Kevin sam w domu
| Kevin sam w domu Home Alone |
|
| Gatunek | familijny |
| Data premiery | |
| Kraj produkcji | |
| Język | angielski |
| Czas trwania | 103 minut |
| Reżyseria | Chris Columbus |
| Scenariusz | John Hughes |
| Główne role | Macaulay Culkin |
| Muzyka | Charles Mose Brown Albert Hague John Williams |
| Zdjęcia | Julio Macat |
| Scenografia | John Muto |
| Kostiumy | Jay Hurley |
| Montaż | Raja Gosnell |
| Produkcja | Tarquin Gotch John Hughes Mark Levinson Scott M. Rosenfelt |
| Wytwórnia | Hughes Entertainment 20th Century Fox |
| Dystrybucja | 20th Century Fox |
| Budżet | 15 000 000 USD |
| Kontynuacja | Kevin sam w Nowym Jorku (1992) |
| Nagrody | AllMovie |
Kevin sam w domu (ang. Home Alone) – amerykański film fabularny z 1990 roku w reżyserii Chrisa Columbusa.
Spis treści |
Fabuła [edytuj]
Rodzina McCallisterów na Święta Bożego Narodzenia wyjeżdża do Francji. Rodzinka prawie spóźniła się na samolot, w wyniku całego zamieszania zapomnieli o 8-letnim Kevinie. Od tej pory musi sobie sam radzić w domu. Dwóch złodziei już czyha, żeby okraść dom państwa McCallisterów. Jednak nie wiedzą o tym, że ktoś został w domu. Kevin bawiąc się w dorosłego zastawia na nich pułapki.
Obsada [edytuj]
- Macaulay Culkin – Kevin McCallister: Ośmioletni chłopiec, który pochodzi z dużej rodziny na którą zwykle ściąga kłopoty. Pragnie zostać sam i jego życzenie się spełnia, ale wkrótce przekonuje się, że samotne życie wcale nie jest zabawne. Dzielnie broni swojego domu przed włamywaczami zastawiając na nich pułapki.
- Joe Pesci – Harry Lyme: Jeden z dwóch włamywaczy, którzy chcą okraść dom Kevina. Na początku filmu podszywa się pod policjanta aby dowiedzieć się gdzie i na jak długo wyjeżdżają McCallisterowie.
- Daniel Stern – Marv Merchants: Jeden z dwóch włamywaczy, którzy chcą okraść dom Kevina. Gdy okradnie jakiś dom to zawsze zostawia w nim odkręcony kran twierdząc, że to jego wizytówka.
- Roberts Blossom – Marley: Starszy mężczyzna mieszkający w pobliżu domu McCallisterów. Wygląda strasznie przez co krąży o nim wiele plotek. Początkowo Kevin zawsze ucieka na jego widok. Pod koniec filmu Marley ratuje Kevina z rąk włamywaczy.
- Catherine O'Hara – Kate McCallister: Matka Kevina i żona Petera
- John Heard – Peter McCallister: Ojciec Kevina i mąż Kate
- Gerry Bamman – Frank McCallister: Wujek Kevina i brat Petera
- Terrie Snell – Leslie McCallister: Ciocia Kevina i żona Franka
- Devin Ratray – Buzz McCallister: Brat Kevina
- Hillary Wolf – Megan McCallister: Siostra Kevina
- Michael C. Maronna – Jeff McCallister: Brat Kevina
- Angela Goethals – Linnie McCallister: Siostra Kevina
- Jedidiah Cohen – Rod McCallister: Kuzyn Kevina
- Kristin Minter – Heather McCallister: Kuzynka Kevina
- Kieran Culkin – Fuller McCallister: Kuzyn Kevina
- Daiana Campeanu – Sondra McCallister: Kuzynka Kevina
- Senta Moses – Tracy McCallister: Kuzynka Kevina
- Anna Slotky – Brooke McCallister: Kuzynka Kevina
- John Candy – Gus Polinski
- Larry Hankin – Policjant Balzak
- Jeffrey Wiseman – Mitch Murphy
- Virginia Smith – Georgette
- Matt Doherty – Steffan
- Ralph Foody – gangster nr 1
- Michael Guido – gangster nr 2
- Ray Toler – wujek Rob
- Billie Bird – kobieta na lotnisku
- Bill Erwin – mężczyzna na lotnisku
- Peter Siragusa – Lineman
- Alan Wilder – sprzedający bilety
- Hope Davis – agent French Ticket
Produkcja [edytuj]
Początkowo film miał powstać w wytwórni Warner Bros., a jego budżet ustalono na czternaście milionów dolarów. Kiedy jednak projekt przejęła 20th Century Fox zwiększyła go do siedemnastu milionów[1].
Większość scen nakręcono w Chicago i okolicach. Pozostałe, jak np. te z Paryża to filmowe triki. I tak ujęcia na lotnisku Paryż – Orly sfilmowano w Porcie lotniczym Chicago – O'Hare, a scena, w której Kevin brnie przez zalaną piwnicę próbującą przechytrzyć włamywaczy została nagrana na basenie szkoły New Trier High School. Z kolei scenografię wnętrza samolotu, którym McCallisterowie lecą do Paryża ulokowano na szkolnym boisku do koszykówki[2].
Wiele scen nakręcono w dwupiętrowym, jednorodzinnym domu przy 671 Lincoln Avenue[3] w miejscowości Winnetka, leżącej na przedmieściach Chicago. W filmie pojawia się kuchnia wraz z głównymi schodami, piwnica oraz większa części pierwszego piętra, ale już jadalnia i wszystkie pomieszczenia na parterze (poza kuchnią) zostały zbudowane jako scenografia filmowa. Także znajdujący się w przydomowym podwórku domek na drzewie powstał specjalnie na potrzeby filmu, a po zakończeniu zdjęć został rozebrany. Sam budynek powstał w 1921 r. i miał pięć sypialni, strych, podwójny wolnostojący garaż i szklarnię[4].
W maju 2011 r. dom został wystawiony na sprzedaż za 2 400 000 dolarów. W marcu 2012 r. znalazł się nabywca, który kupił go za 1 585 000 dolarów[3].
Odbiór filmu [edytuj]
W pierwszy weekend film zarobił siedemnaście milionów dolarów i stał się tak popularny, że wyświetlano go w kinach jeszcze długo po okresie świątecznym. Przez dwanaście tygodni utrzymywał się na pierwszym miejscu amerykańskiego box office’u, a przez kolejnych dziesięć był w pierwszej dziesiątce. Ostatecznie film na całym świecie zarobił ponad 477 000 000 dolarów, a w samych tylko Stanach przyniósł 285 000 000 dolarów zysku i stał najbardziej kasowym filmem roku w Ameryce Północnej[5]. Znalazł się także w Księdze rekordów Guinnessa jako najbardziej dochodowa komedia wszech czasów[6].
Pomimo dużej popularności wśród widzów, film został przyjęty z mieszanymi ocenami przez krytyków. Internetowy serwis Rotten Tomatoes opierając się na 41 recenzjach ze średnią ocen 5.2/10, przyznał mu 54%.[7] Z kolei Metacritic, który stosuje standardową skalę ocen, po przejrzeniu stu recenzji oszacował jego wynik na 63, ze wskazaniem na „ogólnie sprzyjające”[8].
Roger Ebert z Chicago Sun-Times przyznał filmowi dwie i pół gwiazdki z czterech uznając, że fabuła jest tak nieprawdopodobna, że poważnie obawiał się o stan Kevina. Pochwalił także grę aktorską Culkina i wymyślne pułapki[9]. Z kolei recenzentka New York Timesa, Caryn James skarżyła się, że pierwsza połowa filmu jest „monotonna i przewidywalna”, w przeciwieństwie do drugiej, którą pochwaliła za prawdziwie komediowy humor. Z uznaniem odniosła się również do rozmowy Kevina z Marley’em, jak również końcowych scen filmu[10]. Magazyn Variety zwrócił uwagę na trafny dobór obsady, a Jeanne Cooper z The Washington Post na komediowe podejście.
Ścieżka dźwiękowa [edytuj]
| Home Alone | ||
| okładka | ||
| Ścieżka dźwiękowa różnych wykonawców | ||
| Wydany | 1990 | |
| Wytwórnia | Sony Music Entertainment | |
| Płyta po płycie | ||
|
– |
Home Alone (1990) |
– |
Ścieżka dźwiękowa z filmu została wydana w 1990 roku przez Sony Music Entertainment i zawierała 19 utworów skomponowanych przez Johna Williamsa i piosenek świątecznych użytych w filmie.
- "Home Alone Main Titles" (4:53)
- "Holiday Flight" (0:59)
- "The House" (2:27)
- "Star of Bethlehem (Orchestral Version)" (2:51)
- "Man of the House" (4:33)
- "White Christmas" (2:40)
- "Scammed by a Kindergartner" (3:55)
- "Please Come Home for Christmas" (Southside Johnny) (2:41)
- "Follow That Kid!" (2:03)
- "Making the Plane" (0:52)
- "O Holy Night" (2:48)
- "Carol of the Bells" (1:25)
- "Star of Bethlehem" (2:59)
- "Setting the Trap" (2:16)
- "Somewhere in My Memory" (1:04)
- "The Attack on the House" (6:53)
- "Mom Returns and Finale" (4:19)
- "Have Yourself a Merry Little Christmas" (Mel Tormé) (3:05)
- "We Wish You a Merry Christmas / End Title" (4:15)
Ciekawostki [edytuj]
- Film Angels with Filthy Souls, który ogląda Kevin powstał specjalnie na potrzeby produkcji i jest parodią gangsterskiego filmu Aniołowie o brudnych twarzach z 1938 roku.
- Parę miesięcy przed premierą, wydano książkę dla dzieci bazującą na filmie. Zawierała ona kilka rozdziałów i scen, które sfilmowano, ale nie umieszczono ich w ostatecznej wersji filmu. Jedną z nich jest scena, w której Marv podaje się za policjanta. Ma to miejsce zaraz po przylocie rodziny Kevina z wakacji w Paryżu. Również z książki wiadomo jakie nazwiska noszą włamywacze.
Przypisy
- ↑ David Teather: Fade to red (ang.). The Guardian, 2007-11-30. [dostęp 2012-11-08].
- ↑ Remembering Home Alone
- ↑ 3,0 3,1 Gary Lucido: Home Alone House Sells For $1.585 Million (ang.). Chicago Tribune, 2012-03-09. [dostęp 2012-11-08].
- ↑ Facts about the Home
- ↑ Movies.com: Movie box office results for the top 50 movies of 1990
- ↑ Home Alone – Movie Review
- ↑ Home Alone Movie Reviews
- ↑ Home Alone Reviews
- ↑ Roger Ebert: Home Alone (ang.). Chicago Sun-Times, 1990-11-16. [dostęp 2012-11-08].
- ↑ Caryn James: Movie Review – Home Alone (ang.). The New York Times, 1990-11-16. [dostęp 2012-11-08].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Oficjalna strona filmu
- Kevin sam w domu w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Kevin sam w domu w bazie filmweb.pl
- Kevin sam w domu w bazie stopklatka.pl
|
||||||||||||||||||
|
||||||||||||||