Język hakka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
客家話/客家话 Hak-kâ-fa
Obszar Chińska Republika Ludowa, Hongkong, Makau, Republika Chińska, Korea Północna, Korea Południowa, Wietnam, Singapur, Filipiny, Kambodża, Malezja i inne kraje
Liczba mówiących około 30 mln[1]
Ranking  ?
Klasyfikacja genetyczna Chińsko-tybetańska
Pismo pismo chińskie
Regulowany przez  ?
Kody języka
ISO 639-1 zh
ISO 639-2 chi
ISO 639-3 hak
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Język hakka (chin. trad.: 客家話, chin. upr.: 客家话, pinyin: Kèjiāhuà; język hakka: Hak-kâ-fa) – jeden z najważniejszych języków chińskich, używany głównie w południowych Chinach, w wielu lokalnych wersjach dialektalnych, w prowincjach Guangdong, Fujian, Jiangxi, Kuangsi, Syczuan, Hunan i regionie autonomicznym Kuejczou, a także na wyspie Hajnan i na Tajwanie.

Zasięg geograficzny języka hakka

Język hakka nie jest wzajemnie zrozumiały dla użytkowników innych odmian języka chińskiego, z wyjątkiem języka kantońskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Chinese, Hakka (ang.). ethnologue.com. [dostęp 2010-12-16].