Język birmański
 |
|
| Obszar | Birma, Tajlandia, Bangladesz, Malezja, |
| Liczba mówiących | język ojczysty: 32 mln drugi język: 10 mln[1] |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki chińsko-tybetańskie Tybeto-birmańskie Język birmański |
| Pismo | birmańskie |
| Status oficjalny | |
| język urzędowy | Birma |
| Regulowany przez | Komisja Języka Birmańskiego |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | my |
| ISO 639-2 | bur / mya |
| ISO 639-3 | mya |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
 |
|
 |
|
Język birmański – język z grupy tybeto-birmańskiej języków chińsko-tybetańskich, używany jako język ojczysty przez ponad 30 milionów ludzi oraz przez dalsze 10 milionów jako środek komunikacji ponadetnicznej w Birmie, gdzie posiada status języka urzędowego. Do jego zapisu stosuje się pismo birmańskie.
Birmański język literacki silnie różni się od języka mówionego, niektórzy językoznawcy uważają je nawet za dwa odmienne języki.
Język birmański jest językiem tonalnym. Wyróżnia się pięć tonów[2]
- Ton wysoki, sylaba krótka
- Ton opadający, sylaba długa
- Ton niski, równy, sylaba długa
- Sylaba krótka zakończona zwarciem krtaniowym
- Sylaba słaba (zredukowana)
Pod względem składni należy zasadniczo do typu SOV (podmiot-dopełnienie-orzeczenie), ale zdania mogą mieć też strukturę OSV, czyli czasownik zawsze znajduje się na końcu zdania.
Przypisy
- ↑ Ethnologue report for language code: mya
- ↑ Vicky Bowman: Burmese, Lonely Planet Phrasebooks, str. 17
[edytuj] Bibliografia
- Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5
- Vicky Bowman: Burmese, Lonely Planet Phrasebooks, ISBN 978 1 74104 027 2
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Dane Ethnologue dla języka birmańskiego
- Strona o nauce birmańskiego (ang.)
- Wiadomości BBC w języku birmańskim (birm.)
|
||||||||
