Lulewice
| Lulewice | |
| Państwo | |
| Województwo | zachodniopomorskie |
| Powiat | białogardzki |
| Gmina | Białogard |
| Wysokość | 24 m n.p.m. |
| Liczba ludności (2007) | 205 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 94 |
| Kod pocztowy | 78-200 |
| Tablice rejestracyjne | ZBI |
| SIMC | 0302913 |
Lulewice (niem. Alt Lülfitz) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Białogard. W latach 1975-1998 wieś należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 205 mieszkańców.
Spis treści |
Geografia[edytuj]
Wieś w układzie okolnicy, leży ok. 4 km na północ od Białogardu, ok. 450 m na zachód od drogi wojewódzkiej nr 166. Okolice wsi to pola uprawne, w odległości ok. 1 km w kierunku północnym przepływa Radew.
Historia[edytuj]
Po raz pierwszy wymieniona w roku 1276 r. W środku wsi stała szkoła. W roku 1333 biskup kamieński Fryderyk von Eickstedt nadał wieś kapitule katedralnej w Kołobrzegu. Już w roku 1454 miejscowość należała do Białogardu. W wieku XVII wieś zamieszkiwały 83 osoby. Od roku 1882 Lulewice są niezależną wsią. W 1912 r. podłączono wieś do sieci elektroenergetycznej. W 1939 roku we wsi mieszkało 220 osób.
Zabytki i ciekawe miejsca[edytuj]
W Lulewicach znajduje się nieczynny cmentarz założony w XIX wieku o pow. 0,70 ha, z zachowanym układem przestrzennym, w runie rośnie bluszcz, barwinek, śnieżyczka przebiśnieg, konwalia majowa, cis.
Budynek mieszkalny o konstrukcji ryglowej, stodoła i budynek bramny o konstrukcji ramowej (zagroda nr 11), stodoły o konstrukcji ramowej (zagroda nr 15 i 18), budynki mieszkalne o konstrukcji ryglowej (zagroda nr 19, 20 i 28), budynek bramny o konstrukcji ramowej (zagroda nr 25), budynek inwentarski o konstrukcji ramowej (zagroda nr 27).
Przyroda[edytuj]
Od drogi wojewódzkiej nr 166 do wsi po obu stronach drogi rośnie 30 lip drobnolistnych o obw. 210 - 436 cm, które tworzą aleję o długości 650 m.[1]
W miejscowości znajdują się gniazda bociana białego.
300 m od wsi w kierunku Redlina, wśród pól nad Radwią znajduje się piękny użytek ekologiczny.
Gospodarka[edytuj]
Wieś zaopatrywana jest w wodę z ujęcia w Redlinie.
Turystyka[edytuj]
Przez wieś prowadzi lokalny nieoznaczony szlak turystyczny: Szlak pieszy wokół Białogardu.
W miejscowości jest miejsce poświęcone pamięci Jana Pawła II oraz wybudowana przez mieszkańców góra Golgota[2].
Kultura i sport[edytuj]
Ludowy Zespół Sportowy we wsi to "Sokół" Lulewice, należący do Gminnego Zrzeszenia LZS.
Komunikacja[edytuj]
W miejscowości znajduje się przystanek komunikacji autobusowej.
Przypisy
- ↑ „Starostwo Powiatowe”. Białogard.
- ↑ Lulewice koło Białogardu mogą stać się miejscem kultu religijnego. Mieszkańcy wybudowali własną Golgotę (pol.). Głos Koszaliński. [dostęp 2009-10-17].
Bibliografia[edytuj]
- Plan Rozwoju Lokalnego Gminy Białogard na lata 2005-2013, Białogard, UG, 2005
|
||||||||||||||||||||