Jon Bon Jovi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jon Bon Jovi
Jon Bon Jovi.jpg
Jon Bon Jovi, 2009
Imię i nazwisko John Francis Bongiovi Jr.
Pseudonim Jon Bon Jovi
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1962
Perth Amboy
Pochodzenie Stany Zjednoczone
Instrument gitara elektryczna, gitara akustyczna, fortepian, harmonijka ustna, trąbka, puzon, instrumenty perkusyjne
Gatunek glam metal, hard rock, pop rock, heavy metal, arena rock, album rock
Zawód muzyk, wokalista, aktor
Wytwórnia płytowa Island Records, Mercury Records
Zespół
Bon Jovi
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Jon Bon Jovi, właśc. John Francis Bongiovi Jr.[1] (ur. 2 marca 1962 w Perth Amboy[1]) – Amerykanin pochodzenia włoskiego, muzyk rockowy, autor tekstów, producent, aktor, założyciel i wokalista grupy Bon Jovi.

W 2006 roku piosenkarz został sklasyfikowany na 31. miejscu listy 100 najlepszych rockowych wokalistów wszech czasów według Hit Parader[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jon Bon Jovi urodził się w Perth Amboy w stanie New Jersey 2 marca 1962 roku. Później, wraz z rodziną, ojcem Johnem seniorem, matką Carol i braćmi Anthonym i Mattem mieszkał i dorastał w Sayreville. Uczęszczał tam do Sayreville War Memorial High School, gdzie poznał swoją przyszłą żonę. Jego przygoda z muzyką rozpoczęła się tradycyjnie – marzeniami. Jon zakładał kilka garażowych zespołów, z którymi grał po okolicznych klubach. O najróżniejszych porach dnia i nocy spędzał mnóstwo czasu na pisaniu własnych piosenek i grze na gitarze, już wtedy było wiadomo, co młody Jon chce robić w życiu – chciał zostać gwiazdą rocka. Właśnie, dlatego spakował walizkę i udał się do Nowego Jorku.

Ale zanim przygoda z muzyką rozpoczęła się na dobre, Jon miał inne zajęcia: pracował w myjni samochodowej, następnie w sklepie z butami, na złomowisku i w barze szybkiej obsługi. W 1980 roku załapał się do studia nagraniowego jako chłopiec na posyłki. Tutaj nocą pisał i nagrywał. Momentem zwrotnym w jego życiu był konkurs talentów organizowany przez lokalną stację radiową WAPP. Zbierali utwory na składankę z piosenkami lokalnych artystów bez kontraktu płytowego. Jon nie mógł przepuścić takiej szansy. Poprosił paru muzyków sesyjnych (wśród nich, obecnego basistę Bon Jovi, Hugh McDonalda) o nagranie wspólnie z nim jego utworu „Runaway”. Piosenka ta znalazła się na wspomnianej składance i stała się radiowym hitem. Od tego czasu kariera Jona potoczyła w dwóch kierunkach: muzycznym i filmowym.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

29 kwietnia 1989 roku w kapliczce ślubów w Las Vegas poślubił swoją szkolną miłość - Dorotheę Hurley (ur.29 września 1962). Z tego związku ma trzech synów i jedną córkę:Stephanie Rose (ur.31 maja 1993),  Jesse James Louis (ur.19 lutego 1995), Jacob Hurley (ur.7 maja 2002) i  Romeo Jon (ur.29 marca 2004).

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Lata 80.[edytuj | edytuj kod]

W tych latach Jon spędzał czas głównie koncertując wraz ze swoim zespołem. Niesamowity sukces ich dwóch albumów: Slippery When Wet i „New Jersey” sprawił, że Jon stał się megagwiazdą. Stał się też najważniejszym promotorem hard-rocka na świecie. Objął pieczę nad zespołami Skid Row i Cinderella, którym (oprócz zwykłej pomocy) załatwił kontrakty, pomagał w produkcji i zabierał w trasę jako support. W 1989 roku zespół wystąpił na Moscow Music Peace Festiwal, a Bon Jovi i lider zespołu zaprosił najważniejsze zespoły na ten festiwal, tj. Scorpions, Skid Row, Mötley Crüe czy Ozzy Osbourne. Nieprawdą jest plotka, pochodząca z tamtych czasów, jakoby Jona miał zrezygnować z roli w filmie Footlose, aby wziąć się za nagrywanie albumu. Lata 80. były najlepszym okresem pod względem świetności zespołu. Pomimo to, nie był to dobry okres dla życia prywatnego wokalisty. Kłótnie w zespole, nadmierne wykorzystanie przez menadżera (który z dnia na dzień dodawał kolejne koncerty śrubując rekord) sprawił, że Jon stanął na skraju załamania nerwowego.

Lata 90.[edytuj | edytuj kod]

Jon wydał album Blaze of Glory, inspirowany filmem Młode strzelby II. Wielki sukces singla „Blaze Of Glory” (Złoty Glob, nominacja do Oscara, Grammy, Nr w USA i prawdopodobnie największy hit roku) wywindował Jona jako solowego artystę na szczyt. Pokazał, że ma talent i bez zespołu także potrafi osiągnąć sukces.Po powrocie uporządkował swoje sprawy i przystąpił do nagrywania nowej płyty z zespołem w rodzimej wytwórni JAMBCO o tytule Keep The Faith. Na okładce tego albumu widzimy pięć dłoni nałożonych na siebie. Ma to sugerować powrót braterstwa w zespole. Na tym albumie zmienia się też muzyka, a Jon ściął swoje długie włosy. W 1995 roku wydano album These Days, zbliżony stylistycznie do gatunku grunge, który promowała ogromna trasa koncertowa po całym świecie. Skończyła się ona w 1996 roku. Po roku odpoczynku Jon wydał drugi solowy album „Destination Anywhere”, który triumf święcił głównie w Europie. W 1998 roku swój drugi solowy album wydał również Richie Sambora.

W międzyczasie Jon rozpoczął drugą karierę – aktorską. Pierwszą rolę (trupa) zagrał w filmie Młode strzelby II, ale występ trwał kilka sekund. Prawdziwa kariera zaczęła się w dobrze odebranym filmie Księżyc i Valentino. Zagrał tam role malarza pokojowego. Krytycy dobrze ocenili debiut filmowy Jona. Karierę kontynuował w dalszych latach z nasileniem w 1997 roku.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Bon Jovi, w sekcji Dyskografia.
Albumy solowe
Rok Album Pozycja na liście Certyfikat
USA
[3]
CAN
[3]
UK
[4]
AUS
[5]
NZL
[6]
JAP
[7]
FRA
[8]
NLD
[9]
AUT
[10]
CHE
[11]
SWE
[12]
1990 Blaze of Glory – Young Guns II 3 2 2 3 4 20 1 4 1
  • USA: 2x platynowa płyta[13]
  • CAN: 2x platynowa płyta[14]
1997 Destination Anywhere
  • Data: 17 czerwca 1997
  • Wydawca: Mercury Records
31 6 2 4 34 2 15 4 1 1 7
  • CAN: platynowa płyta[14]
"—" album nie był notowany

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola Uwagi
1990 "Młode strzelby II" ("Young Guns II") Więzień zestrzelony do jamy niewymieniony w czołówce; western; reżyseria: Geoff Murphy
1995 "Księżyc i Valentino" ("Moonlight and Valentino") Malarz obyczajowy; reżyseria: David Anspaugh
1996 "Gwiazdor" ("The Leading Man") Robin Grange thriller; reżyseria: John Duigan
1997 "Mały świat" ("Little City") Kevin komedia; reżyseria: Roberto Benabib
"Idąc na całość" ("Destination Anywhere") Jon dramat; reżyseria: Mark Pellington
1998 "Amatorzy w konopiach" ("Homegrown") Danny thriller; reżyseria: Stephen Gyllenhaal
"Nie patrz wstecz" ("No Looking Back") Michael dramat; reżyseria: Edward Burns
1999 "W nurtach życia" ("Row Your Boat") Jamey Medows dramat; reżyseria: Sollace Mitchell
"Seks w wielkim mieście" ("Sex and the City") Seth obyczajowy, gościnnie; reżyseria: Michael Spiller
2000 "U-571" Pułkownik Pete Emmett wojenny; reżyseria: Jonathan Mostow
"Podaj dalej" ("Pay It Forward") Ricki dramat; reżyseria: Mimi Leder
2002 "Łowcy wampirów: Los Muertos" ("Vampires: Los Muertos") Derek Bliss horror; reżyseria: Tommy Lee Wallace
"Ally McBeal" Victor Morrison 10 odcinków; serial komediowy; reżyseria: różni
2005 "Kłamstwo" ("Cry_Wolf") Rich Walker thriller; reżyseria: Jeff Wadlow
2006 "Pucked" Frank komedia; reżyseria: Arthur Hiller
2011 "Sylwester w Nowym Jorku" ("New Year's Eve") Jensen komedia romantyczna; reżyseria: Katherine Fugate

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Film:

  • 1995 – The Motion Picture Club: najlepszy debiut roku (za film Moondlight And Valentino)
  • 1997 – Z Awards: 3 nagrody (za film Destination Anywhere)
  • 2002 – My VH-1 Music Awards: najlepszy aktor wśród muzyków (za rolę w Ally McBeal)

Muzyka

  • 1987: Metal Edge Reader’s Choice Awards: Najlepszy wokalista.
  • 1990: Academy Awards: Nominacja dla piosenki „Blaze OF Glory”.
  • 1990: Nominacja do Oscara i Grammy za piosenkę Blaze Of Glory
  • 1991: Golden Globe: najlepsza piosenka do filmu – Blaze Of Glory
  • 1991: ASCAP Film and Television Music Awards: Najlepsze piosenki do filmów.
  • 1997: Kerrang Awards: Nagroda jako autor tekstów.
  • 1997: MTV Europe Music Awards: Najlepszy wokalista.
  • 1998: Brit Awards: Najlepszy międzynarodowy wokalista.
  • 1998: ECHO Awards: Najlepszy międzynarodowy wokalista.

Inne:

  • 1985: Kerrang: Najseksowniejszy obiekt roku.
  • 1990: Silver Cleef Awards – za prace na rzecz innych
  • 1996: Sky Sport – specjalna olimpijska nagroda za pomoc niepełnosprawnym.
  • 2000: Najseksowniejszy Rockman roku według magazynu People.
  • 2000: Humanitarian of the Year by The Food Bank of Monmouth & Ocean Counties for his charitable work on behalf of the people of New Jersey Nagroda za działalność charytatywną.
  • 2001: Honorary doctorate in Humanities degree from Monmouth University in New Jersey, for his success as an entertainer and his humanitarian work – Tytuł Doctora Honoriscausa Universytetu w NJersey.
  • 2002: Najseksowniejszy Rockman roku według magazynu People.
  • 2003: Najseksowniejszy Rockman roku według magazynu People.
  • 2006: Help USA: Nagroda za działalność charytatywną.
  • 2006: Wpisany do „UK Music Hall of Fame”
  • 2006: VH1 Livin’ on a Prayer – Najlepsza piosenka '80's
  • 2007: Grammy Dla Najlepszego Wokalisy Country Wsółpracującego, „Who Says You Can’t Go Home?” (z Jennifer Nettles).
  • 2008: VH1 The Greatest: 100 Sexiest Artists (20 – 1): 14th Sexiest Artist
  • 2008: MTV1 The Best: Najlepsze Piosenki Dekady 1980. Najpopularniejsze Rockowe piosenki 1980-s.
  • 2009: Wpisany do New Jersey Hall of Fame.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 William Ruhlmann: Jon Bon Jovi Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2014-04-15].
  2. Hit Parader’s Top 100 Metal Vocalists of All Time (ang.). www.hearya.com. [dostęp 2010-06-16].
  3. 3,0 3,1 Jon Bon Jovi Billboard Charts (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2014-04-15].
  4. Jon Bon Jovi UK Albums Chart (ang.). www.officialcharts.com. [dostęp 2014-04-15].
  5. Jon Bon Jovi Australian Albums Chart (ang.). australian-charts.com. [dostęp 2014-04-15].
  6. Jon Bon Jovi New Zealand Albums Chart (ang.). charts.org.nz. [dostęp 2014-04-15].
  7. Oricon: Jon Bon Jovi (jap.). www.oricon.co.jp. [dostęp 2014-04-15].
  8. Jon Bon Jovi French Albums Chart (ang.). lescharts.com. [dostęp 2014-04-15].
  9. Jon Bon Jovi Dutch Albums Chart (ang.). dutchcharts.nl. [dostęp 2014-04-15].
  10. Jon Bon Jovi Austrian Albums Chart (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2014-04-15].
  11. Jon Bon Jovi Swiss Albums Chart (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2014-04-15].
  12. Jon Bon Jovi Swedish Albums Chart (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2014-04-15].
  13. RIAA: Jon Bon Jovi (ang.). www.riaa.com. [dostęp 2014-04-15].
  14. 14,0 14,1 Music Canada: Jon Bon Jovi (ang.). www.musiccanada.com. [dostęp 2014-04-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]