Język dogri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
डोगरी ڈوگرى (dogri)
Obszar Indie
Liczba mówiących ok. 2 mln (1997)
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
 Języki indoirańskie
  Języki indoaryjskie
   Język dogri
Pismo dewanagari, arabskie
Status oficjalny
język urzędowy Indie (stan Dżammu i Kaszmir)
Kody języka
ISO 639-1
ISO 639-3 doi
Dialekty
ISO 639-3: dgo - dogri
ISO 639-3: xnr - kangri
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Zasięg geograficzny języka dogri

Dogri (डोगरी) - język indoaryjski, używany przez ok. 2 mln osób[1] w Indiach, głównie w regionie Dżammu indyjskiego stanu Dżammu i Kaszmir, poza tym w stanach Pendżab, Himachal Pradesh oraz w Pakistanie. Dogri jest klasyfikowany jako należący do grupy językowej zachodnie pahari. Język ten jest określany jako "pahari" w Pakistanie. Co stanowi rzadkość wśród języków indoeuropejskich, dogri jest językiem tonalnym, podobnie jak inne języki zachodniego pahari oraz język pandźabi.

Zapisywany jest obecnie najczęściej w indyjskim alfabecie sylabicznym dewanagari lub w alfabecie arabskim.

Status[edytuj | edytuj kod]

Tradycyjnie dogri był klasyfikowany za G. Griersonem [2] jako jeden z tzw. górskich dialektów pendżabskich i niekiedy można nadal spotkać się z tego rodzaju stwierdzeniami językoznawców, mimo że język ten został uznany w 1969 roku za niezależny język, o odrębnej tradycji literackiej przez Indyjską Akademię Literatury. [3]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5

Przypisy

  1. Ethnologue report for language code: dgo
  2. G.A. Grierson, Linguistic Survey of India, 1916, vol. IX, s. 651
  3. Sieklucka Anna: Język pendźabski, Wydawnictwo Akademickie DIALOG, Warszawa 1998