Język kaszmirski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
کٲشُر, कॉशुर (kạ̄šur), कश्मीरी (kašmīrī)
Obszar Indie, Pakistan
Liczba mówiących 5,6 mln[1]
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
 Języki indoirańskie
  Języki indoaryjskie
   Języki dardyjskie
    Język kaszmirski
Pismo arabskie
Status oficjalny
język urzędowy Indie (Dżammu i Kaszmir)
Kody języka
ISO 639-1 ks
ISO 639-2 kas
ISO 639-3 kas
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
logo Wikipedii
Wikipedia w języku kaszmirskim

Język kaszmirski (कॉशुर trb. kaśur lub कश्मीरी trb. kaśmiri, کٲشُر trb. kaśur ) – język dardyjski używany w Kaszmirze, spornym terytorium pomiędzy Indiami i Pakistanem. Jest językiem indoeuropejskim typu SVO. Posiada cztery przypadki gramatyczne: mianownik, dopełniacz, celownik oraz ergatyw.

Do zapisu języka kaszmirskiego używa się trzech alfabetów. Tradycyjnie zapisywano go pismem śarada, jednak dziś jego użycie ogranicza się niemal wyłącznie do celów religijnych przez Panditów. Współcześnie używany jest pismo persko-arabskie lub niekiedy pismo dewanagari. W związku z rozwojem komunikacji elektronicznej czasami spotyka się również transliterację w alfabecie łacińskim.

Ocenia się, że literatura kaszmirska ma około 750 lat, a więc mniej więcej tyle samo, co literatura we współczesnym języku angielskim. W 1919 brytyjski lingwista George Abraham Grierson stwierdził, że kaszmirski jest jedynym spośród języków dardyjskich, posiadającym własną literaturę.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]