Lejkogębce
| Lejkogębce | |
| Cycliophora[1] | |
| Funch & Kristensen, 1995 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | lejkogębce |
 Systematyka w Wikispecies |
|
Lejkogębce (Cycliophora) – typ niewielkich, morskich zwierząt bezkręgowych, do którego należą 2 gatunki, Symbion pandora i Symbion americanus.
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka
Lejkogębce posiadają dwubocznie symetryczne ciało z widoczną głową i "ryjkiem". Otwór gębowy jest otoczony rzędem wici, skąd pochodzi łacińska nazwa tej grupy (od gr. cyclos – okrągły, okalający).
[edytuj] Odkrycie
S. pandora został odkryty w 1994 roku przez dwóch duńskich naukowców, R. Kristensena i P. Funcha, którzy przypadkiem odnaleźli na narządach gębowych homara Nephrops norvegicus nieznane im stworzenie. Okazało się ono na tyle dziwne, że zasłużyło na utworzenie specjalnie dla niego nowego typu zwierząt.
[edytuj] Budowa ciała
Ów morski bezkręgowiec ma rozwinięte tkanki i organy, układ nerwowy oraz u-kształtny układ pokarmowy. Nie posiada jamy ciała – jest ona całkowicie wypełniona komórkami niezróżnicowanymi. Lejkogębce nie posiadają również układów oddechowego i wydalniczego oraz wyspecjalizowanych narządów zmysłów. Postacie dojrzałe nie mają także układu rozrodczego.
[edytuj] Rozmnażanie i rozwój
Cykl rozwojowy lejkogębców jest bardzo złożony. Postać dojrzała, żyjąca w symbiozie z homarem, nosi nazwę postaci troficznej. Z komórek niezróżnicowanych postaci troficznej wykształcają się: larwa Pandory, samiec i samica. Larwa Pandory opuszcza ciało osobnika i przez pewien czas pływa swobodnie, po czym osiada na dnie, a z zawiązku znajdującego się w jej wnętrzu wykształca się nowa postać troficzna.
Samiec i samica opuszczają organizm postaci troficznej tuż przed linieniem naskórka homara. Samiec osadza się na ciele postaci troficznej, a samica bezpośrednio na narządach gębowych homara. Te postacie rozwojowe jako jedyne posiadają układ rozrodczy. Nie wiadomo, jak dochodzi do zapłodnienia. Po zapłodnieniu ciało samicy przekształca się w specjalną kapsułę, wewnątrz której rozwija się swobodnie pływająca larwa chordoidalna posiadająca po stronie brzusznej sztywną strukturę mięśniową (stąd jej nazwa – od łac. chorda, "struna"). Po osadzeniu się na narządach gębowych homara z komórek niezróżnicowanych larwy chordoidalnej wykształca się postać troficzna. W ten sposób cykl rozwojowy się zamyka.
[edytuj] Nazwa
Nazwa gatunkowa Symbion pandora pochodzi od słowa "symbioza" oraz od imienia postaci mitycznej – Pandory, która otworzyła puszkę ze wszystkimi nieszczęściami. Jest to nawiązanie zarówno do współżycia gatunku z homarem, jak i do niezwykłego sposobu powstawania nowych osobników w poszczególnych stadiach rozwojowych – z komórek wewnątrz organizmu.
[edytuj] Drugi gatunek
w 2005 roku odkryto na amerykańskim homarze Homarus americanus drugi gatunek lejkogębców, któremu nadano nazwę Symbion americanus.
[edytuj] Filogeneza
Nieznane jest pochodzenie ewolucyjne tych zwierząt, choć odkrywcy sugerowali pokrewieństwo z kielichowatymi lub mszywiołami.
[edytuj] Systematyka
Gromada: Eucycliophora
Rząd: Symbiida
Rodzina: Symbiidae
Gatunki:
- Symbion pandora
- Symbion americanus
Przypisy
- ↑ Cycliophora w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
[edytuj] Literatura przedmiotu
- Zoologia : bezkręgowce. T. 1. Red. nauk. Czesław Błaszak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-16108-8.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
