Kontrowersje wokół okoliczności śmierci generała Władysława Sikorskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jedno z ostatnich zdjęć generała Sikorskiego przed śmiercią.

Kontrowersje wokół okoliczności śmierci generała Władysława Sikorskiego dotyczą m.in. kwestionowania oficjalnych ustaleń dotyczących przyczyn katastrofy lotniczej, dalszych losów córki Sikorskiego - Zofii Leśniowskiej (jej ciała nie odnaleziono), osoby drugiego pilota i roli służb specjalnych różnych państw.

Śledztwo IPN i ekshumacje[edytuj | edytuj kod]

Śledztwo dotyczące okoliczności śmierci premiera i Naczelnego Wodza prowadzi Instytut Pamięci Narodowej[1]. W ramach śledztwa przeprowadzono ekshumacje ciał Sikorskiego oraz gen. Tadeusza Klimeckiego, płk Andrzeja Mareckiego i por. Józefa Ponikiewskiego. Wynika z nich, że wszyscy zginęli w skutek obrażeń wielonarządowych typowych dla katastrofy lotniczej[2][3].

W grudniu 2013 IPN umorzył śledztwo w tej sprawie stwierdzając, że dowody nie pozwalają ani wykluczyć ani potwierdzić tezy o zamachu[4].

Ustalenia Jerzego Maryniaka[edytuj | edytuj kod]

Kwestionowanie oficjalnych ustaleń (według, których katastrofa była spowodowana przez zablokowanie steru wysokości) dotyczących okoliczności katastrofy opiera się na ekspertyzie profesora Jerzego Maryniaka z Politechniki Warszawskiej. Na podstawie symulacji numerycznej lotu Liberatora oraz laboratoryjnych badań tonięcia modelu tego samolotu [5] stwierdzono, że samolot był sprawny przez cały okres lotu i świadomie sterowany do momentu wodowania[6].

Ustalenia Dariusza Baliszewskiego[edytuj | edytuj kod]

Jednym z badaczy opowiadającym się za tezą o zamachu jest dziennikarz Dariusz Baliszewski. Według Baliszewskiego Sikorski i jego współpracownicy zostali zamordowani jeszcze przed lotem w rezydencji gubernatora, a katastrofa była mistyfikacją w celu ukrycia zabójstwa[7]. Baliszewski wskazuje, że za zabójstwem stali niechętni Sikorskiemu Polacy z ppor. Ludwikiem Łubieńskim (szefem polskiej misji wojskowej na Gibraltarze) i Brytyjczycy. Natomiast córka Sikorskiego została uprowadzona przez Sowietów za wiedzą strony brytyjskiej[8].

Ustalenia Tadeusza Kisielewskiego[edytuj | edytuj kod]

Tadeusz Kisielewski nie uznaje ustaleń Baliszewskiego za prawdziwe zwłaszcza w oparciu o wyniki autopsji. Jednocześnie uważa, że ustalenia IPN nie stoją w sprzeczności z ustaleniami prof. Maryniaka[9]. Według Kisielewskiego, że główną rolę w przeprowadzeniu kontrolowanego wodowania samolotu odegrał nie pierwszy pilot Eduard Prchal, ale podmieniony drugi pilot[10].

Kisielewski wskazuje na stronę sowiecką, jako głównego inspiratora i sprawcę zamachu. Podobnie jak Baliszewski uważa, że Leśniowska została porwana przez Sowietów. Sugeruje on, że została ona wysłana przez ojca na tajne rozmowy z Sowietami. Miał jej towarzyszyć sekretarz Adam Kułakowski (jego ciało nie zostało odnalezione). Z negocjatorów mieli stać się zakładnikami[11] przetrzymywanymi w wilii NKWD pod Moskwą. W 1945 miała miejsce nieudana wyprawa mająca na celu uwolnienie córki Sikorskiego[12]. Ponadto nie istnieje żadne potwierdzenie, że Leśniowska weszła na pokład samolotu[13].

Odniesienia w kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

  • Czynności nurków dokonujących poszukiwań w morzu po katastrofie zostały ukazany w filmie The Silent Enemy 1958, przedstawiającym historię m.in. Lionela Crabba.
  • Niemiecki dramaturg Rolf Hochhuth zasugerował w sztuce Soldaten, Nekrolog auf Genf z 1967, że Winston Churchill był bezpośrednio zaangażowany w morderstwo generała Władysława Sikorskiego.
  • Polskie produkcje filmowe z 2009 powstałe na podstawie badań i tez Dariusza Baliszewskiego: film kinowy Generał - zamach na Gibraltarze i czteroodcinkowy serial telewizyjny Generał.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy