Języki urzędowe Indii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Indie zamieszkiwane są przez różne ludy, które posługują się w sumie 415 językami[1] i około 1600 dialektami.[2]

Konstytucja Indii przyznała specjalny status dwóm językom: hindi i angielskiemu jako oficjalnym językom komunikacji w rządzie centralnym Indii. Ponadto wyróżniono 21 języków dodatkowych, które mogą być przyjmowane przez poszczególne stany federacji jako regionalne języki urzędowe. Języki te należą do różnych rodzin i grup językowych: indoeuropejskich, drawidyjskich, munda i innych.

Od 1965 rząd indyjski przymierzał się do stopniowego wycofania języka angielskiego i zastępowania go przez hindi. Angielski miał być jedynie językiem pomocniczym administracji (np. w sądownictwie), i to tylko do momentu, gdy będzie można wprowadzić hindi w całej administracji. Wywołało to jednak protesty pozostałych grup językowych nie posługujących się hindi (hindi posługuje się tylko 180 mln (1991)[1] spośród miliarda mieszkańców subkontynentu). Jednocześnie na skutek postępującej modernizacji i industrializacji kraju, angielski jest coraz częściej używany, zwłaszcza przez kręgi biznesowe.

Języki urzędowe (administracja centralna)[edytuj | edytuj kod]

  1. hindi
  2. angielski (pomocniczy)

Pozostałe języki urzędowe (wyznaczone do użytku urzędowego na poziomie stanowym)[edytuj | edytuj kod]

  1. assamski (język urzędowy w stanie Asam)
  2. bengalski (język urzędowy w stanach Tripura i Bengal Zachodni)
  3. bodo (język urzędowy w stanie Asam)
  4. dogri (język urzędowy w stanie Dżammu i Kaszmir)
  5. gudźarati (język urzędowy w stanach i terytoriach Dadra i Nagarhaweli, Daman i Diu oraz Gujarat)
  6. hindi (język urzędowy w stanach i terytoriach Andamany i Nikobary, Bihar, Czandigarh, Chhattisgarh, Delhi, Hariana, Himachal Pradesh, Jharkhand, Madhya Pradesh, Radżastan, Uttar Pradesh i Uttarakhand)
  7. kannada (język urzędowy w stanie Karnataka)
  8. kaszmirski (język urzędowy w stanie Dżammu i Kaszmir)
  9. konkani (język urzędowy w stanie Goa)
  10. maithili (język urzędowy w stanie Bihar)
  11. malajalam (język urzędowy w stanach Kerala i na Lakszadiwach)
  12. manipuri (język urzędowy w stanie Manipur)
  13. marathi (język urzędowy w stanie Maharashtra)
  14. nepali (język urzędowy w stanie Sikkim)
  15. orija (język urzędowy w stanie Orisa)
  16. pendżabski (język urzędowy w stanie Pendżab)
  17. sanskryt (język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii, używany w ceremoniach religijnych oraz przez niewielkie grupy ludności rozproszone po całym kraju)
  18. santali (właściwy dla grupy plemion zamieszkującej płaskowyż Chota Nagpur na terenie stanów: Bihar, Chhattisgarh, Jharkhand i Orisa)
  19. sindhi (zachodnie pogranicze stanów Gujarat i Radżastan)
  20. tamilski (język urzędowy w stanach i terytoriach Puducherry i Tamil Nadu)
  21. telugu (język urzędowy w stanie Andhra Pradesh)
  22. urdu (język urzędowy w stanie Dżammu i Kaszmir)

Inne popularne języki Indii[edytuj | edytuj kod]

(bez oficjalnego statusu, ale którymi posługuje się ponad 5 milionów osób)
  1. awadhi
  2. bhodźpuri (w stanie Bihar)
  3. bundeli
  4. ćhattisgarhi (w stanie Chhattisgarh)
  5. haryanvi (w stanie Hariana)
  6. kanaudźi (w stanie Uttar Pradeś)
  7. magahi (w południowej części stanu Bihar)
  8. marwari (w Radżastanie)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy