Jeleń olbrzymi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jeleń olbrzymi
Megaloceros giganteus
(Blumenbach, 1799)
Okres istnienia: 0.4–0.0077 mln lat temu
Rekonstrukcja
Rekonstrukcja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Podrząd przeżuwacze
Rodzina jeleniowate
Rodzaj Megaloceros
Gatunek jeleń olbrzymi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jeleń olbrzymi, łoś irlandzki (Megaloceros giganteus[1]) – gatunek wymarłego ssaka z rodziny jeleniowatych.

Zamieszkiwał w późnym plejstocenie i wczesnym holocenie od 400 tys. do 7 700 lat temu północną Europę (najwięcej jego szczątków znaleziono w Irlandii), północną Azję i północną Afrykę. Wielkością był zbliżony do łosia, osiągał ok. 2,1 m wysokości w kłębie. Posiadał poroże ponad 3-metrowej rozpiętości, ważące około 40 kg. Żywił się tym, co dzisiejsze jelenie. Z rysunków naskalnych wynika, że człowiek pierwotny często spotykał się z tym stworzeniem i polował na nie.

Ze względu na łopatowaty kształt poroża jeleń olbrzymi był uważany za bliskiego krewniaka daniela. Późniejsze badania morfologiczne i molekularne wskazały jednak na jego bliższe pokrewieństwo z jeleniem szlachetnym i wapiti. Dopiero najnowsze badania genetyczne potwierdziły, że jego najbliższym krewnym jest jednak faktycznie daniel[2].

Jeleń olbrzymi w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Jeleń olbrzymi pojawił się w książkach Zaginiony świat (The Lost World) autorstwa Artura Conana Doyle'a, w Sadze o Królestwie Światła (Legenden om Ljusets rike) autorstwa Margit Sandemo, w cyklu powieściowym "Dzieci Ziemi" "(Earth's Children)" autorstwa Jean Marie Auel, oraz wyprodukowanych przez BBC serialach dokumentalnych Wędrówki z bestiami (Walking with Beasts) i Wędrówki z jaskiniowcami (Walking with Caveman).

Galeria[edytuj | edytuj kod]


Przypisy