m.in. Ruch Odbudowy Polski, Ruch Katolicko-Narodowy, Porozumienie Polskie i Przymierze dla Polski.
Organizacją młodzieżową, która pomogła utworzyć LPR i z nią współpracowała, była Młodzież Wszechpolska (reaktywowana 2 grudnia 1989 przez byłego prezesa LPR – Romana Giertycha). W związku z ujawnianymi coraz liczniej skandalami dotyczącymi tej organizacji, 12 grudnia 2006 Roman Giertych odciął się od MW, jako młodzieżówkę partii powołując Ruch Młodych LPR.
W latach 2001–2007 partia posiadała reprezentację w polskim parlamencie, a w okresie 2004–2009 w Parlamencie Europejskim. Od 2006 do 2007 ugrupowanie wchodziło w skład koalicji rządzącej z Prawem i Sprawiedliwością i Samoobroną RP.
Ze stronnictwem związany był miesięcznik "Racja Polska".
Spis treści |
[edytuj] Historia LPR
[edytuj] Geneza
Członkowie Ligi Polskich Rodzin wywodzą się głównie ze środowisk związanych z Stronnictwem Narodowo-Demokratycznym i Stronnictwem Narodowym. Główną inicjatywą, która przyczyniła się do powstania partii była Liga Rodzin.
Oficjalną datą powstania partii jest 5 maja 2001 (kiedy to przeprowadzono I Kongres LPR), jednak decyzję o jej powołaniu podjęto na posiedzeniu Zarządu Głównego Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego w dniu 21 kwietnia 2001. 5 maja tego samego roku na nadzwyczajnym Kongresie Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego zmieniono nazwę na "Liga Polskich Rodzin". Oficjalnie SND przyjęło nową nazwę podczas Kongresu. 19 maja 2001 na posiedzeniu Rady Naczelnej Stronnictwa Narodowego poparto utworzenie LPR. Jednak część działaczy ruchu narodowego niezadowolona z funkcjonowania wspólnego ugrupowania podjęła ponownie działalność pod szyldem SN, organizując 15 września 2001 Kongres Nadzwyczajny. Stronnictwo Narodowe kontynuowało odrębną działalność do 31 stycznia 2004, kiedy to przekształcono partię SN w Stowarzyszenie "Stronnictwo Narodowe".
[edytuj] 2001–2005
5 maja 2001 na nadzwyczajnym Kongresie Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego zmieniono nazwę partii na "Liga Polskich Rodzin". 11 maja powołano komitet wyborczy Liga Polskich Rodzin. 1 lipca tego samego roku partia ogłosiła start kampanii wyborczej przed wyborami parlamentarnymi. Hasło wyborcze Ligi Polskich Rodzin brzmiało "Aby Polska Polską była". Komitet jednoczył wszystkie znaczące ugrupowania radykalnej prawicy poza środowiskami skupionymi w konkurencyjnym Komitecie Wyborczym Alternatywa Ruch Społeczny[1]. Głównymi partiami, które zawarły sojusz wyborczy z LPR, były: Porozumienie Polskie (Jana Łopuszańskiego), Ruch Katolicko-Narodowy (Antoniego Macierewicza) – obie 22 czerwca, Przymierze dla Polski (Gabriela Janowskiego) – 23 lipca oraz Ruch Odbudowy Polski (Jana Olszewskiego) – 28 lipca. W wyborach parlamentarnych w 2001 LPR uzyskała 1 025 148 głosów, tj. 7,87% poparcia, co przełożyło się na 38 mandatów poselskich oraz 2 senatorskie. Partia była w opozycji do rządu Leszka Millera. Znalezienie się w parlamencie LPR zawdzięczało głównie nieformalnemu patronatowi wpływowej radiostacji – Radio Maryja. Jednak już wkrótce po wyborach rozpoczął się trwający kilka lat proces stopniowego wycofywania poparcia tego radia dla LPR. Również niedługo po wyborach poszczególni posłowie LPR zaczęli opuszczać klub parlamentarny w większości tworząc własne koła poselskie. Kolejno powstawały nowe koła:
(data powstania, nazwa koła poselskiego, lider ugrupowania)
- 27 sierpnia 2002 – Ruch Odbudowy Polski (Jan Olszewski),
- 5 listopada 2002 – Ruch Katolicko-Narodowy (Antoni Macierewicz),
- 15 stycznia 2003 – Porozumienie Polskie (Jan Łopuszański),
- 20 kwietnia 2004 – Dom Ojczysty (Halina Szustak),
- 13 września 2005 – Ruch Patriotyczny (Gabriel Janowski).
Obok odpływu znacznej ilości posłów z klubu LPR dołączyło jednak do niego kilku posłów z innych klubów parlamentarnych. Na koniec kadencji liczył on 19 posłów i 4 senatorów.
Przed wyborami samorządowymi, które odbyły się w październiku 2002, większość partii wraz ze środowiskiem Kazimierza Kapery (Rodzina-Ojczyzna) utworzyła komitet LPR; natomiast RKN, ROP i ZChN wystartowały w ramach konkurencyjnego komitetu "Razem Polsce". LPR uzyskała w wyborach do sejmików województw wynik 1 603 081 głosów, tj. 14,36% poparcia – zdobywając 92 mandaty radnych sejmików w skali kraju (czwarty wynik wyborczy). Komitet Wyborczy Wyborców "Razem Polsce" otrzymał 121 841 głosów, tj. 1,09% poparcia i nie uzyskał miejsc w sejmikach województw.
W wyborach posłów do Parlamentu Europejskiego w 2004 Liga Polskich Rodzin uzyskała 969 689 głosów, tj. 15,92% poparcia (drugi wynik w kraju) i 10 mandatów eurodeputowanych. Spośród 10 deputowanych, którzy weszli do Parlamentu Europejskiego z list LPR, jedynie 1 pozostał w partii do końca kadencji, 3 pozostało we frakcji eurosceptyków Niepodległość i Demokracja (w której znajdowali się początkowo wszyscy posłowie Ligi Polskich Rodzin), natomiast 6 przeszło do frakcji Unia na rzecz Europy Narodów.
[edytuj] 2005–2007
Oficjalnym kandydatem Ligi Polskich Rodzin w wyborami prezydenckimi został ogłoszony profesor dendrologii Maciej Giertych. Poparcia udzieliła mu Młodzież Wszechpolska. Jego sztab wyborczy został zarejestrowany 8 czerwca 2005. Kandydat zrezygnował z udziału w wyborach 4 października 2005. Maciej Giertych ostatecznie poparł w wyborach kandydata PiS – Lecha Kaczyńskiego[2].
W wyborach parlamentarnych w 2005 LPR uzyskała 940 762 głosy, tj. 7,97% poparcia, co przełożyło się na 34 mandaty poselskie oraz 7 senatorskich. Partia udzieliła wotum zaufania Rządowi Kazimierza Marcinkiewicza[3]. W styczniu 2006 partia została jednym z sygnatariuszy Paktu stabilizacyjnego, a po jego zerwaniu, od 5 maja 2006, koalicji rządowej PiS-Samoobrona-LPR-NKP. W ramach koalicji Liga Polskich Rodzin otrzymała Ministerstwo Edukacji Narodowej (szefem resortu w randze wicepremiera został Roman Giertych) i Ministerstwo Gospodarki Morskiej (szefem resortu został Rafał Wiechecki)[4]. Te same stanowiska ministerialne politycy LPR piastowali również w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. Członkowie rządu z ramienia LPR zostali zdymisjonowani 13 sierpnia 2007.
W wyborach samorządowych w listopadzie 2006 LPR uzyskała w wyborach do sejmików województw wynik 568 935 głosów, tj. 4,71% poparcia – zdobywając 11 mandatów radnych sejmików w skali kraju (szósty wynik wyborczy).
W przedterminowych wyborach do Sejmiku Województwa Podlaskiego przeprowadzonych 20 maja 2007 LPR wystąpiła wzmocniona przyłączeniem się do niej pięciu czołowych działaczy Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, m.in. z Podlasia (weszli oni 18 kwietnia 2007 w skład Rady Politycznej LPR). Jednak pomimo tego wsparcia wynik LPR nie poprawił się (a wręcz pogorszył z 4,83% na 4,03%). Ze względu na barierę 5% progu wyborczego LPR ponownie nie została dopuszczona do podziału mandatów radnych w tym województwie.
W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 LPR startowała w nieformalnej koalicji z Unią Polityki Realnej oraz Prawicą Rzeczypospolitej (koalicja przyjęła nieoficjalną nazwę Liga Prawicy Rzeczypospolitej). Komitet LPR uzyskał 209 171 tj. 1,30% głosów i nie wszedł do parlamentu.
[edytuj] Po 2007
[edytuj] 2008
22 czerwca 2008 LPR wzięła udział w wyborach uzupełniających do Senatu w związku ze śmiercią senatora PiS Andrzeja Mazurkiewicza. Jej kandydatem był były wiceminister edukacji narodowej Mirosław Orzechowski. Uzyskał on 308 głosów, zajmując przedostatnie, 11. miejsce.
[edytuj] 2009
W 2009 Liga Polskich Rodzin nawiązała współpracę z irlandzkim biznesmenem Declanem Ganleyem (szefem paneuropejskiego stowarzyszenia Libertas), który założył w Polsce oddział swojego ruchu, partię Libertas Polska. Oba ugrupowania w czerwcowych wyborach do Parlamentu Europejskiego startowały wspólnie (wraz z kandydatami Naprzód Polsko – częściowo, a także Stronnictwa "Piast"[5], Partii Regionów, PNP, ZChN oraz ONP-LP) w ramach KW Libertas, który nie osiągnął progu wyborczego, uzyskując 1,14% głosów[6].
[edytuj] 2010
24 kwietnia 2010 Rada Polityczna Ligi Polskich Rodzin na posiedzeniu w Warszawie podjęła decyzję o niewystawianiu przez partię swojego kandydata w wyborach prezydenckich, po tym jak Roman Giertych (do którego o start apelował Kongres LPR) nie zdecydował się na kandydowanie. Zarząd Główny partii zdecydował nie udzielać poparcia żadnemu z kandydatów.
W wyborach samorządowych LPR wystawiła swoje listy do sejmików w 11 województwach. W skali kraju wystawieni przez partię kandydaci otrzymali 0,69% głosów. Największe poparcie LPR uzyskała w województwach: lubelskim (2,04%) i wielkopolskim (1,57%). Kandydatka Ligi została w tych wyborach wybrana na wójta gminy Telatyn. LPR zdobyła też 3 mandaty w radach gmin. Ponadto część członków partii kandydowała z list komitetów lokalnych.
[edytuj] 2011
2 kwietnia 2011 Rada Polityczna Ligi Polskich Rodzin podjęła uchwałę o starcie w wyborach parlamentarnych pod własnym szyldem do Sejmu i Senatu[7]. 22 maja LPR weszła w skład Grupy Roboczej Ugrupowań Patriotycznych i Narodowych "Ojcowizna", powołanej w celu wspólnego startu w wyborach kilku ugrupowań prawicowych. W skład grupy weszły również Stronnictwo Ludowe "Ojcowizna", Przymierze Narodu Polskiego, Przymierze Ludowo-Narodowe, Stronnictwo Narodowe im. Dmowskiego Romana oraz kilka stowarzyszeń[8]. Ostatecznie 13 sierpnia Zarząd Główny LPR zdecydował o rezygnacji partii ze startu w wyborach do Sejmu i udzieleniu poparcia Polskiemu Stronnictwu Ludowemu[9]. Kilku członków partii wystartowało jednak z list ugrupowań, które nie uzyskały mandatów (głównie Prawicy Rzeczypospolitej, a także Samoobrony, PJN i Nowej Prawicy). LPR zgłosiła własny komitet na wybory do Senatu, z ramienia którego wystartowała do tej izby bez powodzenia w okręgu zamojskim Maria Sendecka, zajmując 5. miejsce spośród 8 kandydatów. Uzyskała 5,65% głosów.
[edytuj] Program
Początkowo partia ze swoim programem nawiązywała do myśli przedwojennego obozu narodowo-demokratycznego i jego najbardziej znaczącego przedstawiciela – Romana Dmowskiego. W 2006 lider LPR – Roman Giertych – odciął się jednak od jego dziedzictwa[10].
[edytuj] Zagadnienia ustrojowe
Liga Polskich Rodzin opowiada się za uchwaleniem nowej konstytucji ograniczającej liczbę posłów do 360 i zmieniającej sposób wyboru senatorów (50 senatorów wybieranych w wyborach powszechnych i 50 dla polonii, samorządowców i rektorów uniwersytetów). Podział administracyjny powinien służyć umacnianiu tendencji regionalistycznych.
LPR opowiada się za wprowadzeniem większościowej ordynacji wyborczej oraz za likwidacją powiatów. Akcentuje natomiast konieczność zwiększenia uprawnień samorządów, szczególnie gminy, widząc w tym rozwój społeczeństwa obywatelskiego oraz umacnianie narodowej tożsamości i suwerenności. Podział administracyjny powinien wg ugrupowania służyć umacnianiu tendencji regionalistycznych.
[edytuj] Gospodarka
Program gospodarczy ugrupowania ma charakter socjalny i protekcjonistyczny; skupia się na ochronie rynku polskiego, szczególnie przed udziałem zagranicznego kapitału oraz wykupem polskiej ziemi przez cudzoziemców. Popiera częściową prywatyzację dokonywaną przez polski kapitał, podkreślając zachowanie przez państwo kontroli nad strategicznymi dziedzinami gospodarki. Partia postuluje również tworzenie ulg podatkowych dla rodzin wielodzietnych.
[edytuj] Polityka zagraniczna
W polityce zagranicznej ugrupowanie postuluje poszerzanie współpracy ze Stanami Zjednoczonymi, Rosją oraz państwami Unii Europejskiej. Przed referendum 7 i 8 czerwca 2003 w sprawie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej LPR, jako jedyne z większych ugrupowań politycznych, konsekwentnie opowiadało się przeciw włączeniu Polski do struktur unijnych.
Po wejściu Polski do Unii Europejskiej opowiada się za współpracą w jej ramach, ale na równych prawach i warunkach, sprzeciwia się dalszej integracji europejskiej oraz pomysłom federacyjnym, które ograniczają suwerenność poszczególnych państw. Z tego powodu partia odrzuca przyjęcie wspólnej waluty euro[11] oraz jakiejkolwiek konstytucji europejskiej.
[edytuj] Kwestie społeczne
W kwestiach społecznych partia opowiada się za ekonomicznym i prawnym wzmocnieniem rodziny poprzez preferencje i ulgi podatkowe dla rodzin wielodzietnych oraz zapewnieniem godnego bytu osobom starszym, sprzeciwiając się cięciom na wydatki socjalne.
W sferze obyczajowej i kulturowej partia ma charakter konserwatywny, akcentując tradycję katolicką. Dlatego sprzeciwia się różnym postulatom (głoszonym głównie przez partie lewicowe), do których należy m.in.: legalizacja eutanazji, rejestracja związków homoseksualnych, legalizacja tzw. "narkotyków miękkich" oraz rozdział państwa od Kościoła. Opowiada się za całkowitym zakazem wykonywania aborcji, tłumacząc to ochroną życia od momentu poczęcia.
[edytuj] Inne zagadnienia
Liga Polskich Rodzin deklaruje poparcie dla likwidacji Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz konieczność lustracji osób kandydujących na najwyższe funkcje publiczne. Stronnictwo było przeciwne zniesieniu poboru do wojska i wprowadzeniu armii zawodowej. LPR postuluje utrzymanie finansowanej ze środków publicznych edukacji i służby zdrowia oraz upublicznienie wszystkich teczek peerelowskich służb specjalnych.
[edytuj] Poparcie
| LPR w wyborach parlamentarnych
|
| Wybory | Poparcie | Zmiana punktów procentowych | Mandaty (Sejm) | Zmiana | Mandaty (Senat) | Zmiana |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2001 | 7,87% | - | 38 | - | 2 | - |
| 2005 | 7,97% | 34 | 7 | |||
| 2007 | 1,30% | 0 | 0 |
| Wybory | Kandydat | Głosowanie | Poparcie | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
|
|
Maciej Giertych | - | - | Kandydat wycofał się |
| Wybory | Poparcie | Zmiana punktów procentowych | Mandaty | Zmiana | L. miejsc dla Polski |
|---|---|---|---|---|---|
| 2004 | 15,92% | - | 10 | - | 54 |
| 2009[12] | - | - | - | - | 50 |
[edytuj] Struktura i działacze
[edytuj] Zarząd Główny
[edytuj] Prezydium
Prezes:
Wiceprezes i Sekretarz:
- Mirosław Ciechanowski
Wiceprezes:
- Zenon Mroczkowski
Skarbnik:
- Mieczysława Zalewska
Przewodniczący Rady Politycznej:
Przewodniczący Kongresu:
[edytuj] Pozostali członkowie
- Dariusz Chmiel
- Grzegorz Dębski
- Iwona Klimczak
- Maria Sendecka
- Antoni Sosnowski
- Edmund Zając
Źródło: Skład Zarządu Głównego na stronie LPR
[edytuj] Władze Ligi Polskich Rodzin
Prezesi Zarządu Głównego:
- od 5 maja 2001 do 11 marca 2006 – Marek Kotlinowski
- od 11 marca 2006 do 24 października 2007 – Roman Giertych
- od 24 października 2007 do 10 czerwca 2008 – Sylwester Chruszcz (p.o.)
- od 25 października 2008 do 6 marca 2009 – Mirosław Orzechowski (p.o.)
- od 6 marca 2009 do 20 kwietnia 2009 – Wojciech Wierzejski (p.o.)
- od 20 kwietnia 2009 do 14 lipca 2009 – Arnold Masin (p.o.)
- od 14 lipca 2009 do 10 października 2009 – Mirosław Orzechowski (p.o.)
- od 10 października 2009 – Witold Bałażak
Przewodniczący Kongresu:
- od 5 maja 2001 do 26 stycznia 2002 – Bogusław Kowalski
- od 26 stycznia 2002 do 11 marca 2006 – Roman Giertych
- od 11 marca 2006 do 7 lipca 2007 – Marek Kotlinowski
- od 7 lipca 2007 – Mirosław Orzechowski
Przewodniczący Rady Politycznej:
- od 10 maja 2001 do 15 października 2005 – Zygmunt Wrzodak
- od 15 października 2005 do 10 czerwca 2008 – Janusz Dobrosz
- od 10 czerwca 2008 do 25 października 2008 – Maciej Giertych (p.o.)
- od 25 października 2008 do 20 marca 2010 – Anna Raźny
- od 20 marca 2010 (do 24 kwietnia 2010 jako p.o.) – Maciej Giertych
Przewodniczący Klubu Parlamentarnego:
- od 19 października 2001 do 29 września 2005 – Marek Kotlinowski
- od 29 września 2005 do 24 maja 2006 – Roman Giertych
- od 24 maja 2006 do 6 grudnia 2006 – Janusz Dobrosz
- od 6 grudnia 2006 do 10 lipca 2007 – Mirosław Orzechowski
- od 10 lipca 2007 do 4 listopada 2007 – Szymon Pawłowski
[edytuj] LPR w Parlamencie Europejskim (2004–2009)
[edytuj] Posłowie do Parlamentu Europejskiego
poseł, okręg wyborczy, liczba głosów, przynależność do frakcji na końcu kadencji
Na końcu kadencji:
- Maciej Giertych, Katowice, 68 953 głosy, niezrzeszony
Wcześniejsi (w nawiasie przynależność partyjna na końcu kadencji):
- Sylwester Chruszcz, Wrocław, 40 371 głosów, Unia na rzecz Europy Narodów (bezpartyjny)
- Dariusz Grabowski, Warszawa II, 42 006 głosów, Unia na rzecz Europy Narodów (bezpartyjny, związany z Libertas Polska)
- Urszula Krupa, Łódź, 27 901 głosów, Niepodległość i Demokracja (bezpartyjna, związana z PiS)
- Bogdan Pęk, Kraków, 105 417 głosów, Unia na rzecz Europy Narodów (Naprzód Polsko)
- Mirosław Piotrowski, Lublin, 48 365 głosów, Unia na rzecz Europy Narodów (bezpartyjny, związany z PiS)
- Bogusław Rogalski, Olsztyn, 32 087 głosów, Unia na rzecz Europy Narodów (Naprzód Polsko)
- Witold Tomczak, Poznań, 47 260 głosów, Niepodległość i Demokracja (bezpartyjny, związany z Prawicą Rzeczypospolitej)
- Bernard Wojciechowski, Warszawa I, 3 859 głosów - od 26 października 2005, zastąpił Wojciecha Wierzejskiego, Niepodległość i Demokracja (bezpartyjny)
- Andrzej Zapałowski, Rzeszów, 25 010 głosów - od 20 lipca 2005, zastąpił Filipa Adwenta, Unia na rzecz Europy Narodów (Naprzód Polsko)
Posłowie, których mandat wygasł w trakcie kadencji:
- Filip Adwent, Rzeszów, 28 311 głosów - do 26 czerwca 2005, zmarł, ostatnio Niepodległość i Demokracja
- Wojciech Wierzejski, Warszawa I, 46 198 głosów - do 6 października 2005, objął mandat poselski w polskim Sejmie, ostatnio Niepodległość i Demokracja
Europosłowie Ligi Polskich Rodzin, oprócz bieżącej działalności, podejmują również inicjatywy, które są szeroko komentowane w kuluarach PE i przez niektórych uważane są za kontrowersyjne. Do takich inicjatyw można zaliczyć:
- ofiarowanie kancelarii PE na początku kadencji przez europosła Witolda Tomczaka trzech krzyży, które miały zostać powieszone w sali głównej parlamentu,
- postawienie miniaturowych polskich flag obok miejsc gdzie zasiadają europosłowie LPR (gdy pierwszy raz ustawiono flagi, zostały one usunięte przez niezidentyfikowane do tej pory osoby),
- zorganizowanie przez posłów LPR wystawy antyaborcyjnej w listopadzie 2005 w budunku Parlamentu Europejskiego w Brukseli. Wystawa została ostro skrytykowana przez posłów socjalistycznych, których oburzyło to, że na wystawie używano porównań aborcji z nazistowskimi obozami koncentracyjnymi.
Maciej Giertych został odwołany z funkcji przewodniczącego delegacji polskiej w grupie Niepodległość i Demokracja po oskarżeniu przez resztę posłów o defraudację środków przeznaczonych na działalność polityczną całej delegacji.
[edytuj] Posłowie i senatorowie
[edytuj] Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej V kadencji
poseł, okręg wyborczy, liczba głosów
- Przemysław Andrejuk, Chełm, 7 000 głosów
- Witold Bałażak, Radom, 6 420 głosów
- Krzysztof Bosak, Zielona Góra, 3 764 głosy
- Edward Ciągło, Nowy Sącz, 9 470 głosów
- Marian Daszyk, Krosno, 8 276 głosów - do 26 października 2005, został posłem niezrzeszonym
- Janusz Dobrosz, Wrocław, 14 655 głosów
- Andrzej Fedorowicz, Białystok, 12 752 głosy
- Roman Giertych, Warszawa I, 35 812 głosów
- Witold Hatka, Bydgoszcz, 5 856 głosów
- Jan Jarota, Białystok, 3 763 głosy
- Marek Kawa, Opole, 6 346 głosów
- Janusz Kołodziej, Krosno, 3 786 głosów
- Marek Kotlinowski, Kraków, 9 421 głosów - do 27 października 2006, wybrany na sędziego Trybunału Konstytucyjnego
- Bogusław Kowalski, Siedlce, 6 274 głosy - do 27 kwietnia 2006, został posłem niezrzeszonym
- Andrzej Mańka, Lublin, 10 646 głosów
- Arnold Masin, Piotrków Trybunalski, 4 168 głosów
- Gabriela Masłowska, Lublin, 11 977 głosów - do 27 kwietnia 2006, została posłem niezrzeszonym
- Halina Murias, Rzeszów, 6 062 głosy
- Leszek Murzyn, Chrzanów, 7 220 głosów
- Mirosław Orzechowski, Łódź, 3 474 głosy - od 7 kwietnia 2006, zastąpił Ewę Sowińską
- Edward Ośko, Olsztyn, 5 725 głosów
- Stanisław Papież, Kraków, 2 444 głosy - od 14 listopada 2006, zastąpił Marka Kotlinowskiego
- Radosław Parda, Kielce, 7 856 głosów
- Daniel Pawłowiec, Sieradz, 5 685 głosów
- Szymon Pawłowski, Warszawa II, 7 984 głosy
- Elżbieta Ratajczak, Kalisz, 8 342 głosy
- Bogusław Sobczak, Tarnów, 6 480 głosów
- Anna Sobecka, Toruń, 13 761 głosów - do 27 kwietnia 2006, została posłem niezrzeszonym
- Antoni Sosnowski, Sosnowiec, 5 537 głosów
- Ewa Sowińska, Łódź, 8 536 głosów - do 30 marca 2006, wybrana na Rzecznika Praw Dziecka
- Robert Strąk, Gdynia, 13 859 głosów
- Piotr Ślusarczyk, Legnica, 7 863 głosy
- Rafał Wiechecki, Szczecin, 6 058 głosów
- Wojciech Wierzejski, Chełm, 4 932 głosy
- Zygmunt Wrzodak, Rzeszów, 18 921 głosów - do 26 października 2005, został posłem niezrzeszonym
- Stanisław Zadora, Bielsko-Biała, 6 463 głosy
[edytuj] Senatorowie VI kadencji
senator, okręg wyborczy, liczba głosów
- Ryszard Bender, Lublin, 89 813 głosy - do 11 grudnia 2006
- Adam Biela, Chełm, 60 133 głosy - do 27 kwietnia 2006
- Waldemar Kraska, Siedlce, 54 260 głosów - do 27 kwietnia 2006
- Janusz Kubiak, Piła, 52 357 głosów - do 11 grudnia 2006
- Mieczysław Maziarz, Rzeszów, 93 171 głosów - do 10 maja 2006
- Jan Szafraniec, Białystok, 88 268 głosów - do 11 grudnia 2006
- Ludwik Zalewski, Białystok, 70 355 głosów - do 11 grudnia 2006
Wszyscy senatorowie wybrani z listy LPR tworzyli od 12 grudnia 2006 Senatorski Klub Narodowy.
[edytuj] Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IV kadencji
Stan na koniec kadencji:
poseł, okręg wyborczy, liczba głosów
- Janusz Dobrosz, Wrocław, 5 131 głosów - od 2003, wybrany z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego
- Andrzej Fedorowicz, Białystok, 3 920 głosów
- Roman Giertych, Warszawa II, 13 261 głosów
- Stanisław Gudzowski, Zielona Góra, 6 197 głosów
- Witold Hatka, Bydgoszcz, 12 699 głosów
- Zbigniew Jacyna-Onyszkiewicz, Poznań, 5 565 głosów - od 17 czerwca 2004, zastąpił Macieja Giertycha
- Marek Kotlinowski, Kraków, 22 571 głosów
- Andrzej Mańka, Lublin, 5 635 głosów - od 2002, wybrany z listy Prawa i Sprawiedliwości
- Gabriela Masłowska, Lublin, 12 243 głosy
- Halina Murias, Rzeszów, 4 101 głosów
- Leszek Murzyn, Chrzanów, 5 910 głosów
- Stanisław Papież, Kraków, 3 080 głosów
- Elżbieta Ratajczak, Kalisz, 1 894 głosy - od 18 czerwca 2004, zastąpiła Witolda Tomczaka
- Anna Sobecka, Toruń, 18 457 głosów
- Ewa Sowińska, Łódź, 4 035 głosów - od 17 czerwca 2004, zastąpiła Urszulę Krupę
- Robert Strąk, Gdynia, 5 775 głosów
- Zenon Tyma, Opole, 10 853 głosy - od 2004, wybrany z listy Samoobrony Rzeczpospolitej Polskiej
- Zygmunt Wrzodak, Rzeszów, 32 434 głosy
- Stanisław Zadora, Bielsko-Biała, 8 812 głosów
Inni posłowie klubu LPR w Sejmie IV kadencji:
poseł, okręg wyborczy, liczba głosów, przynależność na końcu kadencji
- Jerzy Czerwiński, Opole, 5 718 głosów, Ruch Katolicko-Narodowy
- Maciej Giertych, Poznań, 10 119 głosów - do 16 czerwca 2004, wybrany do Parlamentu Europejskiego
- Grzegorz Górniak, Wałbrzych, 4 401 głosów, Dom Ojczysty
- Krystyna Grabicka, Sieradz, 7 594 głosy, Ruch Katolicko-Narodowy
- Dariusz Grabowski, Radom, 5 022 głosy - od 2002 do 16 czerwca 2004, wybrany do Parlamentu Europejskiego, wybrany z listy PSL
- Mariusz Grabowski, Tarnów, 19 002 głosy, Porozumienie Polskie
- Gabriel Janowski, Siedlce, 21 651 głosów, Ruch Patriotyczny
- Ewa Kantor, Rzeszów, 5 958 głosów, Dom Ojczysty
- Ryszard Kędra, Krosno, 9 628 głosów, poseł niezrzeszony
- Tadeusz Kędziak, Piotrków Trybunalski, 3 853 głosy, Ruch Odbudowy Polski
- Bohdan Kopczyński, Szczecin, 5 452 głosy, poseł niezrzeszony
- Zofia Krasicka-Domka, Nowy Sącz, 15 755 głosów, Dom Ojczysty
- Urszula Krupa, Łódź, 6 093 głosy - do 16 czerwca 2004, wybrana do Parlamentu Europejskiego
- Piotr Krutul, Białystok, 21 698 głosów, Dom Ojczysty
- Henryk Lewczuk, Chełm, 7 224 głosy, Ruch Odbudowy Polski
- Robert Luśnia, Lublin, 9 205 głosów, poseł niezrzeszony
- Jan Łopuszański, Radom, 14 355 głosów, Porozumienie Polskie
- Antoni Macierewicz, Warszawa I, 24 900 głosów, Ruch Katolicko-Narodowy
- Halina Nowina-Konopka, Olsztyn, 11 308 głosów, Porozumienie Polskie
- Jan Olszewski, Warszawa, 13 255 głosów, Ruch Odbudowy Polski
- Bogdan Pęk, Kraków, 8 113 głosów - od 2002 do 16 czerwca 2004, wybrany do Parlamentu Europejskiego, wybrany z listy PSL
- Józef Skowyra, Piła, 6 711 głosów, Dom Ojczysty
- Antoni Stanisław Stryjewski, Wrocław, 12 492 głosy, Ruch Katolicko-Narodowy
- Gertruda Szumska, Gdańsk, 6 596 głosów, Dom Ojczysty
- Halina Szustak, Legnica, 7 516 głosów, Dom Ojczysty
- Stanisław Szyszkowski, Kielce, 5 492 głosów, Dom Ojczysty
- Witold Tomczak, Kalisz, 15 861 głosów - do 16 czerwca 2004, wybrany do Parlamentu Europejskiego
Poseł LPR w Sejmie IV kadencji, który powrócił do Samoobrony RP, wybrany z listy Samoobrony RP:
- Zdzisław Jankowski, Konin, 7 446 głosów
[edytuj] Senatorowie V kadencji
Stan na koniec kadencji:
senator, okręg wyborczy, liczba głosów
- Adam Biela, Chełm, 86 582 głosy
- Ryszard Matusiak, Legnica, 6 150 głosów - od 28 lipca 2004, wybrany w wyborach uzupełniających
- Zofia Skrzypek-Mrowiec, Bielsko-Biała, 6 320 głosów - od 29 września 2004, wybrana w wyborach uzupełniających
- Jan Szafraniec, Białystok, 111 717 głosów
Senator LPR w Senacie V kadencji, który przeszedł do SDPL, wybrany z listy PSL:
- Józef Sztorc, Tarnów, 55 846 głosów
[edytuj] Ruch Młodych Ligi Polskich Rodzin
Ruch Młodych Ligi Polskich Rodzin (Ruch Młodych LPR, RM LPR) został utworzony 12 grudnia 2006 przez Romana Giertycha jako endecka młodzieżówka Ligi Polskich Rodzin. Zgodnie z przemówieniem okolicznościowym wygłoszonym przez wicepremiera Rządu RP, od dnia 12 grudnia 2006 ugrupowanie Młodzież Wszechpolska (MW) przestała być zapleczem partii LPR, a miano to zostało powierzone przez premiera Giertycha Ruchowi Młodych LPR jako nowej platformie młodzieży endeckiej[13].
Budową struktur nowej młodzieżówki zajął się Krzysztof Bosak, były prezes MW, który wystąpił ze struktur tego stowarzyszenia. Został on również szefem RM LPR[14], jednak 13 czerwca 2008 zrezygnował z członkostwa w partii.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ "Myśl Polska" z 2001
- ↑ Wybory 2005 – sylwetki kandydatów. rzeczpospolita.pl. [dostęp 13 października 2011].
- ↑ Po wotum zaufania dla rządu. money.pl, 11 listopada 2005. [dostęp 6 lipca 2011].
- ↑ Prezydent powołał nowych członków rządu: Lepper i Giertych wicepremierami. money.pl, 5 maja 2005. [dostęp 6 lipca 2011].
- ↑ Libertas, LPR, Naprzód Polsko i PSL "Piast" razem. tvn24.pl, 21 kwietnia 2009. [dostęp 19 lutego 2011].
- ↑ Wyniki głosowania. pkw.gov.pl. [dostęp 19 lutego 2011].
- ↑ LPR wystartuje w wyborach parlamentarnych. lpr.pl, 10 kwietnia 2011. [dostęp 31 maja 2011].
- ↑ Grupa Robocza – Wybory 2011. wicipolskie.org, 26 maja 2011. [dostęp 13 października 2011].
- ↑ Ważna decyzja wyborcza Zarządu Głównego LPR. lpr.pl, 16 sierpnia 2011. [dostęp 16 sierpnia 2011].
- ↑ Dmowskiego do Ligi bym nie przyjął. gazeta.pl, 16 lipca 2006. [dostęp 13 października 2011].
- ↑ Liga nie chce oddać złotówki. dziennik.pl, 5 listopada 2007. [dostęp 13 października 2011].
- ↑ LPR startowała z listy Libertas.
- ↑ LPR zrywa związki z wszechpolakami. wp.pl, 12 grudnia 2006. [dostęp 19 lutego 2011].
- ↑ Krzysztof Bosak zajmie się tworzeniem struktur Ruchu Młodych LPR. lpr.pl. [dostęp 19 lutego 2011].
