Jeff Beck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jeff Beck
JeffBeckCrossroads2007.jpg
Jeff Beck na Crossroads Guitar Festival w 2007
Imię i nazwisko Jeff Beck
Data i miejsce urodzenia 24 czerwca 1944
Wallington
Pochodzenie  Anglia
Instrument gitara elektryczna
Gatunek blues, rock psychodeliczny, hard rock, heavy metal, jazz-rock, blues rock
Zawód muzyk
Wytwórnia płytowa EMI, Epic
Powiązania The Yardbirds, The Jeff Beck Group, The Honeydrippers, Beck, Bogert & Appice, Big Town Playboys, Upp
Instrument
Fender Stratocaster
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Jeff Beck (ur. 24 czerwca 1944 w Wallington w Anglii[1]) – brytyjski gitarzysta rockowy związany z takimi gatunkami i stylami muzycznymi jak rock psychodeliczny, hard rock, heavy metal, jazz-rock, blues rock.

W 2003 został sklasyfikowany na 14. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów magazynu Rolling Stone[2], zaś w 2011 na 5. Z kolei w 2004 roku muzyk został sklasyfikowany na 24. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów heavymetalowych wszech czasów magazynu Guitar World[3]. W 2009 został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[4].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jeff Beck rozpoczął swą karierę muzyka w 1964 w grupie The Tridents oraz współpracując z zespołem Screaming Lord Sutch and The Savages. W marcu 1965 zastąpił Erica Claptona w znanej grupie The Yardbirds. Zespół ten opuścił jesienią 1966, zastąpiony z kolei przez Jimmy'ego Page'a, lecz ten krótki okres współpracy pozwolił mu zdobyć szerszą popularność i uznanie dla jego umiejętności. Duży wpływ na jego twórczość wywarł Jimi Hendrix[5].

W 1968 założył swój własny zespół Jeff Beck Group, w którym wokalistą był mało jeszcze znany Rod Stewart, a na gitarze basowej grał Ron Wood. W tym składzie zespół nagrał płyty: Truth i Beck-ola. Mimo odejścia Stewarta z grupy w 1969, Jeff Beck Group nagrała jeszcze dwie udane płyty z nowym wokalistą, a Jeff Beck zdobył reputację jednego z najlepszych profesjonalnych gitarzystów rockowych świata. W 1972 Jeff Beck Group zakończyła działalność, a sam Beck nagrał płytę Beck Bogert Appice z muzykami z zespołu Vanilla Fudge.

W 1975 Beck ponownie skompletował zespół muzyków i nagrał następnie dwie wysoko oceniane płyty Blow by Blow i Wired.

W latach 80. artysta nagrał zaledwie trzy płyty, zróżnicowane jeśli chodzi o oceny krytyków, udzielał się także jako gitarzysta sesyjny (np Tina Turner "Private Dancer") z tego właśnie okresu pochodzi jedyny popowy hit Becka "People Get Ready" z wokalem Roda Stewarta. Zwieńczeniem tego okresu w karierze jest jeden z najlepszych albumów w karierze "Guitar Shop" uhonorowany w 1990 roku nagrodą Grammy.

W latach 90. gitarzysta niemal zupełnie zniknął z rynku, przypominając o sobie jedynie sporadycznymi nagraniami i występami. Jedne z najlepszych partii nagrał na wydanym w 1992 roku albumie Rogera Watersa "Amused to Death".

Do muzycznej aktywności powrócił w 1999 roku wydając płytę Who Else!, na której miesza rock z techno, z naciskiem położonym jednak na ten pierwszy gatunek. Kolejne albumy Becka utrzymane są w tym samym klimacie.

Obok kariery solowej Jeff Beck często uczestniczy w nagraniach innych muzyków, będąc cenionym instrumentalistą sesyjnym. Współpracował z takimi artystami jak: Eric Clapton, Brian May, Rod Stewart, Tina Turner, Steve Winwood, Tangerine Dream, John McLaughlin, Mick Jagger, Jon Bon Jovi, Alice in Chains, Donovan, Roger Waters, Jan Hammer, Stevie Ray Vaughan, Stevie Wonder, ZZ Top, Screaming Lord Sutch i wielu innych.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy solowe
  • 1968 Truth [Jeff Beck Group]
  • 1969 Beck-Ola [Jeff Beck Group]
  • 1971 Rough and Ready [Jeff Beck Group]
  • 1972 Jeff Beck Group [Jeff Beck Group]
  • 1972 Shapes of Things (Springboard)
  • 1972 Beck Bogert Appice [Beck Boggert Appice (BBA)]
  • 1975 Blow by Blow
  • 1976 Wired
  • 1977 Jeff Beck with the Jan Hammer Group Live
  • 1980 There and Back
  • 1985 Flash
  • 1989 Jeff Beck's Guitar Shop
  • 1992 Frankie's House
  • 1993 Crazy Legs
  • 1995 Up
  • 1999 Who Else!
  • 2001 Jeff
  • 2002 Blue Wind
  • 2003 You Had It Coming
  • 2010 Emotion and commotion

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • Powiększenie (1966) (scena koncertu grupy The Yardbirds z Jeffem Beckiem jako gitarzystą prowadzącym i Jimmym Page'em jako gitarzystą basowym)
  • Jeff Beck Performing This Week... Live at Ronnie Scott's (2009)
  • Rock Prophecies (2009, film dokumentalny, reżyseria: John Chester)[6]
  • Rock 'N' Roll Party - Honouring Les Paul (2011)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]