Jeziorak
| Jeziorak | |
Jezioro Jeziorak, Jażdżówki k. Iławy. |
|
| Państwo | |
| Powierzchnia | 34,60 km² |
| Wymiary | 27,45 × 2,4 km |
| Głębokość • średnia • maksymalna |
4,1 m 13 m |
| Wysokość lustra | 99,4 m n.p.m. |
| Rzeki wypływające | Iławka |
| Rodzaj jeziora | rynnowe |
Jeziorak (dawniej Gizerek[1] Jezierzyce[2], niem. Geserich See) – jezioro rynnowe położone w północno-wschodniej Polsce w obrębie Pojezierza Iławskiego. Jeziorak jest najdłuższym oraz szóstym pod względem powierzchni jeziorem w Polsce. W jego obrębie działa WOPR Iława.
W 1304 r. w dokumentach Jeziorak wymieniany jest pod nazwą Geyserich, a w 1346 r. – "Geyzerich". Nazwa wywodzi się z języka pruskiego od słowa geeysa – czapla. Pierwotna nazwa brzmiałaby więc Jezioro Czaple. Jedna z wysp jeziora zachowała nazwę "Czaplak" (niem. Czaplakwerde)[3].
Na Jezioraku znajduje się wiele zatok, półwyspów i 16 wysp, a największe z nich to Wielki Ostrów (Wielka Żuława) i Wielki Bukowiec. Jezioro połączone jest z Kanałem Elbląskim. Brzegi jeziora są zalesione – północne wysokim drzewostanem, a południowe niskim. Nad Jeziorakiem leży miasto Iława.
Jezioro o nazwie Jeziorak jest również miejscem akcji książki: "Nowe przygody Pana Samochodzika", gdzie tytułowy bohater szuka skarbów zrabowanych podczas II wojny światowej.
Spis treści |
Ukształtowanie Jezioraka [edytuj]
Oś wąskiego, rynnowego jeziora biegnie z północy na południe, w środkowej części łamiąc się i zmieniając kierunek na południowy wschód, a potem na południowy zachód. W części środkowej Jeziorak rozszerza się; tu leży kilka wysp. Na wysokości wsi Siemiany wybiega na północny wschód zatoka Kraga, która przez jezioro Dauby łączy Jeziorak z Kanałem Elbląskim. Do zachodniego brzegu wpada strumyk z jeziora Urowiec, a nieco wyżej przesmyk wiedzie do jeziora Płaskiego. Główny akwen biegnie dalej ku północy i dzieli się na dwie zatoki: wschodnią ślepą i zachodnią połączoną kanałem z jeziorem Ewingi. Z południowego krańca Jezioraka wypływa rzeka Iławka, tutaj też leży jedna z największych wysp śródlądowych – Wielka Żuława (82,4 ha) i wejście do kanału łączącego Jeziorak z Jeziorakiem Małym w Iławie. Brzegi Jezioraka są przeważnie wysokie i strome. Zachodni brzeg i środkowa część brzegu wschodniego przylegają do wielkich kompleksów leśnych. Resztę obrzeży pokrywają pola, łąki i mniejsze kępy lasu.
Wyspy [edytuj]
- Wielka Żuława
- Wielki Bukowiec
- Zielony Ostrów (wyspa Łąkowa)
- Kobiecy Ostrów, Rajka (niem. Liebes Insel) wysepka na północnej części Jezioraka, przy wyspie Czaplak
- Lipowy Ostrów, zwana Lipowcem lub Owczą
- Rybackie Kępy
- Wyspy Gierczak
- Czaplak (wyspa) (niem. Czalakwerder, Kranichwerder) wyspa na północnej części Jezioraka
- Wyspa Kępka (niem. Caprera Insel) wysepka na północnej części Jezioraka, na wschód od wyspy Czaplak
- Wyspa Polajńska, Polajńska Kępa (niem. Heuwerder) wysepka na północnej odnodze Jezioraka, na południowy zachód od przysiółka Polajny
inne nazwy wysp według Leydinga
- Kuklina (niem. Lerchen Insel) wysepka na północnej części Jezioraka, za zachód od przysiółka Polajny
Fauna Jezioraka [edytuj]
Ryby [edytuj]
Jezioro Jeziorak jest bogate w różnorodne gatunki ryb takie, jak:
- lin
- sum
- sandacz
- tołpyga
- szczupak
- węgorz
- karaś
- leszcz
- płoć
- karp
- okoń
- jazgarz
- ukleja
- krąp
- miętus pospolity
Ptaki [edytuj]
Jeziorak jest miejscem życia wielu gatunków zwierząt.
Wśród trzcinowisk gnieżdżą się:
Jezioro Jeziorak jest terenem polowań:
Na jednej z wysp Jezioraka [Polajńska Kępa] gnieżdżą się kormorany i czaple
Oprócz nich żyją m.in.:
Płazy [edytuj]
Podmokłe brzegi Jezioraka są miejscem rozrodu wielu gatunków płazów:
Skorupiaki [edytuj]
Od niedawna w Jezioraku zaczęły się pojawiać raki.
Bibliografia [edytuj]
Gustaw Leyding "Nazwy Fizjograficzne", W: "Morąg – z dziejów miasta i powiatu", Pojezierze, Olsztyn 1973
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Artykuł o wyspach Jezioraka wraz z mapką wysp na Jezioraku - Wyspy i kępy Jezioraka - Piotr Salecki
Przypisy
- ↑ G. Leygind "Nazwy fizjograficzne. W: Morąg – z dziejów miasta i powiatu. Pojezierze, Olsztyn 1973
- ↑ Jezierzyce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom III (Haag – Kępy) z 1882 r.
- ↑ G. Morąg – z dziejów miasta i powiatu. Pojezierze, Olsztyn 1973, str.: 41.
|
||||||||