Kulaszne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kulaszne
Cerkiew greckokatolicka
Cerkiew greckokatolicka
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat sanocki
Gmina Komańcza
Liczba ludności (2006) 220
Strefa numeracyjna (+48) 13
Kod pocztowy 38-542
Tablice rejestracyjne RSA
SIMC 0354347
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Kulaszne
Kulaszne
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kulaszne
Kulaszne
Ziemia 49°24′45″N 22°09′37″E/49,412500 22,160278Na mapach: 49°24′45″N 22°09′37″E/49,412500 22,160278
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kulaszne (w latach 1977-1981 Międzygórze) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Komańcza, nad potokiem Kulaszne dopływem Osławy. Przez wieś przebiega droga wojewódzka 889.

Widok na szczyty Bieszczadów Zachodnich z serpentyn w miejscowości Kulaszne

Historia[edytuj | edytuj kod]

Osadę lokowano na prawie wołoskim w 1538. Do 1772 województwo ruskie, ziemia sanocka. Od 1772 należała do cyrkułu leskiego, a następnie sanockiego w Galicji. Do 1914 powiat sanocki, powiat sądowy Bukowsko. W 1785 wieś liczyła 235 mieszkańców. Od listopada 1918 do stycznia 1919 w obrębie Republiki Komańczańskiej. Po 1947 ludność ukraińska i rusińska została przesiedlona na Ukrainę oraz tzw. ziemie odzyskane. Na początku lat 60. XX wieku kilkadziesiąt wysiedlonych osób powróciło do Kulasznego. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim. Na radzieckich mapach z okresu II wojny światowej jako Кулашне.

Nazwy osobowe[edytuj | edytuj kod]

Nazwiska mieszkańców w XIX w.: Baraniecki, Barneczka, Barwicki, Bernecki, Binik, Chrin, Chwaściak, Dembicki, Dembuka, Proćko, Guzik, Hrynczyszyn, Huzels, Jerenko, Jurkowska, Kaczmar, Kicak, Krepicz, Królik, Kuper, Kupra, Mafko, Maliniak, Marko, Melnik, Michaliszyn, Miszczyszyn, Nycz, Oczicz, Sejka, Sekelyk, Sobko, Stapaj, Stasicki, Strojny, Sydor, Szumski, Szymoka, Szymski, Tejka, Trojanowski, Trzymski, Urban, Wach, Bida, Dziubak, Dorociak, Diak, Inkuła, Kukułka, Seman, Terek, Fejko, Fenio, Chałupniak, Chomczyk, Ciura, Jurenko, Jacenko,

Toponimia[edytuj | edytuj kod]

Według Antoniewicza nazwa wsi wywodzi się od albańskiej nazwy kulloše oznaczającej pastwisko[1].

Religia wyznawcy[edytuj | edytuj kod]

Parafia łacińska w Bukowsku do 1947.

Parafia greckokatolicka św. Michała Archanioła w Kulasznem należy do dekanatu sanockiego, który jest jednym z sześciu w archieparchii przemysko-warszawskiej. Do 1947 kościół filialny pw. Św. Michała ( wcześniej pw. Św. Eliasza) należał do parafii w Szczawnem.

W Kulasznem znajduje się nowo wybudowana cerkiew greckokatolicka pw. św. Michała Archanioła (na zdjęciu) oraz stary cmentarz obok świątyni. Nowa cerkiew stoi nieopodal miejsca, gdzie znajdowała się pierwotna świątynia greckokatolicka św. Michała Archanioła. Zbudowano ją na początku XX w., a po pożarze w 1974 odbudowano jako kościół rzymskokatolicki.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przebiega tędy szlak śladami dobrego wojaka Szwejka. Na tutejszym cmentarzu pochowany jest rzeźbiarz, malarz, poeta i bard bieszczadzki Jędrek Połonina.

Przypisy

  1. "Szczególnie ważne są dla nas migracje nazw miejscowych charakterystycznych dla Albanii. ..., wystarczy podać kilka przykładów, nazwa osady w pow. sanockim Kulaszne, może się wiązać z alb. kulloše "Weideplatz" (Godin 393), nazwa przysiółka Magula w Gliniku niemieckim na południe od Jasła" [w:] Włodzimierz Antoniewicz. Pasterstwo Tatr Polskich i Podhala, t. 8. s. 156.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • metryki józefińskie z 1785

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]