Język mindong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Język Mindong
闽东语
Obszar południowe Chiny (głównie prow. Fujian), Malezja, Azja Płd.-Wsch.
Liczba mówiących 9,1 mln[1]
Klasyfikacja genetyczna Język chiński
*Języki min
*Język mindong
Pismo pismo chińskie
Kody języka
ISO 639-1 zh
ISO 639-2 chi/zho
ISO 639-3 cdo
SIL cdo
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
WiktionaryPl.svg
W Wikisłowniku: Słownik języka mindong
Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko- online
Język mindong
Nazwa chińska
Hanyu pinyin Mǐndōngyǔ
Zn. tradycyjne 閩東語
Zn. uproszczone 闽东语

Język mindong – język lub grupa blisko spokrewnionych języków (dialektów) wywodzących się z południa Chin – prowincji Fujian. Mindong oznacza wschodnią część prowincji Fujian – Min (閩 ) to krótka nazwa prowincji, a dong (东) oznacza "wschód". Obecnie językiem mindong mówi się najczęściej we wschodnim Fujianie, w okolicach miast Fuzhou i Ningde. Dialekt z Fuzhou jest uznawany za odmianę prestiżową i standard języka. Mindong używany jest także w Brunei (ok. 7000 osób), Malezji (252 000), Indonezji (20 000), Tajlandii (24 000) i Singapurze (23 000).

Fuzhou, centrum języka Mindong

Język mindoński należy do grupy min języków chińskich.

Przypisy

  1. Chinese, Min Dong (ang.). ethnologue.com. [dostęp 2010-12-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]