Język manipuri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
মনিপুরি (manipuri)
Obszar Indie, Bangladesz, Birma
Liczba mówiących ok. 1,4 miliona [1]
Klasyfikacja genetyczna Chińsko-tybetańska
Języki tybetańskie
••Języki tybeto-birmańskie
•••Język manipuri
Pismo bengalskie
Status oficjalny
język urzędowy Indie (stan Manipur)
Kody języka
ISO 639-1 brak
ISO 639-2 mni
SIL MNI
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Manipuri (মনিপুরি), zwany również meitei-lon (মেইতেই লোন্), meitei-lol (মেইতেই লোল্) – główny język w indyjskim stanie Manipur, używany jako lingua franca do komunikacji pomiędzy różnymi grupami etnicznymi. Od 1992 język urzędowy (pod nazwą "manipuri") w stanie Manipur, używany jest także w stanach Asam i Tripura, oraz w Bangladeszu i Birmie.

Manipuri należy do grupy tybeto-birmańskiej sino-tybetańskiej rodziny językowej. Jest językiem tonalnym, nie należy go mylić z bishnupriya-manipuri, innym językiem używanym w Manipurze, należącym do rodziny języków indoeuropejskich.

Do XVIII w. manipuri posiadał własny system pisma (pismo meitei), obecnie jest najczęściej zapisywany alfabetem bengalskim, chociaż dawne pismo ostatnio przeżywa pewien renesans[2].

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]