Majer Szapira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Majer Szapira
Majer Szapira
Lata życia 1887–1933
rabin w Glinianach
Okres urzędowania od 1911
do 1921
rabin w Sanoku
Okres urzędowania od 1921
do 1924
rabin w Piotrkowie Trybunalskim
Okres urzędowania od 1924
rabin w Lublinie
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Majer Szapira
Data i miejsce urodzenia 3 marca 1887
Suczawa
Data i miejsce śmierci 27 października 1933
Łódź
Poseł I kadencji Sejmu (II RP)
Przynależność polityczna Klub Posłów Organizacji i Żydów Ortodoksyjnych (Agudat Israel)
Okres urzędowania od 5 listopada 1922
do 26 marca 1928

Majer Szapira, hebr./jid.: רבי מאיר יהודה שפירא, pol.: Rabin Majer Jehuda Szapira[a] (ur. 3 marca 1887 w Suczawie na Bukowinie, zm. 27 października 1933 w Łodzi) – w latach 1922–1927 pierwszy ortodoksyjny poseł żydowski na Sejm II Rzeczypospolitej (I kadencji). Wyznaczony jako chasydzki przywódca Rashei yeshiva oraz autor szkoły nauczania Talmudu Daf Jomi.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako syn Jakóba Samsona i Marguli z domu Schorr (z obu stron rodziców pochodzili sławni rabini). Nazwisko Szapira przyjął jeden z przodków ocalałych z zagłady Żydów w Spirze podczas wypraw krzyżowych. Pradziadem Majera był Pinkas Szapira z Korca (zm. 1791).

Od wczesnych lat młodości, był zauważony jako przywódca ruchu chasydzkiego oraz wyśmienity mówca. Początkowo uczył się w Suczawie, następnie w Monasterzyskach (już w wieku dziecięcym i nastoletnim publikował w zakresie nauk judaistycznych oraz miał odczyty w synagodze). Odebrał wykształcenie rabinackie i w 1911 w wieku 24 lat został wyznaczony na rabina w miejscowości Gliniany. Założyciel jesziw w Sanoku (gdzie został rabinem w 1921) i Piotrkowie Trybunalskim (od 1924). Był również rabinem w Lublinie, gdzie założył rabinacko-talmudystyczną Jeszywas Chachmej Lublin (Lubelską Szkołę Mędrców) przy zbiegu ulic Unickiej i Lubartowskiej – największą na świecie religijną szkołę żydowską. Od 1912 stronnik kierunku politycznego Agudat Israel, a od 1922 przewodniczący tej partii na wschodnią Małopolskę, a później jej prezes. W 1923 został członkiem Centralnego Komitetu Wykonawczego wszechświatowej Agudy. W 1926 członkiem prezydium Związku Rabinów w Polsce. W Piotrkowie wydawał tygodnik Unser Leben. Pod koniec życia był rabinem w Łodzi i Piotrkowie Trybunalskim (1924–1933). Zmarł tuż przed planowanym wyjazdem do Izraela w 1933. W 1958 prochy Majera Szapiry spoczęły na cmentarzu w Jerozolimie. Jego prace i publikacje przyniosły mu sławę na całym świecie.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Imrej Daat (Słowo wiedzy, 1910)
  • Ohr HaMeir (Światło jasności, 1926)
  • Halacha
  • Aggada

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Czasem spotykana jest błędna polska pisownia: Meir Szapiro bądź Szpiro lub Szpira.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]